Arsenal va Chelsea: Mavsumning Eng Katta Sinovi
Emirates yakshanba kuni mavsum startidagi eng katta sinov sahnasiga aylanadi: bir tomonda hozircha gol o‘tkazmagan, chempionlikni himoya qilayotgan Arsenal, boshqa tomonda esa ikki o‘yinda yettita gol urgan, o‘t ochib turgan Chelsea hujumi. Himoya va hujum to‘qnashuvi – toza ko‘rinishda.
Arsenal devori: raqamlar yolg‘on gapirmaydi
Arsenal mavsumni o‘tgan may oyidan qoldirilgan joyidan davom ettirdi. Ikki o‘yin, ikki “suhoy list”, David Raya deyarli tomoshabin. Uning darvozasiga yo‘llangan yagona aniq zarba – Jack Rudoni bosh bilan urgan zarba, xolos.
Bu faqat darvozabon mahorati emas, butun tizimning kuchi. Statistikaga qarang: o‘tgan mavsum boshidan buyon Premier League doirasida Arsenal 40 o‘yinning 20 tasida raqibni 0,50 expected goals (xG) dan pastda ushlab qo‘ydi. Yarmi. Bunga yangi mavsumdagi dastlabki ikki uchrashuv ham kiradi.
Hech bir jamoa yaqin ham kelmayapti. Liverpool – sakkiz marta. O‘tgan mavsum vitse-chempioni Manchester City – atigi ikki marta. Chelsea – to‘rtta o‘yinda. Qolganlar esa uzoqda qolib ketgan.
Shu fon’da Arsenal muxlislari hujum chizig‘i kuchaytirilmagani uchun haqli ravishda norozi bo‘lishmoqda. Lekin to‘p ularda bo‘lmaganda nima bo‘layotgani raqamlar orqali juda aniq ko‘rinadi: qolganlar bilan farq – jarlik.
Eng qizig‘i, bularning bari William Saliba yo‘qligida sodir bo‘lyapti. Jamoaning eng yaxshi markaziy himoyachisi safda emas, Jurrien Timber ham yo‘q. Lekin bu yo‘qotishlar deyarli sezilmadi. Standartlar shunchalik yuqori qo‘yilganki, asosiy tayanch bo‘lgan futbolchilar bo‘lmasa ham, mexanizm ishlashda davom etmoqda.
Klub orqa chiziqqa katta sarmoya kiritdi, ammo Ezri Konsa hozircha atigi 11 daqiqa maydonda bo‘ldi. Uning o‘rniga Cristhian Mosquera Gabriel yonida markazda bemalol o‘ynab turibdi, o‘ng qanotda esa Ben White yana bir bor ishonchli yechimga aylandi.
O‘rtada ham qat’iyat va chuqurlik oshdi – Bruno Guimaraes transferi buni tasdiqlaydi. U ham hali sekin-asta jamoaga singdirilmoqda, lekin borligi o‘ziyoq raqobat va variantlar sonini oshirgan.
Asosiy sir esa boshqa joyda: Mikel Arteta qo‘ygan taktik poydevorda. Faqat bir faktni eslang: bu mavsum startidagi ikki o‘yindan avval White – Mosquera – Gabriel – Riccardo Calafiori to‘rtligi Premier League uchrashuvini birga boshlamagan edi. Shunga qaramay, himoya chizig‘i yillar davomida yonma-yon o‘ynagandek ko‘rinmoqda.
Arsenalning bu mustahkamligi chempionlikni saqlab qolish yo‘lidagi eng katta umid manbai. Endi esa ular eng kuchli sinovga kirishmoqda – gol urishni yaxshi ko‘radigan Chelsea qarshi tomonda turibdi.
Rogers: “qo‘ldan chiqib ketgan” qurol
Emirates’dagi to‘qnashuv Arsenal’ga yo‘qotilgan imkoniyatni ham eslatadi. Xabi Alonso boshchiligidagi Chelsea safida hozir aynan ular orzu qilgan tipdagi hujumchi porlayapti. Vinicius Junior va Julian Alvarez transferlari amalga oshmaguncha, klub Morgan Rogers uchun ham kurashgan, ammo u Londonning ko‘k tomonini tanladi.
Stamford Bridge’dagi press-tribunadan, deyarli maydon darajasidan ko‘ringan manzara bitta narsani ko‘rsatdi: Rogersning qudrati bejiz baholanmagan. Brighton ustidan 4:3 hisobidagi g‘alabada u chap qanotdan ishladi – aynan Arsenal zaif ko‘rinayotgan zona.
Ikkinchi gol epizodida u ikki nafar Brighton himoyachisini “yeb qo‘ydi”, chetga chiqdi va aniq pas bilan golga assist berdi. Uchinchi golga olib kelgan qarshi hujum esa uning burilishi va o‘tkir uzatmasidan boshlandi. Kuch, tezlik, texnika – barchasi bir epizodlarga jam bo‘lib ketdi.
Shu o‘yindan oldin ham, Fulham’ga qarshi debyutda, u o‘zini ko‘rsatgan edi. 117 million funtlik narx ko‘plarga ortiqcha tuyulgandi, ammo u bu shubhalarni birin-ketin yo‘qotishga kirishdi.
Ikki o‘yinda allaqachon bir gol va bir assist. Yana bir ko‘rsatkich: zarbalar va yaratilgan gollar imkoniyatlari yig‘indisi bo‘yicha hozircha faqat Manchester United yulduzi Bruno Fernandes undan yuqorida turibdi. Keyingi o‘rinlarda esa Chelsea hujum uchligining qolgan ikki a’zosi – Cole Palmer va Joao Pedro.
Ularning navbatdagi vazifasi aniq: bu raqamlarni nafaqat o‘rtamiyona raqiblarga, balki eng kuchli himoyalarga qarshi ham takrorlash. Rogers uchun esa yakshanba kuni alohida motiv bor – u Arsenal uchun “qo‘ldan chiqib ketgan” futbolchi sifatida maydonga tushadi.
Hull qalbida Egan: chiroy emas, natija
Hull ham mavsum startida ikki o‘yinda gol o‘tkazmadi. Bu natija ko‘pchilikni hayratda qoldirdi. Ha, Konstantinos Tzolakis darvozada mo‘jizalar ko‘rsatmoqda – u qaytargan zarbalar umumiy xG ko‘rsatkichi 1,92 ni tashkil etadi, bu esa Premier League’ning dastlabki ikki turida barcha darvozabonlar ichida eng yaxshi ko‘rsatkich.
Ammo bu hikoyada faqat darvozabonni tilga olish – adolatsizlik bo‘lardi. Orqa chiziqda 33 yoshli John Egan haqiqiy devorga aylandi. Sheffield Uniteddagi davridan so‘ng uning oliy ligada o‘ynash kunlari tugadi, deb o‘ylaganlar ko‘p edi. Ammo Hull’ning kutilmagan ravishda Premier League’ga ko‘tarilishi va so‘nggi haftada u bilan tuzilgan yaxshilangan shartnoma bitta haqiqatni tasdiqladi: u hali ham yuqori darajada foydali.
Manchester United ustidan qozonilgan sensatsion g‘alabada Egan 17 ta to‘pni xavfli zonadan tepib chiqardi. Keyingi turda Coventry’ga qarshi o‘yinda yana 10 ta. O‘rtacha 13 ta tozalash har bir o‘yinda – ligadagi eng yuqori ko‘rsatkich, raqiblar uzoqda qolmoqda.
Bu o‘yin uslubi chiroyli ko‘rinmasligi mumkin. Lekin ishlayapti. Hull uchun esa hozir estetikadan ko‘ra ochkolar muhimroq. Yakshanba kuni Aston Villa’ga qarshi o‘yinda ham ular aynan shunday pragmatik futbolga tayanadi.
“Yolg‘iz askar” Barry va oldinda turgan kunlar
Weekend’da ko‘z tikish kerak bo‘lgan yana bir ism – Everton hujumchisi Thierno Barry. Klub yozgi transfer oynasini haqiqiy kabus sifatida eslaydi: Beto sotildi, Richardson va Folarin Balogun transferlari amalga oshmadi. Natijada old chiziqda bitta variant qoldi – Barry. Yelkaga tushgan bosimni tasavvur qilish qiyin emas.
U Manchester United’ga qarshi maydonga chiqqanda, butun Goodison Park uning har bir harakatini nafasini ichiga yutib kuzatadi. Bu o‘yinda u nafaqat raqib himoyachilari, balki o‘z klubining transfer siyosati soyasi bilan ham kurashadi.
Televideniye jadvali esa hafta oxirining ritmini belgilab bo‘ldi: juma kuni kechqurun Ipswich – Liverpool, shanba kuni kechki bahsda Hull – Aston Villa, yakshanba kuni esa avval Everton – Manchester United, so‘ng chempion Arsenal va Chelsea o‘rtasidagi to‘qnashuv.
Yakshanba kuni Emirates’da bir savolga javob topamiz: Arteta qurayotgan devor yana bir bor chidab beradimi yoki Rogers boshchiligidagi Chelsea hujumi nihoyat bu qal’aga darz ketkaza oladimi?
