Marques Camp Nou bilan xayrlashdi: 12 yillik orzu tugadi
U 8 yoshida bu klub eshiklaridan kirib kelgan edi. 12 yil o‘tib, o‘sha yo‘lning oxiriga yetdi. Marques o‘zining rasmiy Instagram sahifasida yozgan xayrlashuv maktubi bilan “klubim” deb atagan Barça bilan munosabatlariga chiziq tortdi.
Yozuv hissiyotga to‘la, ohangi esa og‘ir. Ammo qat’iy.
“12 yildan so‘ng xayrlashish vaqti keldi”
Marques o‘z maktubini sodda, ammo zarbali jumla bilan boshladi: 12 yillik yo‘l yakuniga yetdi. U 8 yoshidan beri uni voyaga yetkazgan klubga minnatdorlik bildirdi: har bir mavsum, har bir mashg‘ulot, har bir o‘yin, safar va g‘alaba — barchasini “arzidi” deb ta’rifladi.
Lekin hikoya faqat yorqin sahifalardan iborat emas edi. U jarohatlar, og‘ir lahzalar, shubha va azobga to‘la davrlarni ham esga oldi. Aynan o‘sha sinovlar, deydi u, bugungi Marques’ni shakllantirgan, o‘rgatgan, pishitgan.
U bir narsani alohida urg‘uladi: klubni tark etayotganda vijdoni xotirjam. Chunki yillar davomida bor kuchini, bor yuragini shu ranglar uchun berganiga ishonadi. Eng katta orzusi — Barça birinchi jamoasi safida debyut qilish — amalga oshgan. U buni bolaligida tasavvur ham qilmagandi.
Unutilmas debyut va og‘ir qaror
Marques kattalar futbolida ilk bor 2026-yil fevralida, Mallorca’ga qarshi o‘yinda maydonga tushdi. O‘sha payt bu faqat boshlanishdek ko‘ringan edi. Endi esa u o‘sha debyutni orzu ro‘yobi, 12 yillik mehnatning mukofoti sifatida eslaydi.
Shunga qaramay, u klubni tark etish qarorini “og‘riqli, lekin zarur” deb atadi. Rivojlanish, yangi bosqich, ko‘proq o‘yin amaliyoti — bu yo‘l uni boshqa tomonga yetaklayotgani ayon. U tan oladi: bu lahzaning kelishi kutilmagan edi, xayrlashuvni boshqacha tasavvur qilgan. Lekin aynan klubga bo‘lgan muhabbat uni bu qarorni qabul qilishga majbur qilganini yozadi.
Yillar davomida u bitta haqiqatni ham o‘rgandi: klub qarorlarini tushunish va hurmat qilish kerak.
“Bu nishonni ko‘kragimda g‘urur bilan taqdim etdim”
Marques minnatdorchilik ro‘yxatini keng qamrab oldi. U barcha murabbiylarga, jamoadoshlarga — ularning ko‘pi endi yaqin do‘stlarga aylangan — shifokorlar, fizioterapevtlar, klub xodimlariga alohida rahmat aytdi. Har biri, deydi u, bugungi futbolchi va inson sifatida uning shakllanishida o‘z izini qoldirgan.
U oilasini ham chetda qoldirmadi: ota-onasi, opa-singillari, turmush o‘rtog‘i va do‘stlari — hammasi bu orzuni birgalikda ko‘targan, uni shartsiz qo‘llab-quvvatlagan.
Eng og‘ir, ammo eng faxrli jumlalardan biri shunday yangradi: u bu nishonni ko‘kragida yillar davomida ulkan g‘urur bilan taqib yurganini va shunday bo‘lib qolishini ta’kidladi.
“Barça menga hammasini berdi”
Maktub oxirida ohang yanada chuqurlashadi. Marques Barça’dan olgan hamma narsasini sanaydi: o‘sish, saboq, chaqiriq, orzu. U bularning barchasini “hayotim klubi”da boshidan kechirdi.
U so‘zini qisqa, lekin aniq yakunlaydi: bu 12 yilni hech qachon unutmaydi. “Barça uzoq yashasin, har doim” degan so‘zlari bilan xayrlashadi.
Endi esa savol ochiq qoladi: Camp Nou’da ulg‘aygan bu yarim himoyachi keyingi orzusini qayerda davom ettiradi?






