Angliya, Norvegiya va Belgiyaning chorak finaldagi imkoniyatlari
Jarell Quansah’ning Meksikaga qarshi o‘yin oxirida olgan qizil kartochkasi uchun ikki o‘yinlik diskvalifikatsiyasi Angliya uchun og‘ir zarba bo‘ldi. Xuddi shunday paytda, himoyaning markazi va o‘rtasi ham titrayapti: Marc Guehi, Declan Rice va Reece James holati shanba kungi Norvegiyaga qarshi chorak final oldidan savol ostida.
Meksikaga qarshi g‘alaba oddiy g‘alaba emasdi. Bu hamkor mezbonni o‘z maydonida, deyarli yutqazishni bilmaydigan stadionda mag‘lub etish edi. Bu – turnirga haqiqiy da’vogarlik ishorasi.
Jude Bellingham va Harry Kane turnir davomida barqaror darajada yuksak o‘yin ko‘rsatishda davom etyapti. Lekin Meksikaga qarshi kechada eng yorqin taassurot aynan himoya qildi. Jordan Pickford bir necha bor jamoasini qutqardi, zaxiradan tushgan Dan Burn esa Quansah maydondan chetlatilgach, chiziqni yopib, bo‘shliqni his qildirmadi. O‘n kishi bo‘lib qolgan Angliya baribir ustunlikni ushlab qoldi – bu ruhiy jihatdan ham katta sinov edi.
Endi Thomas Tuchel oldida aniq vazifa turibdi: Erling Haalandni qanday to‘xtatish. Turnir boshlanishida Angliya bu bosqichda Norvegiya bilan chorak finalni mamnuniyat bilan qabul qilgan bo‘lardi. Hozir esa bu juftlik boshqacha ko‘rinadi – xavfli, lekin yutib bo‘lmaydigan emas.
Norvegiya – Haaland davrining ilk sinovi
Braziliyaga qarshi o‘yin Norvegiyaning haqiqiy yuzi edi: dunyoning eng xavfli hujumchisi bo‘lishi mumkin bo‘lgan futbolchiga ega bo‘lsangiz, istalgan raqibni larzaga keltira olasiz. Haalandning dubliga qo‘shilgan bu g‘alaba Norvegiyani tarixdagi ilk Jahon chempionati chorak finaliga olib chiqdi.
Darvozada Orjan Nyland mo‘jizalar ko‘rsatmoqda – u har bir o‘yinda o‘z chegarasidan ham yuqoriga sakrayotgandek. Martin Odegaard esa o‘yinning ritmini belgilab, jamoaga to‘pni nazorat qilishda ham, tana-to‘qnashuvlarda ham ishonch bag‘ishlayapti. Bu jamoa to‘p bilan ham, to‘psiz ham o‘zini erkin his qiladi, hech kimdan cho‘chimaydi.
Endi Manchester City yulduzi Haaland va Arsenal sardori Odegaard chorak finalda ko‘pdan beri tanish bo‘lgan yuzlarga qarshi maydonga tushadi. Raqib – Angliya. Bu faqat taktika emas, psixologik duel ham bo‘ladi.
Belgiya – yozilmagan yakun
Misr va Eron bilan o‘yinlarda sust ko‘ringan Belgiya birdan uyg‘ondi. Guruh bosqichini 5:1 hisobidagi Yangi Zelandiyaga qarshi g‘alaba bilan yakunlashdi, so‘ngra 1/32 finalda Senegal ustidan deyarli imkonsizdek tuyulgan qaytish amalga oshirildi.
Ko‘pchilik bu avlodni allaqachon cho‘qqidan tushib bo‘lgan, deb hisoblagan edi. Lekin AQSh ustidan qozonilgan g‘alaba ularni chorak finalga olib kirdi va hozir ular to‘lqinda. Savol esa bitta: bu to‘lqin Ispaniyani ham ag‘darib yuborishga yetadimi?
Umidlarni bir yangilik so‘ndiradi – Aston Villa yarim himoyachisi Amadou Onana oldingi chatishtiruvchi paychalaridan og‘ir jarohat oldi va turnirni yakunladi. Belgiyaning o‘yin balansi uchun bu yo‘qotish juda sezilarli.
Shveytsariya – 1954 yildan keyingi eng katta qadam
Shveytsariya har doim tajribali, sovuqqon, muntazam ravishda pley-offga chiqadigan jamoa sifatida tilga olinadi. Oxirgi uchta Jahon chempionatida ularning yo‘li doim 1/8 finalda tugagan.
Bu safar esa Kolumbiyaga qarshi tarix o‘zgardi. Birinchi marta Jahon chempionati penaltilar seriyasida g‘alaba, birinchi marta 1954 yilda uyda o‘tkazilgan turnirdan beri chorak final.
Eng qizig‘i, ular buni turnirdagi eng muhim futbolchilaridan biri – uch gol va ikki golli uzatmaga muallif bo‘lgan, ammo jarohat tufayli safdan chiqqan 20 yoshli Johan Manzambisiz uddaladi. U bo‘lmagach, ijodkorlik ancha pasaydi: butun o‘yinda atigi ikki marta darvozani aniq nishonga olishdi. Lekin himoyadagi mustahkamlik, intizom va sabr ularni baribir oldinga olib chiqdi.
Endi navbat – Argentina. Qog‘ozda favorit aniq, lekin Shveytsariya bu turnirda allaqachon o‘z chegarasini kengaytirib bo‘ldi. Ular yana bir bor sabr va qat’iyat bilan gigantni to‘xtata oladimi?
Savol ochiq qolmoqda – va aynan shu savol chorak finalni yanada qiziqarli qiladi.
