Birminghamda yengil atletika bayrami: narxlar va bo‘sh o‘rinlar

Keely Hodgkinsonning murabbiyi Jenny Meadows ham, BBCning bosh sharhlovchisi Steve Cram ham bir xil savolni berayotgandek: nega Birminghamdagi European Athletics Championships tribunalari to‘la emas? Javob esa stadion tashqarisidagi kassalarda yozib qo‘yilgandek turibdi – narxlar.

Alexander Stadium ichida sportchilar rekordlar va medallar uchun kurashayotgan bir paytda, muxlislar cho‘ntagini hisoblab o‘tiribdi. Barbekyu cho‘chqa go‘shtli sendvich – 18,50 funt. Bratwurst hot-dog – 15 funt. Oddiy suv – 3,95 funt. Bu faqat ovqat.

Rasmiy ma’lumotga ko‘ra, dushanba oqshomida Amy Hunt 100 metrda oltin medal olgan paytda tribunada 13 mingdan ortiq tomoshabin bo‘lgan. Lekin 23 ming o‘rinli arena ko‘zga yarmigacha to‘lgan-tolmagandek ko‘rindi. Ayniqsa, orqa to‘g‘ri yo‘l bo‘ylab bo‘sh qatorlar ko‘zni qamashtirdi.

Bu manzara ayni paytda London 2029 yilgi World Athletics Championships mezbonligi uchun so‘nggi taqdimotga hozirlanayotgan bir pallaga to‘g‘ri kelayotgani ham noqulay fon yaratdi.

Jinnilik narxlar

Musobaqaning boshida asosiy tribunaning A toifali chiptalari 110 funtdan sotildi. B toifa – 90 funt. Qizig‘i shundaki, eng qimmat o‘rinlar nisbatan yaxshiroq to‘ldi, 60 funtlik C va 40 funtlik D sektorlar esa ko‘proq bo‘sh qoldi.

Amy Hunt oltin medalni qo‘lga kiritgan kechada uning agenti Nick Harwell qisqa, lekin aniq yozdi: “Jinnilik narxlar. Juda achinarli.”

Steve Cram ham efirda tribunadagi manzarani yashirmadi: “Tomoshabinlar borasida biroz hafsala pir bo‘ladi, aytish kerak. Ayniqsa, orqa to‘g‘ri yo‘l bo‘ylab. O‘sha tomonda deyarli hech kim yo‘q.”

Shahar markazida esa bu darajadagi chempionat o‘tayoqdan eslatib turadigan narsa deyarli yo‘q. Reklama kam, shovqin yo‘q, atmosfera yetishmaydi. Shu fon ortida 60 va 40 funtlik sektorlarning bo‘shligi tabiiy savol tug‘diradi: Birmingham 2026 tasodifiy, “oddiy” muxlisni jalb qilish uchun yetarli ish qildimi?

Chipta, parkovka, kech tugaydigan dastur

Muxlislar faqat chipta emas, yo‘l xarajatidan ham nolimoqda. Park-and-ride xizmati – 22,50 funt. Arzonroq park-and-walk varianti 17,50 funt, lekin stadiongacha 45 daqiqalik piyoda yo‘l.

Keely Hodgkinson murabbiyi Jenny Meadows X ijtimoiy tarmog‘ida shunday yozdi: muxlislar yuqori chipta narxlari, parkovka muammolari va hatto “umuman musobaqa bo‘layotganini bilmaganlar” haqida shikoyat qilmoqda.

Kechki dastur ham oilalar uchun qulay emasligi tilga olinmoqda: oxirgi start soat 21:50 dan keyin tugaydi. Eng yaqin temir yo‘l bekatigacha bir milcha yurish yoki park-and-ride avtobusiga qaytish kerak. Dushanba oqshomida esa Alexander Stadium yaqinidagi M6 avtomagistralining 10–11-chorrahalari yopilib qolib, vaziyatni yanada murakkablashtirdi.

Tashkilotchilar javobi: “Maqsadlarimizdan oshib ketdik”

Birmingham 2026 vakillari tanqidlar fonida chiptalar siyosatini himoya qildi. Ularning ta’kidlashicha, chiptalarning 50 foizi 30 funt va undan arzon, kattalar uchun eng past narx – 10 funt.

“Birmingham 2026 chempionat uchun chipta savdolaridan mamnun, ko‘rsatkichlar biz kutgan maqsadlardan ancha yuqori,” – deyiladi bayonotda. – “Juma, shanba va yakshanba oqshomgi sessiyalar sotilib ketish arafasida, yana bir nechta sessiyalar deyarli to‘la. Hali ham juda maqbul narxda ishtirok etish imkoniyatlari bor: jumladan, jahon rekordiga bag‘ishlab nomlangan ‘Mondo’ bolalar chiptasi – 6,31 funt, to‘rt kishilik oila esa atigi 30 funtga kirishi mumkin.”

Raqamlar chiroyli. Lekin stadiondagi bo‘sh o‘rindiqlar u qadar chiroyli ko‘rinmayapti.

“Bu narxlar meni hayratga soldi”

Yengil atletika sharhlovchisi Sonja McLaughlan ham X’da o‘z noroziligini yashirmadi. Musobaqaning so‘nggi uch kuni uchun eng qimmat chipta 150 funtgacha chiqishi kutilayotgan bir paytda u shunday yozdi: bu turdagi narxlar uni “haqiqatan ham hayratga solgan”.

Uning fikricha, eng ko‘p zarar ko‘rayotganlar – sportchilarning o‘zi: “Ular bundan yaxshiroqni haqlashadi. Futbolsiz, bepul efirda ko‘rinish oladigan noyob deraza bor, lekin tribunadagi siyrak olomon fonida sport juda xira ko‘rinadi.”

Uning posti ostida yana bir savol ko‘tarildi: nega bo‘sh o‘rinlar yengil atletika klublaridagi bolalar va boshqa sport to‘garaklari a’zolariga tekin yoki ramziy narxda tarqatilmayapti? Yana bir muxlis bu narxlarni “sport tadbirida ko‘rgan eng yomon narxlarimdan biri” deb atadi va hatto Cheltenham bilan ham solishtirib bo‘lmasligini yozdi.

Noyob imkoniyat qo‘ldan ketayaptimi?

Birmingham yengil atletikaga kuchli, zamonaviy arena, yuqori darajadagi sportchilar va teleefirda keng ko‘rinish berib turibdi. Lekin stadiondagi bo‘sh o‘rindiqlar, qimmat ovqat, murakkab logistik yo‘l va kech tugaydigan dastur – bularning barchasi sportning eng muhim narsa, ya’ni jonli auditoriya bilan aloqasini zaiflashtiryapti.

London 2029 uchun kurashayotgan bir paytda bu chempionat aslida Britaniyaning yengil atletikaga bo‘lgan ishtiyoqini yana bir bor namoyish etishi kerak edi. Hozircha esa savol boshqacha eshitilmoqda: narxlar va noqulayliklar tufayli bu ishtiyoqni o‘z qo‘limiz bilan sovutib qo‘yayapmizmi?