Argentina chempionlik finalida og‘ir zarba
2026-yilgi Jahon chempionati finalida maydondagi mag‘lubiyat yetmagandek, Argentina maydondan tashqarida ham og‘ir zarba oldi. Spain 1:0 hisobida g‘alaba qozondi, lekin tarix bu finalni hisob bilan emas, yakuniy hushtakdan keyingi mushtlashuv bilan eslaydi. Aynan o‘sha daqiqalar Argentina futboli uchun eng qimmatga tushdi.
Paredes – eng og‘ir hukm
Jazo ichida eng qattig‘i Leandro Paredesga tegdi. 32 yoshli yarim himoyachi Eric Garcia bo‘ynidan ushlab, Gavi yuziga zarba bergani va uni gazonga itargani uchun 10 o‘yinlik diskvalifikatsiya hamda 65 ming funt sterling jarimaga tortildi.
Bu oddiy intizomiy chora emas, jahon chempioni tarkibidagi asosiy futbolchilardan biriga berilgan signal. Paredesning tajribasi va xarakteri Argentina o‘yini uchun tayanch bo‘lib kelgan, endi esa u uzoq muddat chetga suriladi.
Molina va maydondagi portlash
Nahuel Molina ham jazodan qutulmadi. Spain sardori Rodri tanasiga zarba bergani, ikki jamoa o‘rtasidagi keskin to‘qnashuvni aynan shu harakat qo‘zg‘agan deb baholandi. Natija – 7 o‘yinlik diskvalifikatsiya.
To‘polonda ishtirok etgan boshqa futbolchilar ham e’tibordan chetda qolmadi: Thiago Almada va Spain yarim himoyachisi Gavi o‘z rollari uchun bittadan o‘yinga chetlatildi. Qisqa muddatli jazo, ammo finaldek sahnada bu dog‘ uzoq vaqt ketmaydi.
AFAning javobi: zarbani yumshatish rejasi
Argentina Futbol Assotsiatsiyasi (AFA) jim qolmadi. Tashkilot FIFAga rasmiy murojaat yo‘llab, diskvalifikatsiyalar qanday o‘talishini o‘zgartirishni so‘radi. Maqsad aniq: zararni imkon qadar tezroq kamaytirish.
AFA bayonotida shunday deyiladi: sanksiyalar Class A toifasidagi xalqaro o‘rtoqlik uchrashuvlarida yoki rasmiy o‘yinlarda – qaysi biri oldin bo‘lsa – o‘talsin. FIFA Intizom qo‘mitasi bu so‘rovni amaldagi reglamentga muvofiq ma’qullagan.
Demak, endi Argentina bu jazolarni rasmiy saralash bosqichlarida emas, ko‘proq nazorat uchrashuvlarida “yo‘qotishi” mumkin. Lekin AFA buning bilan to‘xtash niyatida emas. Ular FIFA Apellyatsiya qo‘mitasiga, zarurat tug‘ilsa, Sport arbitraj sudi (CAS)ga qadar borishni ko‘zlamoqda. Yozma asoslantirishni kutishayotgani ham bejiz emas – har bir so‘z keyingi huquqiy kurashda ahamiyatli bo‘ladi.
Finaldan oldingi chiziq: yarim final va siyosiy banner
Argentina intizomiy muammolari faqat final bilan cheklanib qolmadi. England ustidan qozonilgan yarim final g‘alabasidan so‘ng Lionel Messi, Cristian Romero, Giovani Lo Celso va Lisandro Martinez kabi yulduzlar qo‘lida siyosiy mazmundagi banner paydo bo‘ldi – Falkland orollari Argentina hududi ekani da’vo qilingan shior.
Bu harakat xalqaro maydonda keskin bahs uyg‘otdi. Ayrimlar futbolchilarning o‘zini diskvalifikatsiya qilishni talab qildi, lekin yakunda shaxsiy jazolar berilmadi. FIFA to‘g‘ridan-to‘g‘ri futbolchilarga tegmadi, zarbani AFAga yo‘naltirdi: 235 ming funt sterling jarima, uning 73 ming funtlik qismi shartli ravishda “osilib” turibdi.
Tribunalardan tortilgan jazo
Moliyaviy zarba bilan ish tugamadi. Argentina keyingi ikki uy uchrashuvida stadionning faqat yarmigacha tomoshabinga ruxsat oladi – 50 foizlik sig‘im. Shulardan biri bo‘yicha to‘liq yopilish sanksiyasi shartli ravishda to‘xtatilgan, ammo bu ham AFA uchun ogohlantirish: yana bir xato – va tribunalar bo‘shab qolishi mumkin.
Bunday sharoitda har bir uy o‘yini nafaqat sportiy, balki imidj sinoviga aylanadi. Maydondagi har bir harakat, tribunalardagi har bir banner diqqat markazida bo‘ladi.
O‘rtoqlik o‘yinlari – strategik qurol
Diskvalifikatsiyalarni aynan o‘rtoqlik o‘yinlarida o‘tash imkoniyati Argentina uchun strategik yengillik bo‘lib chiqdi. AFA endi Class A toifasidagi xalqaro uchrashuvlar taqvimini iloji boricha zichlashtirishi kutilmoqda. Har bir o‘rtoqlik – Paredes va Molina qaytishi yo‘lidagi yana bir qadam.
Eng muhim omil – vaqt. Argentina keyingi Jahon chempionati mezbonlari qatorida bo‘lgani uchun saralash bosqichidan ozod, yo‘llanma allaqachon qo‘lida. Demak, jiddiy rasmiy sinovlar 2028-yilgi Copa America bilan boshlanadi. O‘shagacha murabbiylar shtabi nafaqat jazodagi futbolchilarni qayta integratsiya qilish, balki jamoaning o‘yin uslubini qayta tiklash uchun ham keng imkoniyatga ega.
Finaldagi mushtlashuv, siyosiy bannerlar, og‘ir diskvalifikatsiyalar va katta jarimalar – bularning bari bir savolni o‘rtaga tashlaydi: Argentina keyingi yillarda bu tajribadan saboq olgan, intizomi mustahkamlangan jamoa sifatida maydonga qaytadimi yoki iste’dod har doim chegarada yuradigan, hissiyot bilan boshqariladigan terma jamoa bo‘lib qoladimi?
