UZB SPort

Limerick bokschisi Lee Reeves: 31 yoshida vafot etgan sportchi

Dublin ringida boshlangan jang, bir necha oy o‘tib fojia bilan yakunlandi. Limerickdan chiqqan professional bokschi Lee Reeves 31 yoshida hayotdan ko‘z yumdi. U avgust oyida 3Arena majmuasida Gary Cullyga qarshi jangda olgan jarohatlaridan so‘ng o‘ziga kelmadi.

O‘sha kecha Reeves zaldan oyoqda emas, zambilda chiqib ketdi. Shoshilinch tarzda shifoxonaga olib ketilgan bokschining ahvoli dastlab “tanqidiy, biroq barqaror” deb baholandi. Keyinroq uning asta-sekin tuzalayotgani, hatto ahvoli yaxshilanayotgani haqida xabarlar paydo bo‘ldi. Umid uyg‘ongan edi.

Ammo bu umid uzoqqa bormadi. O‘tgan oy Reeves Dublindagi shifoxonadan Limerickdagi shifoxonaga ko‘chirildi – oilasiga yaqin bo‘lishi uchun. So‘nggi kunlarda esa ahvoli keskin yomonlashdi. Mahalliy OAV xabariga ko‘ra, u hafta oxirida infeksiya yuqtirgan, aynan shu asorat uning hayotini olib ketdi.

Ringdagi iste’dod, shahardagi timsol

Chap qo‘l bilan jang qiluvchi, texnik jihatdan pishiq, o‘tkir zarbali Reeves avval havaskor boksda nom qozongan, 2018-yil noyabrida esa professional ringga qadam qo‘ygan edi. U dastlabki to‘rt jangini ketma-ket yutdi, faqat 2020-yilda Artur Davydenko bilan bo‘lgan bahsda ilk mag‘lubiyatini tatib ko‘rdi.

Shunga qaramay, karerasi to‘xtab qolmadi. Cullyga qarshi jang arafasida uning rekordi 16-1 edi. Oxirgi g‘alabasini iyun oyida Leopardstown Racecourse maydonida Andras Balogh ustidan nokaut bilan qo‘lga kiritgan. O‘sha g‘alaba Reevesni yana yuqori bosqichga olib chiqishi, keyingi katta janglarga yo‘l ochishi kerak edi.

Queensberry promouterlik kompaniyasi bayonotida Reevesning o‘limidan larzaga tushganini ma’lum qildi. Ular uni nafaqat nihoyatda iste’dodli bokschi, balki o‘z jamoasi uchun haqiqiy namuna bo‘lgan inson sifatida ta’riflashdi.

Raqib emas, do‘st

Gary Cully uchun bu xabar ringdagi raqibning o‘limi emas, yillar davomida yonma-yon ulg‘aygan do‘stni yo‘qotish edi. U ijtimoiy tarmoqlarda Reevesni “kuchli xarakterga ega, haqiqiy janob” deb esladi.

U o‘z yozuvida bolalik xotiralariga qaytdi: tribunadan milliy chempionatlarni tomosha qilgan paytlari, o‘zidan bir vazn yuqorida jang qilayotgan Reevesni kuzatib, uning uslubi va chiroyli jihozlariga qoyil qolganini aytib o‘tdi. Ikki bokschi orasida ringdan tashqarida ham hurmat va iliq munosabat hukm surgan, Cully so‘zlariga ko‘ra, ular o‘rtasida “faqat muhabbat” bo‘lgan.

Yana bir yaqin inson, sobiq bokschi va murabbiy Jonathan O’Brien ham Reevesga bag‘ishlab yurakni ezuvchi murojaat yozdi. U o‘zini otadek his qilganini yashirmay, Lee oxirigacha mardonavor kurashganini, endi esa onasi va ukasi yonida tinch uxlashini tilaydi. U Reevesning opa-singillari va otasiga kuch so‘rab, ularni bu sinovdan o‘tib ketishga chorlagan.

Shahar uchun faxr, ko‘chalar uchun nigoh

Limerick meri John Moran uchun Reeves shunchaki sportchi emasdi. U rasmiy bayonotida bokschini “Limerickning eng yaxshi fazilatlarini o‘zida mujassam etgan yigit” deb atadi.

Mer Reevesning otasi Tony, opa-singillari, jiyanlari, buvisi va butun yaqinlariga hamdardlik bildirdi. U Lee bilan bir necha bor uchrashganini, har safar uning samimiyligi, kamtarligi va tug‘ilib o‘sgan shahri bilan faxrlanishi ko‘zga yaqqol tashlanganini ta’kidlab o‘tdi. Reeves qayerga bormasin, Limerick nomini o‘zi bilan olib yurgan, dedi u.

Ringdagi janglar uning hayotining faqat bir qismi edi. Reeves Sarsfield Barracksdagi 12-batalyon safida xizmat qilgan, shu bilan birga Limerick Treaty Suicide Prevention tashkilotida elchi va ko‘ngilli sifatida faoliyat yuritgan. U ko‘chalar bo‘ylab navbatchilik qilgan, muammoga botgan, umidsizlik yoqasida turgan odamlarga qo‘l uzatgan, ularga tinglovchi, ba’zan esa so‘nggi tayanch bo‘lgan.

Eng muhimi – u ruhiy salomatlik haqida ochiq gapirgan, yoshlarni ham shunday qilishga undagan. Bunday ochiqlik, ayniqsa sport olamida, katta jur’at talab qiladi. Reeves bu jur’atni topgan.

Mer Moranning so‘zlariga ko‘ra, Lee Reevesning merosi faqat ringdagi g‘alabalar bilan o‘lchanmaydi. U kelajak avlod sportchilariga, qolaversa, bir-biriga ko‘mak berishga ishongan har bir insonga ilhom manbai bo‘lib qoladi.

Endi esa Limerick shahri o‘zining eng faxrli o‘g‘illaridan birini so‘nggi yo‘lga kuzatishga tayyorlanar ekan, bitta savol havoda osilib turibdi: ringlarda mardonavor kurashgan, ko‘chada esa boshqalar hayoti uchun qayg‘urgan bunday yuraklar sport olamida yana qayta-qayta yetishib chiqadimi?