
- muallif:
- Jasur Ahmedov
Irlandiyalik bokschi Lee Reeves 31 yoshida vafot etdi
Irlandiyalik bokschi Lee Reeves 31 yoshida vafot etdi. Uch oy avval Dublin ringida olgan og‘ir shikastlari uning hayotini uzdi. Xabarni uning promouterlik kompaniyasi Queensberry e’lon qildi.
3Arena’dagi kecha va qaytib kelmagan jangchi
1-avgust kuni 3Arena zalida bo‘sh turgan BUI Celtic light-welterweight kamari uchun jang. Raqib – yengil vazn atrofida yaxshi tanilgan Gary Cully. Reeves chap qo‘l uslubidagi limeriklik jangchi sifatida ringga katta orzular bilan ko‘tarilgan, lekin o‘sha kecha uning taqdiri ham hal bo‘ldi.
10-raundga kelib u ikki bor nokdaunga uchradi. Hakam hisobni sanar, zal jimib qolar, Reeves esa oxirgi kuchini to‘plab qayta turishga urinardi. Ammo bu safar uning yuragi va xarakteri ham tanasini ushlab qola olmadi. Jang to‘xtatildi, u zambilga yotqizilgancha ringdan olib chiqildi.
Shifokorlar uni shifoxonaga “tanqidiy, biroq barqaror” ahvolda yetkazishdi. U zudlik bilan operatsiya qilindi va shundan beri tibbiy koma ostida yashab keldi. Uch oy davom etgan kurash yakun topdi – bu safar ring tashqarisidagi jangda Reeves yutqazdi.
“Oxirigacha kurashdi”
Uning do‘sti va murabbiyi Jonathan O'Brien birinchi bo‘lib og‘ir xabarni yurakni teshib o‘tadigan so‘zlar bilan tasdiqladi. U ijtimoiy tarmoqdagi murojaatida Reevesning oxirgi nafasigacha kurashganini, endi esa onasi va ukasi yonida tinch uxlashini yozdi. Oila, opa-singillar, ota, jiyanlar – hammasi uchun kuch so‘rab, uni “o‘g‘lim” deb xayrlashdi.
Bu matn nafaqat murabbiy, balki oila a’zosi kabi yaqin insonning alamli xayrlashuvi bo‘lib yangradi. Reevesni bilgan har bir kishi uchun bu so‘zlar ularning o‘z dardini ham ifoda etdi.
“El Champo”ning qisqa, ammo yorqin yo‘li
“El Champo” laqabi bilan tanilgan Reeves 2018 yilda professional boksga qadam qo‘ydi. 18 jang – 16 g‘alaba. Raqamlar qisqa, lekin mazmunli. U dastlabki yillarida Kanadada va Kolumbiyada ringga ko‘p chiqdi, keyin esa Buyuk Britaniya va Irlandiyada ko‘rsatgan ishonchli chiqishlari uni avgust oyidagi Cullyga qarshi katta imkoniyat sari olib bordi.
Bu imkoniyat uning sportdagi eng yirik sahnalaridan biri bo‘lishi kerak edi. O‘rniga esa bu jang uning so‘nggi chiqishiga aylandi.
Ringdan tashqaridagi kurash
Reevesning hikoyasi faqat boks bilan cheklanmaydi. U onasi Cathy’ni o‘z joniga qasd tufayli yo‘qotgan, shu og‘riqni o‘z ichidan o‘tkazgan yigit edi. Shuning uchun ham u Limerick Treaty Suicide Prevention tashkiloti elchisi bo‘lib, ruhiy salomatlik haqida ochiq gapirardi.
U yoshlarga, ayniqsa, o‘zi kelgan jamiyatdagi bolalarga ruhiy og‘irlikni ichga yutib yashamaslikni, yordam so‘rashdan uyilmaslikni uqtirardi. Ringda raqiblarini yiqitgan jangchi ko‘chalarda va sahnalarda ruhiy tushkunlikka qarshi kurashardi.
2023 yilda u BBC’ning Survivor realiti-shousida ham qatnashdi. Tropik orolda omon qolish o‘yini, sinovlar, intriga – Reeves esa bu yerda ham xarakterini, chidamliligini ko‘rsatdi. U tomoshabinlar uchun faqat bokschi emas, balki kuchli xarakterli, qiziqarli shaxs sifatida esda qoldi.
So‘nggi raqibining og‘ir so‘zlari
Uning so‘nggi raqibi Gary Cully ham ijtimoiy tarmoqda dardini bo‘g‘ib bo‘lmaydigan so‘zlar bilan bo‘lishdi. U Reevesni yoshlik chog‘idan, milliy musobaqalardagi kunlardan beri bilishini esladi. Bir vazn yuqorida jang qiladigan, doim ko‘zga tashlanadigan uslub va “flashi” kiyimlari bilan zavq bag‘ishlaydigan yigit sifatida yodga oldi.
Cully uchun bu raqib emas, qadimdan tanish, hurmatli inson edi. U matnini sevgi va hurmat ohangida yakunlab, Reevesni “champ” deb atadi va uni akasi kabi kuzatdi.
Limerick uchun og‘ir tun
Limerick shahri Reevesni faqat ringdagi g‘alabalari bilan emas, balki ko‘ngil darajasida qabul qilgan edi. Shahar kengashining a’zosi, oila do‘sti Catherine Slattery uning o‘limini “Limerick uchun juda qorong‘i tun” deb ta’rifladi.
U Reevesni nafaqat sportda yuksalgan bokschi, balki ruhiy salomatlik bo‘yicha faol targ‘ibotchi sifatida tilga oldi. Reeves har bir imkoniyatda o‘z shahrini, uning odamlarini reklama qilardi. Limerickdan chiqqanini faxr bilan aytar, sahnaga chiqqanida ham bu nomni yonida olib yurardi.
U oilasiga oshufta edi: otasi Tony bilan faxrlanar, opa-singillari, jiyanlari bilan yashardi. Atrofidagilar ham uni xuddi shunday mehr bilan quchgan. Slattery uning chuqur e’tiqodli bo‘lganini eslab, endi onasi va ukasi uni osmonda qarshi olayotganiga ishonchini bildirdi.
Bu yo‘qotish Limerickda uzoq yillar seziladi. Bu shahar ringdagi chempionni, ko‘chadagi targ‘ibotchini, oilaparvar yigitni yo‘qotdi.
“El Champo” endi ringga qaytmaydi. Ammo uning nomi – ringdagi 16 g‘alaba, ruhiy salomatlik uchun qilgan ishlari va Limerickka bo‘lgan cheksiz muhabbati – Irlandiya sport xotirasida qoladi. Savol esa ochiq: bu kabi fojialar ortidan boks dunyosi qanchalik o‘zgaradi?