
- muallif:
- Jasur Ahmedov
Lee Reeves: 31 yoshida vafot etgan Irlandiya boksi yulduzi
Irlandiya boksi bugun bir yulduzidan ayrildi. Limerikdan chiqqan, muxlislar orasida "El Champo" laqabi bilan tanilgan Lee Reeves 31 yoshida hayotdan ko‘z yumdi. Uning promouterlik kompaniyasi Queensberry uch oy davom etgan umid va qo‘rquvga to‘la kurash yakunlanganini tasdiqladi.
Hammasi 1-avgust kuni Dublin shahridagi 3Arena ringida boshlangan edi. Reeves bo‘sh turgan BUI Celtic yengil yarim o‘rta vazn kamarini qo‘lga kiritish uchun Gary Cullyga qarshi jang qildi. O‘n raundlik jangning oxirida u ikki bor nokdaun bo‘ldi, so‘ngra hakam hisobni to‘xtatdi. Zalda jimlik cho‘kdi.
Reeves ringdan o‘zi tusha olmadi. Uni zambilga yotqizib, ehtiyotkorlik bilan olib chiqishdi. Shifokorlar uni kasalxonaga "tanqidiy, biroq barqaror" ahvolda yetkazishdi. Tez orada murakkab operatsiya, so‘ng esa tibbiy komaga tushirish — uch oy davom etgan og‘ir sinov shu tariqa boshlandi.
Bu safar u o‘zining eng og‘ir raqibiga duch kelgan edi. Va bu raqib ringda emasdi.
Do‘stning og‘riqli xayrlashi
Uning do‘sti va murabbiyi Jonathan O'Brien ilk bo‘lib og‘ir xabarni e’lon qildi. U so‘zlarida murabbiydan ko‘ra ko‘proq ota dardini sezdirib qo‘ydi.
"Xayr, o‘g‘lim, tinchgina uxlagin, oxirigacha shunchalar mardonavor kurashding. Biz seni juda yaxshi ko‘ramiz, onang va ukang seni jannat darvozalarida kutib turgan bo‘lsin. Opalaring va otangni asra, ularga bu og‘ir kunlardan o‘tishga kuch ber. Biz seni yaxshi ko‘ramiz, Lee", — deb yozdi u ijtimoiy tarmoqlarda.
Bu so‘zlar Reeves atrofida yillar davomida shakllangan mehr va hurmatni aniq ifoda etdi. U promouterlar uchun shunchaki rekord emasdi, shahri uchun oddiygina bokschidan ko‘ra ko‘proq narsa edi.
18 jang, 16 g‘alaba – to‘xtab qolgan yo‘l
2018 yilda professional ringga qadam qo‘ygan chap qo‘l bokschi qisqa vaqt ichida o‘z nomini eshittira oldi. 18 ta professional jang, ulardan 16 tasida g‘alaba. Statistikada shu raqamlar turibdi, xolos. Ammo bu raqamlar ortida Kanada va Kolumbiya arenalaridagi kechalar, Buyuk Britaniya va Irlandiya bo‘ylab o‘tkazilgan janglar, o‘zini isbotlashga urinayotgan Limerik yigitining safarlari yotadi.
Uning har bir ishonchli chiqishi uni 3Arena kechasiga, Gary Cullyga qarshi jang sari yaqinlashtirdi. O‘sha kecha uning professional karerasida yangi bob ochishi kerak edi. O‘rniga esa bu bob so‘nggi sahifaga aylandi.
Ringdan tashqaridagi kurashchi
Reeves hayotini faqat zarba va raundlar bilan o‘lchab bo‘lmaydi. U onasi Cathy o‘z joniga qasd qilgach, ruhiy salomatlik mavzusini shaxsiy og‘rigidan kelib chiqib ko‘tarib chiqqan edi. Shundan so‘ng u Limerick Treaty Suicide Prevention guruhining elchisiga aylandi.
U yoshlar bilan gaplashdi, o‘z hikoyasini baham ko‘rdi, sahnadan tashqarida ham kurashdi. U uchun bu mavzu statistika yoki shior emas, o‘z oilasi boshidan kechirgan fojia edi.
Televizion tomoshabinlar uni 2023 yilda BBC realiti-shousi Survivor orqali ham tanishgan. Tropik orolda omon qolish uchun kurashayotgan, ammo aslida hayotda ham omon qolish yo‘lini izlayotgan yigit obrazi ko‘plarning yodida qoldi.
Raqibning hurmati
So‘nggi jangidagi raqibi Gary Cully ham bu xabarni og‘ir qabul qildi. Ular ringda qarama-qarshi tomonda turgan bo‘lsalar-da, yillar davomida bir-birini yaxshi bilishgan.
Cully ijtimoiy tarmoqlarda shunday yozdi: u yoshligida milliy musobaqalarda o‘zidan bir vazn yuqorida jang qilayotgan Reevesni tomosha qilganini, uning uslubi va yorqin kiyimlari doimo e’tiborini tortganini esladi. "Qanday xarakter, qanday muloyim inson. Oramizda doim faqat muhabbat bo‘lgan, chempion. Bu so‘zlarni yozayotganimga hamon ishona olmayapman, tinch yot, birodar", — deya u o‘z dardini ifoda etdi.
Ringdagi hurmat mana shunday bo‘ladi: oxirgi zarbadan keyin ham yo‘qolmaydi.
Limerik ustiga tushgan soyalar
Limerik shahrida kechasi tezroq qorong‘i tushgandek bo‘ldi. Shahar kengash a’zosi va oilaviy do‘st Catherine Slattery Reeves haqida gapirar ekan, faqat sportchining natijalarini emas, uning insoniy qiyofasini ham esladi.
Uning so‘zlariga ko‘ra, Reeves o‘z karerasida yuksak natijalarga erishgan bokschi bo‘lishi bilan birga, ruhiy salomatlik bo‘yicha faol targ‘ibotchi sifatida ham ajralib turgan. U yoshlar ruhiy holatiga, ularning ichki og‘rig‘iga e’tibor qaratishga undagan.
Slattery uni "Limerikni sevgan va har imkon topganida shahrini targ‘ib qilgan, o‘z yurtidan faxrlangan yigit" sifatida tasvirladi. U otasi Tony bilan faxrlanganini, opalari, jiyanlari va jiyanalarini jonidan ortiq ko‘rganini ta’kidladi. Reevesning chuqur e’tiqodi haqida ham gapirdi: tasallisi shuki, onasi va ukasi uni osmonda bag‘riga bosayotgandek.
"Limerik Lee yo‘qotilishini uzoq yillar sezib yashaydi", — dedi u. Bu so‘zlar shaharning ichki og‘rig‘ini aniq ifodalaydi.
"El Champ"ning merosi
Lee Reeves ringdagi so‘nggi jangini yutolmadi. Lekin uning haqiqiy merosi tablodagi natijalarda emas.
U Limerik ko‘chalaridan chiqib, xalqaro arenalarga chiqqan, o‘z og‘rig‘idan kuch topib, boshqalarga yordam berishga urinib yashagan yigit bo‘lib qoladi. U ruhiy salomatlik haqida gapirishdan cho‘chimagan, bokschiga xos qat’iyatni sahna ortidagi hayotiga ham ko‘chirgan.
Endi ring chiroqlari o‘chdi, zal jim. Ammo "El Champo" nomi Limerikda, Irlandiya boksida va ruhiy salomatlik uchun kurashayotganlar xotirasida hanuz jaranglab turadi.
Savol esa ochiq qoladi: uning og‘riqli hikoyasi kelajakda qancha hayotni saqlab qolishga yordam beradi?