Alexandra Eala Uimbldon tarixini yozmoqda
Filippin sport tarixida yangi sahifa ochildi. Alexandra Eala ayollar yakkalik bahslarida Uimbldonning uchinchi bosqichiga chiqdi va shu bilan mamlqatidan chiqqan birorta tennischi erisha olmagan cho‘qqiga ko‘tarildi. Grand Slam sahnasida bunday natija – Filippin uchun mutlaqo yangi hudud.
Atigi 21 yosh. Lekin uning atrofidagi shovqin, vatandoshlaridagi hayajon, ijtimoiy tarmoqlardagi to‘lqin – bular kattalar sport yulduziga xos manzara. Boks va basketbol bilan yashaydigan, tennisga ko‘pi bilan yonma-yon qaraydigan mamlakat birdaniga kort tomonga yuz burdi.
Eala bu bosqichga tasodifan kelmadi. U har bir ochko, har bir gem, har bir set uchun tirishdi. Ikkinchi bosqichdagi g‘alabadan so‘ng jurnalistlar oldida gapirar ekan, so‘zlarida ham yengillik, ham yillar davomida to‘plangan mehnat og‘irligi sezildi.
U Filippin nomidan Uimbldonda o‘ynayotgani, dunyoning eng katta sahnalarida bayrog‘ini ko‘tarayotgani qanchalik muhimligini ta’kidladi. O‘zini ham, jamoasini ham “juda qattiq ishladik” deya ta’rifladi va bu mehnatning nihoyat samara berayotganini his qilayotganini aytdi. Bu g‘alaba, dedi u, unga juda katta ma’no beradi.
Kortda tennis, boshida esa Tagalogcha shior
Uimbldonning oppoq an’analari orasida Eala o‘z ildizlarini ham ko‘rinadigan qildi. Uning boshida Nike homiyligidagi oq vizor, lekin oddiy emas: unda tagalog tilidagi ibora bitilgan. Ma’nosi – “u o‘sgach, uni to‘xtatib bo‘lmaydi”. Bu shunchaki shior emas, uning o‘zi kabi: bir marta yo‘lga chiqdimi, to‘xtashni bilmaydigan avlod timsoli.
Sochlarini bog‘lab turgan rezinkasiga ham befarq qaralmagan. Undagi oq bezak – sampagita, Filippin yasmini shaklida. Mayda detaldek ko‘rinadi, ammo Eala uchun bu – kortga olib kirilgan vatani, bolalik xotiralari, o‘zini kim ekanini eslatib turadigan ramz.
U o‘z ildizlari haqida gapirar ekan, bu narsalar shunchaki bezak emasligini aniq qilib qo‘ydi. Qayerdan kelgani – kimligi, xarakteri, kelajakda qanday inson bo‘lishni xohlashining katta qismi ekanini aytdi. Har bir yangi bosqich, har bir yangilangan rekord – nafaqat mamlakat uchun, balki uning shaxsiy maqsadlari va orzulari uchun ham juda hissiyotli lahza.
Miami Open’dan Uimbdongacha
Ealaning bugungi shuhrati faqat Uimbldon bilan boshlangani yo‘q. O‘tgan yil Miami Open chorak finalida sobiq jahon birinchi raqami Swiatek ustidan qozonilgan g‘alaba uni katta tennis xaritasiga qat’iy qilib joylashtirgan edi. O‘sha g‘alaba uni jahon ommaviy axborot vositalari, mutaxassislar va muxlislar nigohiga olib chiqqan burilish nuqtasi bo‘ldi.
O‘sha paytdan beri u nafaqat Filippinda, balki xalqaro tennis sahnasida ham kuzatiladigan, tahlil qilinadigan ismga aylandi. Ammo aynan Filippinda bu yuksalish boshqacha jarang sochdi: mamlakatda tennis birinchi marta shu darajada katta mavzuga aylandi.
Ijtimoiy tarmoqlarda unga bo‘lgan hurmat va minnatdorlik izhorlari ko‘paydi. Muallif va sobiq Miss World finalchisi Mafae Yunon-Belasco uning Instagram sahifasida qoldirgan izohida, tennisni o‘zining “birinchi muhabbati” deb atab, Ealaga bu sportni xaritaga qayta kiritgani va hammaga ilhom bergani uchun minnatdorchilik bildirdi. Bu – bitta sportchining muvaffaqiyati butun avlodga qanday ta’sir qilishi mumkinligining yaqqol ko‘rinishi.
Oldinda yanada balandroq to‘siqlar
Uimbldonda esa bosim boshqa, raqiblar boshqa, e’tibor esa bir necha barobar kuchli. Endi har bir o‘yin – tarix davomimi yoki ertakning vaqtincha to‘xtashi haqida hikoya qiladi.
Eala bo‘lajak raqibi haqida gapirar ekan, oson bo‘lmasligini ochiq aytdi. O‘zi uchun ham, raqibi uchun ham kortni qulay joyga aylantirmaslikka va’da berdi. “Qiyin bo‘ladi. Men ham unga osonlikcha imkon bermaslikka harakat qilaman”, degan mazmundagi fikrlari uning xarakterini ochib turibdi: hurmat bor, lekin yon berish yo‘q.
Filippin tennisida bunday lahza ilgari bo‘lmagan. Endi esa butun mamlakat Uimbldon kortlariga qarab turibdi. Savol bitta: Alexandra Eala bu tarixiy bosqichni yakuniy manzilga aylantiradimi yoki bu hali katta yo‘lning faqat boshlanishimi?
