
- muallif:
- Jasur Ahmedov
Carvajalning Getafe’dagi yangi hayoti va Real Madrid bilan munosabatlari
Madrid chekkasidagi sokin Leganésda tug‘ilgan o‘ng qanot himoyachisi bugun boshqa ko‘k libosda. Endi u Getafe futbolchisi. Ammo uning hikoyasi hanuz Real Madrid atrofida aylanadi.
Mario Suárez’ning YouTube kanalida u o‘zining eng og‘ir mavsumini, eng og‘ir qarorini va hamon tinch qo‘ymayotgan savollarini ochiqchasiga gapirib berdi. Bu shunchaki klub almashtirish emas edi. Bu o‘zini butun futboldan qayta so‘roq qilish edi.
“O‘zim munosibman deb bilgan o‘yin vaqtini olmayotganimni ko‘rdim”
Carvajal o‘tgan mavsum yakuniga borib, o‘z rolini aniq tushunib bo‘lgandi: u endi asosiy tayanch emasdi. Mashg‘ulotlarda jonini berayotgan, berilgan daqiqalarda maksimal ishlayotganini bilardi, lekin baribir maydonga kam chiqardi.
U shunday deydi: o‘zimni “mashg‘ulotlarda ham, o‘ynagan daqiqalarimda ham munosibman deb bilgan muntazam o‘yin vaqtini olmayotganimni angladim”. Shu payt u klub bilan maslahatlashib, yo‘llarni ajratish qaroriga keladi. Oxirgi oylar shubha bilan o‘tgan. Ko‘proq o‘ynab, o‘z o‘rnini qaytarib olaman, degan umid bo‘lgan. Ammo ich-ichidan bir haqiqatni ham sezgan: “vaqtim tugagan edi”.
Bu faqat taktika yoki raqobat haqida emasdi. Bu futbolchining o‘zini qadrlashi, o‘zini ko‘rishi haqida edi.
Eng og‘ir yil: kam o‘yin, tugayotgan shartnoma va qo‘ldan chiqayotgan mundial
U o‘tgan yilni butun professional faoliyatidagi eng og‘ir mavsum deb ataydi. Kam o‘yin amalda faqat bir bo‘lagi bo‘lgan. Shartnoma iyunda yakunlanayotgan, kelajagi havoda osilib turgan, eng og‘iri – Jahon chempionati orzusi asta-sekin qo‘lidan sirg‘alayotgandi.
U buni yashirmaydi: muntazam o‘yin yo‘qligi, tugayotgan shartnoma va “World Cup”dan chetda qolish xavfi birlashib, uni ichkaridan yemirgan. Shunga qaramay, bir narsa unga tinch uyqu berib turibdi: u o‘zini ayblamaydi. “Hammasini berganimni bilganim uchun kechasi tinch uxlayman”, deydi u.
Ammo og‘riq yo‘qolmagan. U ketgan, lekin iz qoldirgan.
“Agar ikki oy oldin ko‘proq o‘ynaganimda nima bo‘lardi?”
Carvajalni hanuz ta’qib qiladigan bitta savol bor. U Real Madriddagi so‘nggi kunlaridagi charchoq va alam darajasini aniq ko‘rsatib turadi.
U ketishidan oldin yana ikki o‘yin o‘tkazdi – Sevilla’ga qarshi va xayrlashuv kuni. O‘zini yaxshi formada sezdi. Aynan shu payt ichida bir savol tirnalib qoldi: “Agar ikki oy oldin muntazamroq o‘ynaganimda nima bo‘lardi?”
Bu oddiy “agar” emas. Bu futbolchining o‘ziga bergan, javobi yo‘q savoli. U yana bir yil Real Madrid darajasida qolishga qodirmidi? Balki ha. Balki yo‘q. Javob yo‘qligi uni qiynaydi.
Bu savol bugun ham uning ongini bezovta qiladi. U endi Getafe futbolchisi, lekin ichidagi bu “agar” hali ham oqshomlarida sukunatni buzadi.
Getafe’ni tanlash: endi birinchi o‘rinda – bolalar
Bozorda takliflar ko‘p bo‘lgan. U buni ochiq aytadi: “juda ko‘p takliflar oldim”. Ammo u Madridni tark etmadi. U shaharda qoldi. Sababi oddiy, lekin chuqur: endi uning hayotidagi ustuvorliklar o‘zgargan.
Endi birinchi o‘rinda – bolalarining barqarorligi. Oilaning tinchi. Shuning uchun u Getafe’ni tanladi. Bu tanlov sportiy kareradan ko‘ra, inson sifatida qilingan qarorga o‘xshaydi.
Ba’zi paytlar u hatto futbolni butunlay tark etish haqida gapirgan. Ammo uyda buni eng yaxshi biladigan inson – uning rafiqasi – uning bu so‘zlarida qat’iyat emas, ikkilanayotgan kayfiyatni ko‘rgan. Uning miyasi hali nafaqaga tayyor emasdi.
Oila va do‘stlar esa unga bitta fikrni qayta-qayta eslatgan: “Hech kimga hech narsa isbotlashing shart emas. O‘zing to‘g‘ri deb bilgan narsani qil”. Natijada tanlov aniq bo‘ldi: Getafe.
Real Madrid bilan uzilmas rishta va murabbiylikka qarab tashlangan nigoh
U klubni tark etgan, lekin o‘zini undan uzilgan deb hisoblamaydi. Aksincha, hayotini Real Madrid bilan bog‘langan deb ko‘radi. Bu faqat o‘ynagan yillar emas, bu butun bir davr, butun bir avlodga tegishli tarix.
Kelajak rejalari orasida murabbiylik litsenziyasini olish bor. U buning ustida turib olgan. Qachondir, qaysidir kun, u yana Real Madrid bilan boshqa rolda qayta uchrashishi mumkin. Balki yoshlar bilan, balki asosiy jamoada. Buni vaqt ko‘rsatadi.
U uchun eng katta cho‘qqi – Lissabonda yutib olingan “Champions League” kubogi. U bu g‘alabani “eng muhimi” deb ataydi. Chunki o‘sha kecha klub uchun butun bir o‘n yillik muvaffaqiyatlarga yo‘l ochdi. O‘sha final, o‘sha kubok – keyingi yillar hukmronligining boshlanish nuqtasi bo‘ldi.
So‘zining yakunida u ikki insonni alohida ajratib qo‘yadi. Biri – Carlo Ancelotti. U Carvajal uchun futboldagi eng katta “ota qiyofasi” bo‘lgan. Boshqa biri – Luka Modric. U undan eng ko‘p narsa o‘rgangan futbolchi. Faqat texnika va iste’dod emas, balki kamtarlik ham.
Bugun Carvajal Getafe safida yangi bobni boshlamoqda. Ammo uning hikoyasidagi eng muhim satrlar hanuz Madrid oq formasida yozilgan. Savol esa ochiq qoladi: u o‘sha savoldan qachon xalos bo‘ladi – yoki umuman bo‘ladimi?