Paes: Jamoa Manfaatlari Birinchi O‘rinda
Eredivisie va MLS maydonlarida orttirilgan katta tajriba Paesni nafaqat darvozabon, balki yetuk shaxs sifatida ham shakllantirdi. U endi karerasining shunday bosqichiga keldiki, bu yerda shaxsiy ambitsiya emas, klub va terma jamoa bilan birga yutuq qo‘lga kiritish birinchi o‘ringa chiqdi.
U FIFA bilan suhbat chog‘ida o‘z yo‘lini ortga nazar tashlab baholadi: hammasi bejiz bo‘lmaganini, har bir burilish, har bir sinov uni o‘stirganini aytib o‘tdi. Paesning so‘zlariga ko‘ra, u bugungi darajasiga aynan shu bosqichma-bosqich yetib kelgan, xarakteri ham, qarashlari ham shu yo‘lda pishgan.
Endi uning mezoni aniq: jamoa manfaatidan yuqori narsa yo‘q. Darvozabon ochiq aytadi — ego endi ikkinchi planda. U uchun eng muhimi, maydonda imkon qadar ko‘proq foyda keltirish, natijaga ta’sir qilish. Maqsad ham ravshan: milliy terma jamoda ham, klubda ham g‘alaba uchun kurashish.
Paes FIFA homiyligidagi yangi turnir haqida gapirar ekan, bu tashabbusni nafaqat Indoneziya, balki barcha ishtirokchi mamlakatlar uchun katta qadam sifatida ko‘rdi. Uning fikricha, bu musobaqa Janubi-Sharqiy Osiyo futbolining umumiy saviyasini ko‘tarishga xizmat qiladi, hududdagi raqobatni keskinlashtiradi.
Johan Cruyff Arena dagi elita muhit ham uni boshqacha futbolchiga aylantirdi. Har kuni Germaniya terma jamoasi darvozaboni Marc-Andre ter Stegen bilan yonma-yon mashq qilish, g‘alabaga chanqoqlikni, detallarga e’tiborni, bosim ostida ham sovuqqon qolishni talab qiladi. Shu jarayon Paesning yutqazishni qabul qilmaydigan mentalitetini yanada charxlab bormoqda.
Terma jamoada esa Emil Audero bilan raqobat — alohida bob. Bosh murabbiy John Herdman qo‘l ostida bu kurash keskin, lekin uyg‘un. Har bir mashg‘ulot, har bir o‘yin oldi qarori kim birinchi raqamli darvozabon bo‘lishga haqli ekanini qayta-qayta sinaydi. Paes aynan shunday raqobatni qadrlaydi: darvoza ostidagi kurash qancha kuchli bo‘lsa, o‘zi ham shuncha mukammalroq versiyasiga aylanishini ta’kidlaydi.
Shu bilan birga, u bu raqobatni shaxsiy adovatga aylantirishdan qat’iyan yiroq. Yoshi ulg‘aygani sari bir haqiqatni tobora chuqurroq his qilmoqda: Garuda ning g‘alabasi — har qanday individual yutuqdan ustun. Kim darvozada turgani emas, bayroq ostida kim kubok ko‘tarayotgani muhimroq.
Paesning ko‘z o‘ngida bitta manzara turibdi: to‘la stadion, o‘z muxlislari, qo‘llarda esa kubok. U aynan o‘sha lahzani orzu qiladi — yillar davomida yonida bo‘lgan, yutuqda ham, mag‘lubiyatda ham qo‘llab-quvvatlagan muxlislarga qarshi turgan tribunalar oldida sovrin ko‘tarish. Uningcha, bu fidoyilik uchun eng katta minnatdorchilik bo‘ladi.
Ular nishonga olgan turnir esa faqat yakuniy manzil emas, katta yo‘lning start chizig‘i. Paes uchun birinchi vazifa — shu yerda kubokni qo‘lga kiritish, keyin esa o‘sha ijobiy ruh, o‘sha ishonchni Asian Cup ga olib o‘tish. Savol endi bitta: bu mentalitet, bu raqobat va bu ochko‘zlik Garuda ni Osiyo sahnasida ham haqiqiy kuchga aylantira oladimi?
