Atlanta kechasi: Angliya mag‘lubiyatga uchradi, Argentina tarixga yozildi
Atlanta issiq tunida yarim final nafaqat futbol, balki asablar sinoviga ham aylandi. Angliya qo‘lida bo‘lgan final yo‘llanmasini boy berdi, Argentina esa kechagi mo‘’jizaviy qaytish bilan tarixga yozildi. Hisob – 2:1, lekin bu raqamlar ortida juda ko‘p narsa yashirin.
Anthony Gordon 55-daqiqada hisobni ochganida, Angliya o‘sha paytga qadar quruq, ehtiyotkor o‘yinini nihoyat natijaga aylantirgandek tuyuldi. Birinchi bo‘limda darvozaga aniq zarba bo‘lmagan, 19 ta qo‘pollik qayd etilgan, har bir to‘p uchun kurash g‘azab va ehtiros bilan kechgan. Yarim finaldan ko‘ra ko‘proq urushga o‘xshash manzara.
Ammo o‘yin so‘ngiga yaqin sahna butunlay o‘zgardi. Enzo Fernandez va Lautaro Martinezning kechgi gollari Angliyaning orzularini bir necha daqiqada chilparchin qildi. Argentina zaxiradan kuch olib, bosimni oshirdi, Angliya esa charchoq va qo‘rquv aralash holatda ortga chekina boshladi. Oxir-oqibat, bosim o‘z so‘zini aytdi.
Bellingham va Barco – chiziqdan o‘tgan to‘qnashuv
Final hushtagi yangragach, maydonda futbol tugadi, lekin ziddiyat yo‘q. Teleko‘rsatuv kadrlari Jude Bellinghamni maydon markazida, yolg‘iz, raqib bilan qo‘l siqib ko‘rishayotganda ushlab qoldi. Shu payt Argentina zaxira o‘yinchisi Valentin Barco jamoadoshlari bilan birga yugurib, g‘alabani nishonlayotgan edi.
Keyingi lahzalar esa keskinlashdi. Kadrda Bellingham Barco tomon yaqinlashgani, uning bosh orqa qismiga kafti bilan urib yuborgani ko‘rinadi. Barco bunga darhol javob qaytarib, ingliz yarim himoyachisini itarib yuboradi. Dastlab Nico Paz vaziyatni yumshatishga, ularni ajratishga urindi, lekin atrofga boshqa futbolchilar ham yugurib keldi va maydonda xunuk to‘qnashuv yuzaga chiqdi.
Bu portlash havodan paydo bo‘lgani yo‘q edi. Boshqa videokadrlarda Barco Enzo Fernandezning tenglashtiruvchi golidan keyin Angliya texnik zonasi tomon yugurib, Thomas Tuchel, uning shtabi va zaxira o‘rindig‘i tomon nishonlayotgani aks etgan. Aynan shu sahna Bellinghamning o‘yindan keyingi g‘azabiga sabab bo‘lgan bo‘lishi mumkin.
Maydondagi provokatsiyalar va eski adovat
O‘yin davomida Argentina futbolchilari raqibni asabiylashtirishga urinishni yashirmadi. Leandro Paredes Bellingham bilan bir necha bor keskin to‘qnashdi, ingliz yulduzi esa bunga kulimsirab javob berishga harakat qildi. Biroq Angliya futbolchilari o‘yin davomida bir necha bor qo‘pollikka uchradi, har bir to‘qnashuvda keskinlik oshib bordi.
Bu raqobat shunchaki futbol emas. Angliya va Argentina o‘rtasidagi o‘yinlar har doim siyosiy va tarixiy fon bilan keladi. Bu safar ham shunday bo‘ldi. Yakunda Argentina futbolchilari “Las Malvinas are Argentine” yozuvi tushirilgan bannerni ochib, Falkland orollariga ishora qildi. Bu hudud rasmiy ravishda Britaniya dengizorti hududi bo‘lib qolmoqda, ammo Argentinada u hanuz milliy masala sifatida qabul qilinadi.
1982-yilda orollar uchun urushda 907 kishi halok bo‘lgan. Britaniya g‘alaba qozongan, lekin mojaro, xotiralar va ramzlar futbol tribunalarida hamon yashaydi. Argentinaning ko‘plab futbol qo‘shiqlarida bu mavzu tilga olinadi, Atlanta atrofida kuchaytirilgan xavfsizlik choralarining joriy etilishi ham aynan shu taranglik bilan bog‘liq edi.
Yarim final soyasidan chiqish oson bo‘lmaydi
Angliya uchun bu mag‘lubiyat nafaqat natija, balki ruhiy zarba ham bo‘ldi. Ular o‘yin nazoratini qo‘ldan chiqardi, so‘nggi daqiqalarda chidab bera olmadi va yakunda maydondan nafaqat mag‘lub, balki asablari tarang holda tark etdi.
Argentina esa o‘ziga xos uslubda g‘alaba qozondi: oxirigacha kurash, oxirigacha provokatsiya, oxirigacha ehtiros. Atlanta kechasi yana bir bor shuni ko‘rsatdi – bu qarama-qarshilik hech qachon faqat 90 daqiqa bilan cheklanmaydi. Savol endi bitta: bu portlovchi tarix endi keyingi safar qayerda va qanday ko‘rinishda yuzaga chiqadi?
