Belgiya – AQSh: o‘n yil avvalgi kecha qaytadimi?
Belgiya – AQSh: o‘n yil avvalgi kecha qaytadimi?
Thibaut Courtois uchun bu faqat navbatdagi pley-off o‘yini emas. U darvoza chizig‘iga qaytarkan, xayolida hali ham Braziliyadagi issiq tun, 2014-yilgi o‘sha mash’um uchrashuv va Tim Howardning qo‘llari jonlanadi.
O‘sha kecha Howard 16 ta seyv amalga oshirgan, lekin baribir 2:1 hisobidagi mag‘lubiyatdan qutulib bo‘lmagandi. Belgiya qo‘shimcha daqiqalarda yutgan, AQSh esa yurakni ezadigan tarzda safdan chiqqandi. Oradan o‘n yildan oshiq vaqt o‘tdi, Howard muchalga yetdi, butsa osildi. Courtois esa hanuz shu yerda. Endi esa dushanba kuni yana AQShga qarshi, yana jahon chempionati pley-offida.
Bu safar sahna boshqacha. Amerika futboli ham.
AQShning o‘zgargan yuzi
O‘sha Braziliya kechasidan keyin AQSh futboli bir necha bor tubanlikni ham, ko‘tarilishni ham ko‘rdi. Eng og‘riqli nuqta – 2017-yilda Trinidad and Tobago qarshisidagi shok mag‘lubiyat va 2018-yilgi mundialni butunlay o‘tkazib yuborish bo‘ldi. Bu faqat sportiy zarba emasdi, butun tizimga berilgan ogohlantirish edi.
Endi esa manzara boshqa: argentinalik murabbiy Mauricio Pochettino boshchiligidagi jamoa tarixiy marraga bir qadam qoldi. Dushanba kuni g‘alaba – va AQSh jahon chempionatida hech qachon ko‘tarilmagan cho‘qqiga chiqadi.
Turnirda to‘rtta o‘yindan uchtasida g‘alaba. Yevropaning yirik klublarida o‘ynayotgan yulduzlar bilan to‘la tarkib. Hujum chizig‘ida Christian Pulisic va Folarin Balogun – ikkalasi ham dushanba kuni maydonga tushishga tayyor. Balogunning qizil kartochkasi bo‘yicha bahslar, Prezident Donald Trumpning FIFA rahbari Gianni Infantino bilan bog‘lanib, diskvalifikatsiyani ko‘rib chiqishni so‘ragani – bularning bari AQShda futbol atrofidagi shovqinni yanida kuchaytirdi.
Courtois esa raqibdagi bu o‘zgarishni juda yaxshi sezib turibdi.
U AQSh haqida gapirar ekan, hozirgi tarkibni jiddiy kuch deb ataydi. Uning nazarida bu jamoa nafaqat iste’dod yetishtiradi, balki yaqin yillarda haqiqiy jahon kuchiga aylanishga tayyor. Dushanba kuni esa bu da’volar to‘g‘ridan-to‘g‘ri sinovdan o‘tadi.
Belgiyaning uzoq umr ko‘rayotgan avlodi
Belgiya tarkibida ham tanish yuzlar ko‘p. 2014-yilgi mundialdan to‘rtta futbolchi hanuz safda: Courtois, Axel Witsel, Kevin De Bruyne va Romelu Lukaku. Ular 2018-yilda jahon chempionatida bronza olgan avlodning yuragi bo‘lib qolmoqda.
Witsel ham AQShning o‘sishini birinchi qo‘ldan his qilganlardan. Uning fikricha, amerikaliklar texnik jihatdan ancha yetildi, o‘yindagi intensivlik va jismoniy tayyorgarlik darajasi oshdi, murabbiylik yondashuvi ham boshqa. Endi bu raqibni yengil qabul qilish mumkin emas.
Bu Belgiya hali ham xavfli. Buni yaqinda Senegalga qarshi o‘yinda yana bir bor isbotlashdi: ikki gol ortda qolib, 3:2 hisobida g‘alaba qozonish – bu shunchaki omad emas, bu tajriba va mentalitet.
AQSh himoyachisi Alex Freeman ham aynan shuni ta’kidlaydi: Belgiya yillar davomida jahon chempionatlarida hurmat qozongan, hal qiluvchi pallalarda o‘z so‘zini ayta oladigan jamoa sifatida shakllangan. Endi savol: shu daqiqalarda muhim bo‘lish navbati kimga keladi?
Statistik to‘siq va eski og‘riqlar
Raqamlar AQSh foydasiga ishlamayapti. Jamoa Yevropa vakillariga qarshi jahon chempionatida ketma-ket 13 o‘yindan beri g‘alaba qozona olmayapti. Umumiy hisob: 3 g‘alaba, 6 durang, 15 mag‘lubiyat. Yaqinda, mart oyida bo‘lib o‘tgan o‘rtoqlik uchrashuvida esa Belgiya AQShni 5:2 hisobida yanchib tashlagandi.
Bu fon, bu xotiralar – hammasi dushanba kuni maydonga chiqadigan futbolchilarning yelkasida. Ayniqsa, o‘sha 2014-yilgi o‘yinni bolalikda tomosha qilganlar uchun.
Freeman o‘sha paytda atigi 9 yoshda edi. Braziliyadagi o‘sha mag‘lubiyat unga va uning tengdoshlariga bir narsani ko‘rsatdi: AQSh ham eng kuchlilar bilan tengma-teng kurasha oladi. Endi esa u o‘sha ilhomni amaliy natijaga aylantirmoqchi.
U bu o‘yinni nafaqat hozirgi tarkib, balki Tim Howard, avvalgi avlodlar va kelajakdagi amerikalik futbolchilar nomidan o‘ynash deb biladi. Uning so‘zlarida aniq ohang bor: bu – revansh. O‘n yil avvalgi mag‘lubiyat uchun. Uch oy oldingi 5:2 uchun.
O‘sha kechani qayta sahnalashtirish
Himoyachi Chris Richards uchun ham 2014-yilgi o‘yin alohida o‘rin tutadi. U Howardning o‘sha kechadagi chiqishini eslab, Belgiya “Golden Generation”iga qarshi AQSh futbolchilari qanday kurashganini maqtaydi. O‘shanda g‘alaba kelmadi, lekin o‘yin o‘zi tarixga kirib qolgandi.
Endi Richards va jamoadoshlari o‘sha sahnani qayta jonlantirish arafasida turibdi. Bu safar maqsad bitta: natijani o‘z taraflariga og‘dirish.
Bir tomonda tajriba, sinovlardan o‘tgan Belgiya. Boshqa tomonda esa o‘sib kelayotgan, o‘z chegarasini buzishga urinayotgan AQSh. Ularning o‘rtasida esa o‘n yil oldingi kechaning soyasi, Howardning seyvlaridan tortib, Lukaku va De Bruynening hal qiluvchi lahzalargacha bo‘lgan xotiralar yaltirab turibdi.
Dushanba kuni kim o‘sha xotiralarni yangilaydi – Belgiya avlodi yana bir bor kuchini isbotlaydimi yoki nihoyat AQSh Yevropaga qarshi qarg‘ishini sindirib, jahon futboli xaritasida o‘z o‘rnini qayta chizadimi?
