UZB SPort

Angliya Metropolitano stadionida Ispaniyani mag‘lub etdi

Madridning qaynab turgan Metropolitano stadioni. Dastlabki daqiqalardanoq Angliya hech narsadan cho‘chimaydigan, o‘ziga ishongan jamoa ekanini ko‘rsatdi. Thomas Tuchel qo‘l ostidagi tarkib maydonga faqatgina omon qolish uchun emas, balki hukmronlik qilish uchun chiqqanini aniq his qildirdi.

Hisobni Harry Kane ochdi. Kapitan odatdagidek jarima maydoni ichida bo‘sh joy topdi, zarbani aniq yo‘lladi va mehmonlar uchun mukammal startni ta’minladi. Ispaniya hali o‘zini o‘nglab ulgurmay, sahnaga Ezri Konsa chiqdi. Arsenal markaziy himoyachisi standart vaziyatda raqibni ortda qoldirdi va hisobni 2:0 ga yetkazdi – Metropolitano jimib qoldi.

Ustunlik tobora kattalashar, ispan tribunalari esa tobora asabiylashar edi. Angliya pressing bilan ezdi, to‘pni nazorat qildi, tempni belgiladi. Uchinchisi ham uzoq kutdirmadi: Ben White zarbasi mezbonlar darvozasini yana bir bor ishg‘ol qildi va tablo 3:0 ni ko‘rsatdi. Dunyoda birinchi raqamli terma jamoa hisoblangan Ispaniya uyida shunchalik ojiz ko‘rinishi – kamdan-kam uchraydigan manzara.

Shu payt hammasi o‘zgardi.

Qizil kartochka va o‘yin oqimining ag‘darilishi

Anderson qizil kartochka oldi. Bitta epizod, bitta kechikkan harakat – va butun o‘yin manzarasi ag‘darildi. Angliya birdaniga uchrashuvni boshqarayotgan jamoadan tirik qolishga urinayotgan jamoaga aylandi. Ispaniya esa buni aynan o‘zi kutgan lahza sifatida qabul qildi.

Mezbonlar son ustunligidan foydalandi. To‘p birin-ketin inglizlar jarima maydoni tomon uchdi, qanotlar ishladi, pressing kuchaydi. Oxiri bosim natija berdi – ispanlar birinchi golni urdi, keyin ikkinchisini. Tribunalar uyg‘ondi, maydondagi ritm butunlay o‘zgardi.

Barchaning xayoliga darhol bir manzara keldi: o‘tgan sentabrdagi Wembley kechasi. O‘sha o‘yinda ham Angliya hisobda oldinda borar, Kane penalti tepish imkoniyatini boy berar, so‘ng esa Ispaniya yakunda 3:2 hisobida g‘alaba qozongan edi. Metropolitano osmonida aynan shu deja-vu osilib turardi.

Bu safar ssenariy oxirigacha yozilmadi.

Angliya himoyasi, ayniqsa so‘nggi daqiqalarda, o‘zini boshqa darajada ko‘rsatdi. Jamoa chiziqlar orasini siqdi, jarima maydoni ichidagi har bir to‘p uchun jang qildi, ikkinchi qavatdagi kurashlarda yutqazmadi. Ispaniya bosimi kuchaydi, lekin inglizlar bukilmadi. Yakunda 3:2 – va 44 o‘yindan beri mag‘lubiyat nimaligini unutgan La Roja nihoyat tiz cho‘kdi.

Konsa: “10 kishi bilan ham birga qoldik, yana ikkita urishimiz ham mumkin edi”

O‘yindan keyin Ezri Konsa Madrid kechasini oddiy g‘alaba sifatida emas, burilish nuqtasi sifatida ta’rifladi. U, ayniqsa, Anderson maydondan chetlatilgach, jamoaning ruhiyati qanday sinovdan o‘tganini alohida urg‘uladi.

Uchrashuv haqida gapirar ekan, Konsa bu o‘yin Angliya uchun nafaqat hisob, balki xarakter namoyishi bo‘lganini ta’kidladi. Uning fikricha, agar maydonda 11 kishi qolganida, Angliya yana ikki gol urishi ham haqiqatga yaqin bo‘lgan. Bu shunchaki ishonch emas, Metropolitano gazonida ko‘ringan ustunlikka tayanadigan baho edi.

Konsa, shuningdek, Kane kapitani sifatidagi rolini alohida e’tirof etdi. Hisob ochilgach, Kane jamoani orqaga chekinmaslikka, bosimni ushlab turishga undagan. “Pedalni bosishda davom etish” – aynan shu ruh butun birinchi bo‘lim va qizil kartochkagacha bo‘lgan davrda Angliya o‘yinini belgilab berdi. Natija? Ispaniyaning 44 o‘yindan iborat mag‘lubiyatsiz seriyasi yakun topdi.

Himoyadagi matonat haqida so‘z yuritar ekan, Konsa bu kechani jahon chempioni Argentina bilan bo‘lgan og‘ir mag‘lubiyat bilan solishtirdi. U o‘sha uchrashuvdagi sharoit boshqa, bosim boshqa bo‘lganini eslatdi. Bu safar esa Angliya 10 kishi bo‘la turib, jarima maydoniga uchib kelayotgan son-sanoqsiz uzatmalarni aniq o‘qib, to‘g‘ri qarshi ola bildi.

Tuchel davri: natija berayotgan “top mentalitet” va 2028 yilga qarab dadil qadam

Madriddagi g‘alaba – bu shunchaki statistikani buzish emas. Bu Tuchel qo‘l ostidagi Angliya uchun sifat jihatidan yangi bosqich. Elita raqibga qarshi, ayniqsa oson boshlangach murakkablashib ketgan o‘yinda hisobni saqlab qolish – yirik turnirlarda ham kam uchraydigan fazilat.

Konsa jamoa ruhiy holatini “yuqori mentalitet” deb atadi. U Angliya tarkibida “world class” futbolchilar borligini, hamma narsa bir-biriga “klik” bo‘lganda raqibga nimalar bo‘lishini birinchi bo‘lim misolida ko‘rish mumkinligini aytib o‘tdi. Haqiqatdan ham, qizil kartochkagacha bo‘lgan davrda Angliya o‘yinni to‘liq nazorat qildi, mezbonni o‘z uyida bo‘shashib qolgan ko‘rinishga tushirdi.

Eng muhimi – jamoa o‘ziga va murabbiyga ishonmoqda. Bu ishonch raqamlar bilan emas, aynan shunday og‘ir kechalarda o‘lchanadi.

Nations League – katta orzular sari birinchi kubokmi?

Qatar fiyaskosi endi ortda qoldi. Konsa va uning jamoadoshlari uchun bu mavsumning eng yaqin yirik maqsadi – Nations League kubogi. U buni oddiy turnir emas, balki 2028 yilda uyda o‘tkaziladigan Yevropa chempionati oldidan mentalitetni butunlay o‘zgartiradigan sovrin sifatida ko‘rmoqda.

Uning ta’kidlashicha, qo‘lga kiritilgan har qanday kubok – ayniqsa, yirik turnir arafasida – jamoaga ulkan turtki beradi. Nations League g‘alabasi Angliyaga nafaqat qog‘ozdagi yutuq, balki “biz yakuniga qadar bora olamiz” degan ichki ishonchni ham hadya qiladi. Bu esa uyda o‘tkaziladigan Euro 2028 oldidan bebaho kapital.

Konsa jamoaning rejasini ham aniq chizib berdi: hammasi bosqichma-bosqich, yig‘inma-yig‘in. Mart oyi kelguncha Angliya bu Madrid kechasidan olgan ishonchni yo‘qotmaslikni, balki uni yanada oshirishni maqsad qilgan. Har bir o‘yin – alohida jang, har bir jang – katta maqsad sari kichik qadam.

Dunyoning va Yevropaning amaldagi chempionlarini o‘z uyida mag‘lub etish – bu shunchaki g‘alaba emas, bayonot. Savol endi bitta: bu bayonot bir martalik portlash bo‘lib qoladimi yoki 2028 yilgacha davom etadigan yangi Angliyaning boshlanishimi?