UZB SPort

Verstappen Las-Vegasda aql bilan g‘alaba qozondi

Las-Vegas ko‘chalarida kechgan Gran-pri shunchaki poyga emas, chiziqqa qadar davom etgan nafasni ichga yutib tomosha qilinadigan shou bo‘ldi. Bosh rollarda esa, odatdagidek, Max Verstappen.

Startdan to yakuniy aylanaqacha oldingi o‘nlik bitta ipga tizilgandek bir-biriga yopishib yurdi. Peshqadamlik esa tinimsiz qo‘lma-qo‘l bo‘lib turdi: Verstappen, George Russell, Kimi Antonelli – navbatma-navbat oldinga chiqib, yana ortga tushib turishdi. Ammo bitta haqiqat o‘zgarmadi: Verstappen hamma ichida eng sovuqqon, eng hisob-kitobchi pilot bo‘lib qoldi.

U radio orqali jamoasi bilan elektr energiyasi taqsimoti ustida bahslashar, har bir aylanani kelajakdagi yakuniy zarbaga tayyorgarlikdek boshqarar edi. Qolganlar hujum qilardi. U esa reja tuzardi.

Mercedes bosimi va qulashi

Poyganing o‘rtalarida ham, oxiriga yaqin ham Mercedes mashinalari Red Bull’ni devorga tiqishga urinib ko‘rdi. Russell Strip bo‘ylab tezlikda Verstappenni ortda qoldirar, ammo oxirgi burilishda niderlandiyalik yana tashqi trayektoriyadan o‘tib, peshqadamlikni qaytarib olar edi. Bir necha aylana shunday takrorlandi.

Turn Three atrofida Verstappen o‘ziga xos “imzo” manevrini topdi: agar Russell keyinroq hujum qilsa yoki marradan oldinda o‘tsa, u uchinchi burilishda tashqaridan aylanib o‘tib, hammasini o‘z o‘rniga qaytarardi. Bu oddiy himoya emas, raqibni ruhiy sindirish edi.

Poyga cho‘zilgani sayin sahnaga Kimi Antonelli ham chiqdi. U oltinchi o‘rindan start olib, 12 aylana qolganida Russellni ortda qoldirdi va Verstappenning asosiy quvib yetuvchisiga aylandi. Endi o‘rin almashish navbati Antonelli bilan Verstappen o‘rtasida edi, lekin Red Bull sardori baribir Mercedesga yo‘l bermadi.

Verstappen bir payt radio orqali oxirgi aylana uchun energiya taqsimotini qayta ko‘rib chiqishni so‘radi – uningcha, Mercedes “sirni topib bo‘lgandi”. Biroq muhandislari unga allaqachon eng yaxshi strategiya qo‘llanayotganini aytishdi. Oxir-oqibat, raqiblar orqasida yuz bergan betartiblik unga bunday bosh qotirishning ham keragi yo‘qligini ko‘rsatdi.

Hal qiluvchi lahza Russellning navbatdagi urinishidan boshlandi. Ikki aylana qolganida u Turn Five’da keskin hujumga o‘tdi, lekin notekis qoplama ustida tormozni bloklab, to‘g‘ri devorga uchib bordi. Aynan shu notekisliklar avvalroq Red Bull haydovchisi Isack Hadjar’ning oldingi antikridlosini sindirib, uni yetakchilar kurashidan chiqargandi.

Russell orqaga yurib, poygani davom ettirdi, ammo to‘qqizinchi o‘rin – u kutgan natija emasdi. Eng achinarlisi, u saralashdan keyin Verstappen uslubini ochiq tanqid qilib, “kimdir bu yigitga qarshi turishi kerak” degan gaplarni aytgandi. Javobni esa ham trassada, ham radioefirda oldi. Verstappen Russell xatosini ko‘rib, efirga shunchaki shunday dedi: “Ha-ha. Barakalla. Xudo haqqi.”

So‘z ham, ish ham – bitta tomonda.

McLaren zarbasi va Antonelli fojiasi

Russell chetga chiqishi bilan ko‘zlar Antonelli tomonga burildi. Endi Verstappenga qarshi asosiy tahdid aynan udek tuyuldi. Lekin sahnaga kechikib bo‘lsa-da, McLaren chiqib keldi.

Oscar Piastri dvigatel penalti tufayli 17-o‘rindan start olib, hayratlanarli marra olish poygasini uyushtirdi. Lando Norris esa poyganing ilk qismidagi tartibsizliklarda o‘nlikdan ham chiqib ketgan, lekin asta-sekin qayta ko‘tarilgan edi. So‘nggi bosqichga kelib, ular uchinchi va to‘rtinchi o‘rinlarni egallashdi.

So‘nggi oldingi aylana. Yakuniy tez burilish. Va shu yerda Antonelli uchun hamma narsa ostin-ustin bo‘ldi. Norris ham, Piastri ham, go‘yo kelishib olgandek, lekin aslida har kim o‘zi uchun kurashar ekan, yuqori tezlikdagi yakuniy burilishda uni tashqaridan aylanib o‘tishdi. Bir burilishda ikkita McLaren – va bitta qulab tushgan umid.

Verstappen oldida nihoyat nafas rostlash imkoniyati paydo bo‘ldi. Antonelli esa shunchalik sekinlashdiki, endi na g‘alaba, na podium uchun qayta hujum qilishga ulgurdi.

Leclerc va Hamilton: Ferrari ichidagi bo‘ron

Ferrari garajida esa yana bir bor tinimsiz bahs-munozaralarga sabab bo‘ladigan sahnalar kechdi. Charles Leclerc Lewis Hamilton’ni aylantirib yuborgani uchun 10 soniyalik jarima oldi. Bu uning poyga davomida olgan yagona jazosi emasdi.

Bundan avvalroq Hamiltonning o‘zi ham Norris bilan pozitsiya uchun kurashayotgan paytda, trassadan tashqariga chiqib o‘tib ketgani uchun 10 soniyalik penalti bilan “taqdirlangan” edi. O‘sha holatda Leclerc ham ishtirok etgan. Natijada Ferrari yana bir bor nafaqat tezlik, balki intizom borasida ham savol ostida qoldi.

So‘nggi aylana, so‘nggi zarba

Yakuniy aylana boshlanishiga kelib Verstappen qisqa muddatga beshinchi o‘ringa tushib qolgandek ko‘rindi – Strip bo‘ylab bo‘lib o‘tgan tartibsizliklar, pozitsiyalar almashinuvi, to‘xtovsiz hujumlar. Lekin u uzoq qolib ketmadi. Uzun to‘g‘ri yo‘l oxirida Alpine haydovchisi Pierre Gasly’dan o‘z o‘rnini qaytarib oldi va poygani o‘zi xohlagancha yakunladi.

Radio orqali sekinlashish aylanasida u bitta savol berdi: “Nechta quvib o‘tish qildim?” Bu savolning o‘zidayoq poyganing kayfiyati, temp o‘zgarishlari, 1960–70-yillarda Monza’da bo‘lib o‘tgan mashhur slipstream janglariga o‘xshash kurash ruhi mujassam edi.

Yangi muhandisi Tom Hart javob berar ekan, Verstappenning g‘alabasi qanday qo‘lga kiritilganini qisqacha tasvirlab berdi: asosiy zarbalar to‘g‘ri yo‘lda emas, burilishlarda, aql va joy tanlash orqali berildi.

Ikkinchi bo‘lib marradan o‘tgan Norris poyga yakunida bir jumla bilan Las-Vegasdagi tomoshani ifodaladi: bu, uning so‘zlariga ko‘ra, Formula 1 tarixidagi eng tartibsiz, eng betartib poygalardan biri bo‘ldi. U ko‘p paytlar nima bo‘layotganini ham tushunmay qolganini tan oldi.

Ammo bitta narsa aniq edi: shahar o‘zini “dunyoning ko‘ngilochar poytaxti” deb atashga haqli ekanini yana bir bor isbotladi. Shunday kechada, shunday shovqin-suronda, shunday bosim ostida ham hammani yengib chiqqan Verstappen esa bu mavsum hikoyasiga yana bir sahifa qo‘shdi – raqiblar esa hanuz uning aql va nazorat darajasiga javob topa olmayapti.