Arsenal chempion ohangida g‘alaba qozondi
“Emirates Stadium”dagi ochilish kechasi Mikel Arteta uchun aynan shunday ko‘rinishda tasvirlangan bo‘lsa kerak: 3:0 hisobidagi ishonchli g‘alaba, himoyada silliq ish, hujumda esa mas’uliyat bir necha yulduz o‘rtasida taqsimlangan.
Premyer-ligaga qaytgan, yangi ko‘tarilgan “Coventry City” esa Frank Lampard boshchiligida ilk kundanoq bu liga qanchalik shafqatsiz bo‘lishini his qildi.
Bosim ostidagi ochilish
“Arsenal” chempionlik himoyasini baland tempda boshladi. Maydonning har bir bo‘lagi egallandi, to‘p tez aylantirildi, mehmonlarga esa nafas olishga ham imkon berilmadi.
Natija uzoq kuttirmadi. Kai Havertz hisobni ochdi, Bukayo Saka esa tanaffusga qadar ustunlikni mustahkamladi – 2:0 va “Emirates”dagi kayfiyat aynan shunday startni kutgandek portladi.
“Coventry” javob qaytarishga urinib ko‘rdi, lekin bu urinishlar son va sifat jihatidan ham juda kam bo‘ldi. Ular atigi uchta zarba yo‘llab, 0.06 xG yig‘a oldi, “Arsenal” jarima maydoni ichida esa bor-yo‘g‘i ikki marta to‘pga tegishdi. Bu raqamlarning o‘ziyoq sinf farqini ochiq ko‘rsatib turardi.
Ikkinchi bo‘lim – nuqta qo‘ygan gol
Tanaffusdan keyin ham manzara o‘zgarmadi. “Arsenal” tezlikni pasaytirmadi, aksincha, uchrashuvni mutlaqo o‘z nazoratida ushlab qoldi.
49-daqiqada Ben White chap qanotdan zo‘r reyd uyushtirib, Martin Odegaardga qulay pas chiqardi. Jamoa sardori bu imkoniyatni boy bermadi va uchinchi golni urib, o‘yin taqdirini amalda hal qilib qo‘ydi.
Shundan so‘ng Arteta uchun uchrashuv ideal mashg‘ulotga aylandi: u tinchlik bilan almashtirishlar qildi, futbolchilarni ortiqcha xavfga qo‘ymadi, ritmni ushlab turdi. David Raya esa orqada o‘z ishini xatosiz ado etib, toza darvozani saqlab qoldi – murabbiy uchun yana bir katta “plyus”.
“Arsenal” o‘yin rejasi bo‘yicha yashadi va uni deyarli mukammal bajarib berdi. Maydon markazida ustunlik, qanotlarda keskinlik, pressingda intizom – bularning bari chempionga xos belgilardek ko‘rindi.
Lampard uchun og‘riqli, ammo foydali saboq
“Coventry” uchun bu kecha natija emas, dars edi. Frank Lampard ham aynan shuni tan oldi: bu darajada raqiblar boshqa, xatolar esa juda qimmatga tushadi.
Uning jamoasi birinchi bo‘limda biroz tortinchoq, hatto qo‘rqoqroq ko‘rindi. Lampard ham buni yashirmadi – xarakter, shaxsiyat, maydondagi jasorat uni ko‘proq o‘ylantirayotganini ta’kidladi. Raqib esa chempion ohangida, o‘z darajasida o‘ynadi.
Shunga qaramay, murabbiy jamoasini bu birgina uchrashuv bo‘yicha hukm qilishdan tiyildi. U mavsum davomida “Coventry”dan boshqacha, ancha dadilroq futbolni va’da qilmoqda. “Arsenal” bu stadionda ko‘plab raqiblarni yengishi tabiiy, Lampard esa o‘z o‘yinchilarini aynan shu fon orqali o‘lchamoqchi emas.
Arteta uchun ideal start
Mikel Arteta uchun esa bu kecha – xotirjamlik va ishonch kechasi bo‘ldi. Gollar turli futbolchilar tomonidan urildi, rotatsiya bemalol amalga oshdi, himoya tizimi darhol sinovdan o‘tdi va toza saqlanib qoldi.
Chempionlikni himoya qilish bosimi ostida bunday start – katta signal. Jamoa tayyor, kayfiyat baland, tizim ishlayapti. Endi savol bitta: bu ohang qanchaga cho‘ziladi va “Arsenal” shu sur’atda qancha raqibni ortda qoldira oladi?
