Bellinghamning roli: Tuchel rejalarini chalg‘itishi
Panama ustidan 2:0 hisobidagi ishchan, ammo sokin g‘alaba qozonilgach, Angliya lagerida bitta savol havoda muallaq turibdi: Jude Bellingham qayerda o‘ynashi kerak?
Thomas Tuchel uchun bu endi yoqimli bosh og‘rig‘i emas, ancha jiddiy masala. Panama bilan o‘yinda Bellingham chuqurroq pozitsiyada, Elliot Anderson yonida harakat qildi, gol urdi, golli uzatma berdi, o‘yin sur’ati va ritmini o‘zi boshqardi. Endi esa chorshanba kuni DR Congo bilan 1/16 final oldidan bosh murabbiy butun o‘rta chiziqni qayta chizishga majbur bo‘lyapti.
Sababi oddiy: Declan Rice qaytadi. Va Paul Mersonning fikricha, u sog‘lom bo‘lsa, zaxirada qolmaydi.
Bellinghamning yangi roli – imkoniyatmi yoki muammo?
Panamaga qarshi Bellinghamni chuqurroq joyda ko‘rgan Merson hayratda qolmadi, lekin o‘ylashga majbur bo‘ldi. U aynan Rice odatdagidek egallaydigan hududda o‘ynadi, lekin butun o‘yin davomida raqibni chalg‘itdi, chiziqlar orasida paydo bo‘lib yo‘qoldi, orqadan yugurib kirib keldi.
Mersonning ta’kidlashicha, bu – Angliya uchun katta ustunlik: Bellingham chuqurdan kelganda raqib uchun uni ushlash ancha mushkul. U raqib pressingini yorib o‘tadi, ikkinchi to‘plarni yutib oladi, o‘yin ritmini o‘zgartiradi.
Shu bilan birga, bu hudud – Rice hududi. Merson bu borada keskin: Rice o‘ynaydi. Shubha yo‘q. Katta raqiblarga qarshi, ayniqsa pley-off bosqichida, Angliya uning himoyaviy barqarorligiga tayanadi.
Shu yerda murakkab savol tug‘iladi: ikkalasini yonma-yon qo‘yish mumkinmi?
Anderson, Rogers va yo‘qolgan “o‘ninchi raqam”
Nazariy jihatdan Rice va Bellingham duetini tasavvur qilish oson. Amalda esa bu Elliot Anderson uchun juda og‘ir qarorga aylanishi mumkin. Yana bir muammo bor – “o‘ninchi raqam” masalasi.
Panamaga qarshi Morgan Rogers o‘sha pozitsiyada qiynaldi. To‘pga deyarli tegmadi, o‘yinga kira olmadi. Xuddi shunday holatni Bellingham ham Ghana bilan o‘yinda boshidan kechirdi – raqib past joylashdi, markazni yopdi, oraliqlarni qisqartirdi. Shu zonada nafas olishning o‘zi mushkul bo‘ldi.
Merson aynan shuni urg‘ulaydi: bu hudud haddan tashqari tiqilinch. Chuqurroq yarim himoyachi sifatida esa raqib chizig‘idan o‘tib ketuvchi yugurishlar qilish osonroq, raqib ham seni kim olishi kerakligini aniq bilmay qoladi.
Demak, Tuchel oldida ikki qator savol: Rice bilan Bellinghamni juftlash mumkinmi? Agar ha bo‘lsa, “o‘ninchi raqam”ni kim o‘ynaydi? Va eng muhimi – o‘sha ijodkor futbolchiga to‘p qanday yetib boradi?
Bellingham – “maktab bolasi” ishtiyoqi va Rooney ruhi
Merson Bellinghamni ko‘pdan beri maqtaydi, ammo bu safar ta’rif yanada aniqroq: u o‘yinni xuddi maktab hovlisidagi eng ishtiyoqli bola kabi o‘ynaydi. Har joyda, har epizodda, har bir to‘p uchun kurashda.
Bu unga Wayne Rooneyni eslatadi. Rooney ham maydon bo‘ylab kezib yurardi, to‘pni xohlardi, o‘yin taqdirini o‘zgartirishni o‘z zimmasiga olardi. Bellingham ham shunday. Farqi shundaki, u chuqurroq pozitsiyada to‘pni ko‘proq oladi.
Ghana bilan o‘yinda u “o‘ninchi raqam” sifatida doim bo‘sh joy izlab chiqdi, lekin sheriklar to‘pni unga yetkaza olmadi. Panamaga qarshi esa chuqurroqdan boshladi, o‘yinni o‘zi qurdi, o‘zi yakunladi.
Merson bu yerda yana bir qiyos keltiradi – Lionel Messi. U Bellinghamni Messi bilan tenglashtirmaydi, lekin tamoyil bitta: Argentina Messiga imkon qadar ko‘p to‘p beradi, hatto tor zonalarda ham. Bellingham ham shunday vaziyatlarda to‘p so‘raydi, lekin Angliya hamon unga yetarlicha ishonmayapti. Unga tez-tez, xavfli zonalarda pas berish odatga aylanishi kerak.
DR Congo bilan o‘yin esa bu masalani yanada keskinlashtiradi. Mersonning fikricha, DR Congo ham chuqur o‘ynaydi, 10 nafar futbolchi bilan orqaga tushib oladi. Bunday sharoitda Bellinghamni yana “o‘ninchi raqam”ga qaytarish juda murakkab bo‘ladi.
Qanotlar uyg‘onishi kutilmoqda
Panamaga qarshi bir manzara ko‘p takrorlandi: Angliya futbolchisi to‘pni oladi – yonida ikki, ba’zan uchta raqib. Markazda joy yo‘q. Shunda to‘p tezda qanotlarga chiqariladi.
Ammo u yerda ham oson emas. Qanot futbolchilari deyarli har safar “ikki kishilik nazorat” ostida qolishdi. Marcus Rashford birinchi bo‘limda to‘pni tez-tez oldi, lekin foydali harakatlar kam bo‘ldi. Turnir boshida Anthony Gordon o‘rniga aynan Rashfordni talab qilganlar endi natija yetishmayotganini ko‘rishdi.
Bukayo Saka ham o‘zining odatdagi chaqqon, keskin holatida emasdek ko‘rinmoqda. Merson baribir uni maydondan tushirmaslik kerak, deb hisoblaydi. Balki kichik jarohat bordir, hech kim aniq bilmaydi, lekin katta o‘yinlar kelganda Sakasiz Angliya tasavvur qilish qiyin.
Qiziq tomoni – bu hali falokat emas. Merson qanot futbolchilarini hozircha “olti baho” atrofida deb hisoblaydi. Demak, ularning zaxirada hali katta salohiyati bor. Agar pley-off bosqichida aynan ular “yoqilib” ketsa, Tuchel qo‘lida bir emas, bir nechta o‘yin hal qiluvchi qurol paydo bo‘ladi.
Angliya hali eng yaxshi ko‘rinishini ko‘rsatgani yo‘q
Merson uchun bu turnir endi boshlanmoqda. Guruh bosqichida Angliya ishini qildi – Croatia, Ghana va Panama ustidan olingan ochkolar vazifani bajardi. Lekin o‘yin sifati? U buni yetarli, lekin mukammal emas, deb baholaydi. Taxminan “yetti baho”.
Uning xavotiri bitta: yuqori bosqichga chiqqanda “kalitni burab”, birdaniga o‘yinni kuchaytirib bo‘lmaydi. Forma asta-sekin, o‘yindan o‘yinga quriladi. DR Congo bilan bahs – aynan shu yo‘lning keyingi bosqichi bo‘lishi kerak.
Dunyo chempionatining manzarasi esa ochiq. France hujumi – dahshatli, Spain esa har doimgidek to‘pni nazorat qiladi, lekin raqibni butunlay yo‘q qilib yuboradigan jamoaga o‘xshamaydi, deydi Merson. U Colombia o‘yinini ham alohida tilga oladi: Portugalga qarshi tezlik, energiya, sharoitlarga moslashganlik – bularning bari ularni xavfli raqibga aylantiradi.
Mersonning fikricha, bu turnirda ko‘plab jamoalar bor, bir kunlik ajoyib o‘yin bilan istalgan grandni jazolashi mumkin. Shu bois Angliya ham imkoniyatga ega. Lekin bitta shart bilan: o‘sish davom etishi kerak.
Umid va xavotir orasida
Angliya allaqachon ikki marta “reallik zarbasi”ni oldi – Ghana bilan o‘yinda va, Merson nazarida, Panama bilan bahsda ham. Bu ogohlantirishlar e’tiborsiz qolmasligi kerak.
Shu bilan birga, u bitta fikrni qayta-qayta urg‘ulaydi: jamoa turnirdan chiqib ketmaguncha, imkoniyat bor. Croatia bilan o‘yindagi darajani yana ko‘rsata olishsa, Angliya bu musobaqada uzoqqa borishi mumkin.
Endi savol shunday: Tuchel o‘rta chiziqda to‘g‘ri yechimni topadimi? Rice, Bellingham, Anderson, “o‘ninchi raqam”, qanotlar – hammasi bir-biriga mos tushgan kun, bu jamoa nafaqat raqibni, balki o‘z shubhalarini ham yengishi mumkin.
