Arsenal yangi mavsumni kuchli boshladi
22 yillik tanaffusdan keyin liga chempionligi. Endi esa savol bitta: bu jamoa och qolganmi yoki to‘yib bo‘lganmi? Cardiffdagi Principality Stadiumda ko‘rsatilgan futbol javobni aniq berdi. Arsenal hali chanqoq. Juda chanqoq.
Manchester City esa yangi davrni boshlash uchun maydonga tushdi. Enzo Maresca – “uzluksizlik nomzodi”, Pep Guardiola izidan kelayotgan murabbiy. Ammo kecha u uchun bitta haqiqat bor edi: bu kecha faqat bitta jamoa tayyor edi. Va u Arsenal edi.
Ikkinchi bo‘limda stadion bo‘ylab yangragan qo‘shiq buni yanada kuchaytirdi: “You’ve got to come see the Arsenal”. Bu shunchaki shior emasdi, taklif ham emasdi. Bu ogohlantirishga o‘xshab ketdi.
Riccardo Calafiori, Kai Havertz va, albatta, maydondagi eng yaxshi futbolchi bo‘lgan sardor Martin Odegaardning gollari — hammasi birgalikda Premier League chempionligini himoya qilishga jiddiy yondashayotgan jamoaning dastlabki bayonotiga aylandi.
24 soniyada kelgan zarba va eski og‘riqning eslatmasi
Bu o‘yin Arsenalning ochko‘zligini sinash edi. O‘tgan mavsumdagi 22 yillik kutishdan keyingi chempionlikdan so‘ng ko‘p jamoalar bo‘shashadi. Arsenal esa yo‘q.
24 soniya. Shuncha vaqt kerak bo‘ldi, xolos. Myles Lewis-Skelly o‘rtada to‘pni yutib oldi, Calafiori hujumga qo‘shildi va to‘pni darvozaga joylab qo‘ydi. Enzo Maresca uchun City bilan ilk rasmiy o‘yin – va allaqachon kabus. Arsenal muxlislari uchun esa portlovchi boshlanish.
Tribunalardagi shovqin raqibnikini butunlay yutib yubordi. Budapeshtdagi Chempionlar Ligasi finalidagi yurakni ezgan mag‘lubiyatdan so‘ng bu ularning ilk rasmiy o‘yini edi. O‘sha alamdan keyin to‘plangan energiya Cardiffda portlab chiqdi.
Bu o‘yin davomida Arsenal tomoshabinlari ovozi pasaymadi. Havertz yaqin masofadan boshi bilan gol urgach, kinoyali qo‘shiq paydo bo‘ldi: “Are you Tottenham in disguise?” City uchun og‘riqli, Arsenal uchun esa zavqli lahza.
“Biz hali tugamaganmiz” kayfiyati
Bu jamoaning ruhiy holatini tushunish uchun o‘tgan aprelni eslash kifoya: Cityga qarshi mag‘lubiyat chog‘ida kamera Declan Rice labidan bitta jumlani o‘qib olgandi: “We’re not done”. Kecha esa shu ibora futbolga aylandi.
Odegaard maydonda ham, mikrofon oldida ham sardor ekanini yana bir bor ko‘rsatdi. U o‘yindan keyin shunday dedi: “Biz mavsumni birinchi sovrindan boshlashni xohladik va bunga erishdik. Ajoyib futbol o‘ynadik. Mavsumni boshlashning zo‘r usuli.” So‘zlar sodda, lekin o‘yin o‘zi yetarlicha baland gapirdi.
Arsenal birinchi bo‘limda yarim daqiqada, ikkinchi bo‘limda esa ikki yarim daqiqada gol urdi. Ikkinchi gol — Odegaardning mahorat darsi. U zarba berayotgandek ko‘rsatdi, Gianluigi Donnarumma yerga sakrab tushdi, ammo to‘p uchmadi. Norvegiyalik sokinlik bilan bo‘sh qolgan darvozaga aniq zarba berdi. Bunday sovuqqonlik – chempion jamoa belgisi.
Community Shield g‘olibi 2018 yildan beri liga chempionligiga yetib bormayotganini statistika eslatib turibdi. Lekin bu faktni bilganlarning o‘zi ham Arsenalning bugungi ishtahasi, o‘ziga bo‘lgan ishonchi va ritmini ko‘rib, buni oddiy “mavsumoldi kubogi” sifatida qabul qilishga qiynaladi.
Shu narsa aniq: juma kungi Premier League ochilish o‘yiniga Arteta jamoasi o‘zini butunlay yangilangan, lekin ayni paytda uzluksiz kurashga tayyor chempion sifatida olib kiradi.
Yangi kelganlar: Bruno va Tzolis sahnaga chiqdi
Bu faqat sovrin uchun jang emasdi. Arsenal muxlislari yangi transferlarni ilk bor rasmiy o‘yinda ko‘rish imkoniga ega bo‘ldi.
Bruno Guimaraes yillar davomida Newcastle tarkibida Arsenal uchun noqulay raqib bo‘lib keldi: yoqimsiz, asabga tegadigan, lekin hurmat uyg‘otadigan futbolchi. Endi esa u Emirates odami. Bunday transfer – Arteta va klub uchun katta yutuq.
To‘rtinchi daqiqadan o‘tmay, Nico O’Reilly qanotga uzatma berdi, Jeremy Doku tezligi bilan yugurib chiqdi, lekin Bruno uni bir harakat bilan maydon tashqarisiga surib yubordi. Doku yerda qolib, qo‘li bilan e’tiroz bildirdi, hakam Sam Barrott esa davom ettirdi. Arsenal tomoshabinlari bu epizodni olqish bilan kutib oldi. Ular bunday “tig‘li” o‘yinchini kutishgan edi.
Bruno o‘yin davomida aynan shunday balansni ko‘rsatdi: agressiya, intizom va o‘yin o‘qishini birlashtirgan markaziy yarim himoyachi. To‘p bilan ham, to‘psiz ham. Arsenal o‘yiniga aynan shunday profil yetishmayotgandi.
Chap qanotdagi Christos Tzolis esa dastlab biroz qiynaldi. Raqibini aldash, ritm topish unga oson kechmadi. Lekin vaqt o‘tgan sayin u o‘yinga kirib bordi va yakunda ikkita golli uzatma bilan maydonni tark etdi. 24 yoshli yunon futbolchisi Club Brugge tarkibidan kelgan va ikkinchi bo‘limda Arsenal tezkor o‘tishlarda xavfliroq bo‘la boshlagach, u ham ochilib ketdi.
Bu debyutlar statistik raqamlar bilan emas, balki his-tuyg‘u bilan yodda qoladi: Bruno – xarakter, Tzolis – o‘sish va moslashuv va’dasi.
Himoya: transfer bozoriga savol tug‘ilgan kecha
Arsenal yozgi transfer oynasida himoyaga ham qarab qo‘ymoqda. Bayer Leverkusen himoyachisi Jarell Quansah va Aston Villa markaziy himoyachisi Ezri Konsa nomlari klub bilan bog‘lanmoqda. Lekin Cardiffdagi 90 daqiqa Arteta va skautlar guruhiga bitta noqulay savolni tashlab qo‘ydi: haqiqatan ham kimnidir shoshilinch olib kelish kerakmi?
William Saliba va Jurrien Timber jarohat tufayli yo‘q edi. Shunga qaramay, Arsenal orqa chizig‘ida bo‘shliq sezilmadi.
Jeremy Doku bir epizodda Ben White’ni yelka harakati bilan ortda qoldirgandek bo‘ldi. Ammo shu zahoti Gabriel uchib kelib, keskin va aniq to‘pni olib qo‘ydi. Jamoa futbolchilari uni qizg‘in tabrikladi. Bu faqat yaxshi tackl emasdi, bu butun jamoaga yuborilgan signal edi: bu yerda o‘tish yo‘q.
Taymlar oralig‘iga yaqin Cristhian Mosquera ham Doku ustidan g‘alaba qozondi, orqadan yetib borib, to‘pni aniq olib qo‘ydi. Orqada David Raya esa Phil Foden va Erling Haaland zarbalarini ishonch bilan qaytarib turdi. U darvozada tinchlik va ishonch hissini berdi.
Bu himoya ko‘rinishi bitta xulosani o‘rtaga tashlaydi: Arsenalning chempionlik himoyasi ham, orqa chizig‘i kabi, juda yaxshi holatda boshlanmoqda.
Cardiffdagi bu kecha trofeydan ham ko‘proq narsani berdi. Bu – yangi mavsum oldidan aytilgan qat’iy so‘z edi. Endi savol boshqa: bu ovoz may oyiga qadar baland turadimi yoki raqiblar javob qaytarishga ulguradimi?
