Ancelotti: Italiyaga emas, Braziliyaga sodiq murabbiy
Italiya futbolida navbatdagi bo‘ron tinmay turibdi. FIGC yangi yo‘l izlar, murabbiylar ro‘yxatini varaqlarkan, bitta ism boshqalardan balandroq turardi: Carlo Ancelotti. O‘z yurtiga qaytishi mumkin bo‘lgan afsona. Ammo u boshqa yo‘lni tanladi.
U Italiyaga “yo‘q” dedi. Braziliyaga esa yana bir bor “ha”.
Maldini orzusi va parchalanib ketgan reja
Texnik direktor Paolo Maldini ochiq aytdi: FIGC uchun ikkita ideal nomzod bor edi – Ancelotti va Pep Guardiola. Reja oddiy ko‘rinar, lekin ichkarida vaziyat butunlay boshqacha edi.
Muzokaralar boshlangan sari tartib o‘rnini betartiblik egalladi. Murabbiy masalasi atrofida qarama-qarshi qarorlar, bosimlar, ichki kelishmovchiliklar – oxir-oqibat bu jarayon Maldinining iste’fosi bilan yakunlandi. Shundan so‘ng Claudio Ranieri texnik direktor etib tayinlandi, bosh murabbiy lavozimi esa Roberto Mancini qo‘liga topshirildi.
Italiya o‘z yo‘lini topdi. Lekin bu yo‘l Ancelottisiz.
To‘liq aylana bo‘lishi mumkin edi
Ancelotti uchun bu taklif shunchaki navbatdagi ish emasdi. U murabbiylik yo‘lini aynan Italiya terma jamoasida, Arrigo Sacchi yordamchisi sifatida, 1992–1995-yillarda boshlagan. O‘sha paytdan buyon u klub futbolining eng yirik sahnalarini zabt etdi, lekin terma jamoa bosh murabbiyi kursisi unga hech qachon nasib qilmagan.
Azzurri boshqaruvini qo‘lga olish – bu biografiyasida chiroyli “full circle”, yopiq aylana bo‘lishi mumkin edi. Yuragi Italiyaga tortardi, tajribasi ham, obro‘si ham yetarli edi.
Ammo bu safar yurak emas, va’da g‘olib chiqdi.
Braziliya uni quchoq ochib kutdi – u esa javob qaytardi
Ancelotti o‘z qarorini ESPN jurnalisti Pedro Ivo Almeida bilan suhbatda aniq qilib qo‘ydi. U moliya, shartnoma shartlari yoki hokimiyat masalalarini chetga surdi.
Bu pul haqida emas. Bu majburiyat haqida.
U Braziliya Futbol Konfederatsiyasi – CBF bilan bo‘lgan kelishuvini, mamlakatda ko‘rgan iliq munosabatini asosiy sabab sifatida ko‘rsatdi. Bir yillik tajriba unga yetdi: u bu yerda o‘zini mehmon emas, o‘z odamiday his qilyapti.
Ancelotti FIGCga hurmat bilan minnatdorchilik bildirdi, taklifni qadrladi, lekin qaror o‘zgarmas ekanini ham aytdi. Uningcha, uni bag‘riga olgan mamlakat va uni ish bilan ta’minlagan tashkilotga sodiq qolish – eng to‘g‘ri yo‘l.
Italiya orzusiga qarshi Braziliya haqi. U Braziliyani tanladi.
2030-yilgacha – post-Neymar davrining bosh me’mori
Ancelottining qarori qisqa muddatli emas. U CBF bilan shartnomasini 2026-yilgi Jahon chempionatidan oldin uzaytirib, o‘zini 2030-yil iyunigacha Braziliya terma jamoasiga bog‘lab qo‘ydi.
Bu shunchaki davom etayotgan loyiha emas, bu butun bir avlod almashinuvi. Neymar markazida bo‘lgan davr asta-sekin ortda qolmoqda, endi esa Braziliya yangi yuzini qidirmoqda. Shu jarayonni boshqaradigan odam – Ancelotti.
Uning oldida aniq yo‘l chizilgan: CONMEBOL Jahon chempionati saralashlari, 2028-yilgi Copa America va 2030-yilgi mundial sari qurilayotgan jamoa. Har bir bosqichda Braziliya nafaqat g‘alaba, balki yangi identitet izlaydi.
Italiya esa boshqa murabbiy bilan o‘z yo‘lini chizadi. Savol esa ochiq qoladi: Ancelotti qarori – bir murabbiyning sadoqati haqidami yoki butun boshli davrni o‘zgartiradigan burilish nuqtasimi?
