Arteta sinovlari: Issiq garderob va kechikkan samolyotlar
Mikel Arteta o‘z jamoasini faqat taktik sxemalar bilan emas, boshqarib bo‘lmaydigan vaziyatlar bilan ham sinaydi. U futbolchilarga to‘p bilan ham, stress bilan ham o‘ynashni o‘rgatmoqda.
Bu hafta Champions League startida bunga jonli misol bo‘ldi. Arsenalning Italiyaga, Napoliga uchishi besh soatdan ko‘proqqa kechikdi. Jamoa Neapolga mahalliy vaqt bilan deyarli soat 22:00 da yetib keldi, Arteta esa rejalashtirilgan matbuot anjumanini bekor qilishga majbur bo‘ldi. Ammo bu tartibsizlik maydonda sezilmadi: ikkinchi bo‘limda Martin Ødegaard urgan gol londonliklarga Yevropadagi guruh bosqichida ketma-ket 13-g‘alabani taqdim etdi.
Arteta uchun bunday betartiblik – xavf emas, mashg‘ulotning davomi. U allaqachon o‘z uslubi bilan tanilgan: mavsumoldi yig‘inlarida cho‘ntak o‘g‘rilarni jalb qilgani, Anfield safariga tayyorgarlikda stadion shovqinini karnaylardan “pompalagani” futbol olamida ko‘p muhokama qilingan. Endi u bu falsafani ochiq tushuntirib berdi: jamoa hamma narsa rejadagidek bo‘lmaydigan kunlarga oldindan tayyor bo‘lishi kerak.
“Men bunday sinovlarni yaxshi ko‘raman. Ularni mavsumoldi davrida o‘zim yaratishga harakat qilaman”, – deydi Arteta.
U fikrini davom ettirarkan, asosiy maqsadni bir jumlada jamlaydi: kutilmagan vaziyatda vahima yo‘q, faqat moslashuv.
Murabbiy futbolchilarning odatdagi qulay zonasini ataylab buzadi: stadionga juda kech borish, odatiy marosimlarni o‘zgartirish, rejani joyida sindirish. “Samolyotni o‘tkazib yuborishimiz, poyezd kechikishi, yo‘lda tirbandlik bo‘lishi mumkin. Men futbolchilar ham, shtab ham bunday paytda sarosimaga tushishini istamayman”, – deydi u.
Arteta uchun kechikish – fojea emas, resurs. “Samolyotda yana ikki-uch soat bormi? Uni ishlatish kerak. Birga o‘ynashsin, suhbatlashishsin, uxlasin – lekin aslo shikoyat qilishmasin va keyin bunga bahona sifatida yopishib olishmasin. Bu umuman yordam bermaydi”.
Issiq xonalar va kechikkan ovqatlar
Arteta qo‘llaydigan usullar ro‘yxati bundan ham g‘alatiroq ko‘rinishi mumkin. U ovqatlanish vaqtini ataylab kechiktiradi, avtobusni boshqa yo‘ldan olib borishni buyuradi, garderobni odatdagidan issiqroq qiladi, massaj stollarini kamaytiradi.
Bularning barchasi bir fikrga xizmat qiladi: futbolchilar turli kontekstlarda yashashni o‘rganishi shart. “Biz turli sharoitlarga moslashishimiz kerak bo‘ladi. Shuning uchun ularni oldindan taxmin qilishga, lekin ayni paytda o‘sha stress va kutilmaganlik elementiga tayyor bo‘lishga harakat qilamiz”, – deydi Arteta.
U jamoani “ideal sharoit”ga emas, balki real futbol hayotiga tayyorlayapti. Chempionlik poygasi, uzoq safarlar, siqilgan taqvim – bularning bari psixologik chidamlilikni talab qiladi. Arteta esa bu chidamlilikni mashg‘ulotlarda yo‘lga qo‘ymoqda.
Trossard va Gabriel Jesus: ikki xil ketish, ikki xil ohang
Arsenal endi shanba oqshomida Sunderland safariga otlanadi. Maqsad aniq: yangi mavsumdagi 100 foizlik startni davom ettirish. O‘tgan yil Stadium of Lightdagi 2:2 hisobli durang hali ham xotirada. O‘shanda Leandro Trossard ikkinchi golni urgan, biroq Brian Brobbey kechgi daqiqalarda mezbonlarga ochko saqlab qolgan edi.
Bugun Trossard nomi boshqa kontekstda tilga olinmoqda. U yozda Beskitasga o‘tib ketdi, ammo o‘tgan haftada Emiratesga qaytib, Chelsea ustidan qozonilgan g‘alabani tribunadan kuzatdi. Bu – munosabatlar qanday yakunlanganini ko‘rsatadigan mayda, ammo ahamiyatli detal.
Arteta Trossardning xayrlashuvi bilan Gabriel Jesusning chiqib ketishini taqqoslab berdi. Braziliyalik hujumchi Arsenal tarkibida qolgan oxirgi kunlarida jamoa bilan alohida mashg‘ulot qilgan, so‘ng Barcelonaga yo‘l olgan. U keyinroq: “Menga hech kim hech narsa demadi”, – deb chiqdi.
Arteta bu gaplardan hayratda qolganini yashirmadi. “Juda hayron bo‘ldim, ayniqsa Gabriellar bilan kiyinish xonasida alohida suhbatlashganimni hisobga olsam. Bir-birimizga aytgan so‘zlarimiz – faqat minnatdorchilik haqida edi”, – deydi u. Murabbiy o‘sha lahzani boshqacha eslaydi, lekin mojaro izlamaydi: “Ba’zan yomon xabarni yetkazishga to‘g‘ri keladi. Kimdir ‘yomon politsiyachi’ bo‘lishi kerak, agar kerak bo‘lsa, men bo‘laman”.
Uch oy, olti oy o‘tgach nima bo‘lishi – Arteta uchun haqiqiy mezon. Trossardning qaytib kelib, sobiq jamoadoshlari bilan bir xonada kulib o‘tirgani, yaxshi kayfiyat – murabbiy uchun eng katta baho. “Ular ketganida ham, bir paytlar bu yerda munosabatlari juda yaxshi bo‘lgan. Men bu holat boshqa futbolchilar bilan ham shunday bo‘lishini xohlayman”, – deydi u.
Endi esa e’tibor yana maydonga qaytadi. Issiq garderoblar, kechikkan samolyotlar va kechiktirilgan ovqatlar ortida bitta savol turibdi: bu ruhiy tayyorgarlik Arsenalni eng og‘ir kechalarda ham sovuqqon saqlab qola oladimi?
