30 yil – WNBA ning merosini nishonlash
Yubileylar har doim bosim beradi. Ular ichimizdagi o‘sha shovqinli ovozni uyg‘otadi: “Bu lahzani nishonlashing kerak, aks holda merosni yetarlicha qadrlamayapsan”, deydi u. Raqam nechchi ekanining ahamati yo‘q.
Shunday bo‘lsa-da, o‘zimni WNBA mavsumi boshlangandan beri go‘yo 15-marta Barclays Center ichida topdim. Maqsad bitta edi: WNBA ning 30 yilligini va New York Liberty tarixini e’tirof etish.
30 yil – bir klub, bir liga, butun boshqa olam
Liga ilk qadam qo‘ygan paytdan beri hamma narsa o‘zgardi. Endi WNBA ayollar sporti sahnasida markaziy o‘rinda turadi. Yulduzlar ko‘p million dollarlik shartnomalar imzolaydi, lekin bundan ham muhimi, ular maydondan tashqarida ham brendga aylangan, o‘z shaxsiyati, ovozi, uslubiga ega timsollarga aylanishgan.
9-avgust, 2026-yil. Barclays Center’ning sanoat uslubidagi tor, uzun tunneli. Aynan shu yerda Liberty o‘zining 30 yillik merosini nishonlash uchun sobiq o‘yinchilarni taklif qildi. Ular ilk bor bugungi WNBA bilan sinonimga aylangan odatni – tunnel yurishini – boshdan kechirishdi va tanaffusdagi maxsus marosimda sharaflandi.
Bugun bu tunnel alohida sahna. Qisqa nafas rostlash, biroz teatrlashtirilgan lahza, o‘zini ko‘rsatish maydoni. Shundan keyingina parket, dribling, taktika. Lekin so‘nggi 20 yillik Liberty avlodlarining ko‘pi uchun bu lahza hech qachon bo‘lmagan. Shu kungacha.
Tunnel – yangi avlod marosimi, eski avlod orzusi
Teresa Weatherspoon tunneldan paydo bo‘ldi. To‘q binafsha rang blazer, bo‘ynida Liberty GLD taqinchoq, basketbol detallariga boy manikyur. U bu sahnaga aynan o‘zi bo‘lib chiqdi.
“Ayollar sportining evolyutsiyasi hamma uchun katta bo‘ldi. U doimo katta bo‘lgan, endi esa o‘sishni yanada ravshan ko‘ryapsiz, ayniqsa ayollar sportini himoya qilishda,” deydi u. “Men shunchaki o‘zimni kiyayapman”, deb qo‘shadi u.
Uning yonida tunnel atigi bezak emas edi. Bu – avlodlar o‘rtasidagi ko‘prik. O‘z davrida maydonda afsona bo‘lgan, lekin bugungi sahna va kameralar oldidagi marosimlardan mosuvo qolgan o‘yinchilar nihoyat shu tajribani his qildi.
New York Liberty tarixidagi ilk markaz Kym Hampton esa butunlay boshqa ohangda kirib keldi. U Loral Yee tomonidan qayta ishlangan, 90-yillardagi New York Liberty libosidan ilhomlangan maxsus ko‘rinishda edi. Yorqin toshlar bilan bezatilgan basketbol sumkasi, shifon va yaltir-yaltir taqinchoqlarga burkangan libos – hammasi uning xotiralarini ortga tortdi.
Kym Hampton – New York Liberty 1997–1998. Uning ko‘z o‘ngida “agar” degan savollar jonlandi.
“O‘shanda ham nimadir kiygan bo‘lardim. O‘shanda ingichkaroq edim – albatta bunga energiya sarflagan bo‘lardim,” deydi u kulib. Bugungi basketbol uslub ikonalaridan so‘z ketganda, u o‘z didini A’ja Wilson va Angel Reese’ga eng yaqin deb biladi.
“Bizni ko‘radigan egalik kerak”
Hamptonga ko‘ra, o‘zgarish nafaqat ko‘rinishda, balki munosabatda ham seziladi.
“Ayollar sportining evolyutsiyasi zo‘r bo‘ldi. New York Liberty hanuz mavjud ekani ajoyib. Biz uchun eng muhimi – bizni ko‘radigan, bizga g‘amxo‘rlik qiladigan, o‘yinchilarni ko‘radigan egalik,” deydi u.
Uning yonida turib, Vickie Johnson va Trena Trice-Hill kabi nomlar ham xotira qatlaridan ko‘tariladi – New York Liberty 1997–2005 yillarning ustunlari. Ular uchun bu tun nafaqat o‘tgan kunlarga qaytish, balki o‘sha davrda bo‘lmagan hurmatni bugun ko‘z bilan ko‘rish imkoniyati bo‘ldi.
Barclays Center tunneli shu kecha oddiy yo‘lak bo‘lishdan chiqdi. U 30 yillik tarix, avlodlar o‘rtasidagi sukunat va nihoyat ovoz topgan merosning sahnasiga aylandi.
Savol endi bitta: bu tunnel kelgusi 30 yilda yana qanday yangi Liberty tarixlarini ko‘radi?
