Bernadette Amani: “Bayern”da hayot va WAFCON 2026
Yetti oy. Shuncha vaqt ichida Bernadette Amani hayoti butunlay o‘zgardi. Germaniyaga kelganidan beri u allaqachon Bundesligani ham, German Cupni ham yutib ulgurdi. “Bayern Munich” bilan ilk yarim mavsum – va qo‘lida ikki sovrin.
28 yoshli yarim himoyachi buning naqadar katta burilish ekanini yashirmaydi. U Marokashda o‘tayotgan Women’s Africa Cup of Nations oldidan bergan intervyusida his-tuyg‘ularini ochiq aytadi:
“Bu men uchun ushalgan orzu, men orzumni to‘liq yashayapman. Munich juda, juda katta klub. Bu shunchaki baxt emas, bu yutuq. Shunday nufuzli klubda o‘ynash – orzum ro‘yobga chiqqani.”
“Bayern”dagi standart: har kuni o‘sishga majbur qiladigan tizim
Amani “Bayern” ayollar jamoasiga kelishdan oldin CD Tenerife Femenino safida, Ispaniya oliy ligasi Liga Fda to‘p surardi. U o‘zini u yerda ham professional deb bilgan. Lekin Germaniyadagi muhitni ko‘rgach, farq qanchalik katta ekanini tez tushundi.
“Ispaniyada ham, Ivory Coastda ham murabbiylar shtabi besh-olti kishidan oshmasdi. Bu yerda esa sakkiz-o‘n nafar. Shu narsa o‘yinchilarga yuqori darajada uzoq vaqt davomida o‘ynash imkonini beradi,” deydi u.
Bu faqat son emas, sifat ham. Tizim, intizom, tafsilotlarga e’tibor. Yangi kelgan futbolchi bu muhitda o‘zgarmay qolishi deyarli imkonsiz.
“Men ilgari unchalik bilmagan jihatlarimni o‘rganayapman: qanday pozitsiya tanlash, tanani qanday tutish, to‘p bilan qanday munosabatda bo‘lish, qanday fikrlash. O‘yinni haqiqatan ham tushunishni asta-sekin o‘rganayapman – o‘yinchilar bilan yonma-yon, murabbiylar bilan birga.”
Bu so‘zlar ortida bir haqiqat yotadi: “Bayern”da faqat jismoniy tayyorgarlik emas, fikrlash tezligi ham sinovdan o‘tadi. Har mashg‘ulot – yangi bosqich.
Qishloqdan poytaxtga: ota-onaning talabi, kutilmagan burilish
Amani hikoyasi hech qachon chizilgan reja bo‘yicha ketmagan. Dougbafla qishlog‘ida bolaligidan o‘g‘il bolalar bilan birga to‘p tepgan qiz uchun futbol dastlab shunchaki o‘yin edi. Kasb emas.
Ota-onasi uni maydonda emas, sinfxonada ko‘rishni xohlardi. Ularning yagona talabi – yaxshi ta’lim. Shuning uchun ham Bernadette qishloqni tark etib, poytaxt Abidjonga ko‘chib o‘tadi. Aynan shu qaror uning futbolchilik taqdirini o‘zgartiradi.
U yerda u ayollar ligasini kashf etdi.
“Bir o‘yinga bordim, tasodif bo‘lsa ham, ligadagi eng kuchli jamoa bilan ikkinchi o‘rin egasi o‘ynayotgan ekan,” deb eslaydi u. “Intensitetni ko‘rdim, texnikani ko‘rdim. Keyin eshitdim: falon futbolchi bugun yo‘q, chunki u Serbiyada o‘ynayapti, yana biri yo‘q, u Turkiyada. Shu payt ko‘zim ochildi: men ham sevadigan ishidan pul topishi mumkin bo‘lgan odamman-ku.”
O‘sha kuni kuzatuvchi sifatida stadionga kirgan qiz ertasi kuni allaqachon imkoniyat eshigini ochib bo‘lgandi. Onze Soeurs de Gagnoa uni sinovga taklif qildi. U sinovdan o‘tdi.
Bir yil o‘tib u Ispaniyaning uchinchi ligasida edi. Oradan besh yil o‘tib – Liga Fdagi Eibar safida. Keyin esa navbatdagi sakrash: Tenerife. U bu klubni “Bayern” sari tramplin deb biladi va “bu – cho‘qqi” deya ta’riflaydi. Lekin cho‘qqiga chiqqan odam uchun eng katta xavf – o‘sha yerda uxlab qolish.
“Tashqaridan qaragan odam: ‘Mehnat qilding, Bayern’gacha yetib kelding, sovrinlar yutadigan, butun dunyoga tanilgan professional klubda o‘ynayapsan’, deydi,” – deydi u. “Futbol ichida bo‘lgan odam esa: mana shu yerda qiyin qismi boshlanadi, deydi. Shu darajada qolish – yanada muhimroq. Ehtiyotsiz bo‘lib qolmaslik juda qiyin.”
WAFCON 2026: “Lady Elephants” qaytishi va kapitanning vazifasi
Keyingi haftalarda Amani uchun “Bayern”dagi hayot biroz chetga suriladi. Uning e’tibori endi Ivory Coast terma jamoasiga, Women’s Africa Cup of Nationsga qaratilgan. U bu yerda sardor.
WAFCON 2026 – mamlakat uchun alohida turnir. Turnir 12 jamoadan 16 taga kengaytirilgach, Ivory Coast oxirgi bo‘lib qo‘shilgan to‘rtta jamoadan biri bo‘ldi. Eng muhimi – bu 12 yillik tanaffusdan keyingi qaytish.
“Biz uchun qo‘yilgan maqsad aniq: oxirgi bor Afrika Kubogida ko‘rsatgan natijamizdan yomonroq bo‘lmaslik. O‘shanda uchinchi bo‘lgandik,” deydi Amani.
Bugun tarkib boshqacha. 2014 yilga qaraganda ko‘proq futbolchi Yevropaning top ligalarida to‘p suradi. Shu bilan birga, hozirgi jamoaning deyarli yarmi WAFCONda ilk bor o‘ynaydi. Tajriba va yangilanish yonma-yon.
Shunga qaramay, sardor so‘zlarida ishonch seziladi.
“Biz o‘z o‘yinimizga e’tibor qaratamiz. Bilamizki, raqiblarimizga jiddiy bosh og‘rig‘i bo‘ladigan sifatlarimiz bor,” deydi u.
Kuchli start va oldinda turgan sinov
Casablancadagi ilk o‘yin bu so‘zlarning quruq shior emasligini ko‘rsatdi. “Lady Elephants” Burkina Fasoga qarshi maydonga chiqib, 4:1 hisobida ishonchli g‘alaba qozondi. Guruh Bda birinchi o‘ringa ko‘tarilishdi. Bosim ostida emas, lekin hushyor holda.
Endi esa navbat jiddiyroq raqibga. Juma kuni ular qit’aning ikkinchi raqamli terma jamoasi – South Africa bilan to‘qnash keladi. Qog‘ozda favorit – aynan ular. Ammo South Africa ilk turda Tanzania qarshisida 1:2 hisobida mag‘lub bo‘ldi. Turnirning ilk sensatsiyalaridan biri.
Demak, bu uchrashuv nafaqat ochkolar, balki ruhiy ustunlik uchun ham jang bo‘ladi. Amani uchun esa bu ikki frontdagi kurashning navbatdagi bo‘lagi: bir tomonda “Bayern” bilan Yevropa cho‘qqilari, ikkinchi tomonda esa qit’a sahnasida mamlakatini yana podiumga olib chiqish vazifasi.
Dougbafla changli maydonlaridan Munich gazonlarigacha yetib kelgan futbolchi endi savolga yuzlanadi: u “Bayern”da o‘z o‘rnini mustahkamlab, bir vaqtning o‘zida Ivory Coastni ham yana Afrika sahnasining oldingi qatoriga qaytara oladimi?
