Borja Iglesias: Nyu-Yorkdagi oltin tun va yangi sahifa
Borja Iglesias yana bazada. Celta Vigo mashg‘ulot maydonida to‘p tepmoqda, ammo fikri hanuz Nyu-York osmonida ko‘tarilgan kubokda. 33 yoshli hujumchi hali-hanuz Ispaniyaning 2026 yilgi Jahon chempionatidagi g‘alabasini hazm qilib ulgurmagan, bu lahzani bolalikdan orzu qilgan, lekin bir umr “balki faqat tushdir” deb o‘ylagan edi.
U Celta klubining rasmiy kanallariga bergan intervyusida ochiq gapirdi: his-tuyg‘ular, xotiralar, oilasining yillar davomida qilgan qurbonliklari. Futbolchi bo‘lish uchun bosib o‘tilgan yo‘l birdaniga finaldagi trofey ko‘tarilgan lahzaga tutashib ketdi. U uchun bu nafaqat sport yutug‘i, balki butun hayotining mantiqiy yakuni kabi tuyuldi.
Fransiyaga qarshi yarim final – hammasini o‘zgartirgan “klik”
Ispaniya terma jamoasi turnir davomida boshini egmadi, bir xil ohangda – sovuqqon, aniq, maqsadli o‘ynadi. Ammo futbolchilarning o‘zlari ham qaysi nuqtada tarix yozayotganini to‘liq anglamagan bo‘lishi mumkin edi.
Fransiyaga qarshi yarim finaldan keyin vaziyat o‘zgardi.
G‘alabadan so‘ng ular nihoyat “pufak”dan chiqdi: butun mamlakat bo‘ylab maydonlar, shahar markazlarida o‘rnatilgan ulkan ekranlarda yig‘ilgan olomon, yuz minglab bayroqlar, qichqiriqlar, ko‘z yoshlari. O‘sha paytda Borja uchun hammasi bir nuqtada jamlandi – 2010 yil xotiralari, o‘sha paytda muxlis sifatida ko‘chalarda his etgan quvonch, endi esa maydon ichida, formani terga botirib turib, aynan o‘sha xalqni yana bir bor xursand qilayotganini anglash.
U o‘sha “klik” lahzasini shunday tasvirlaydi: ular birdaniga tushunishdi – bu faqat o‘yin emas, bu uyda bo‘layotgan ulkan voqeaning markazida turish edi. Kubokni ko‘tarish endi faqat sport vazifasi emas, balki mamlakat oldidagi qarzga aylandi.
Cheklangan daqiqalar, cheksiz mehr
Borja Iglesiasning o‘zi maydonda ko‘p daqiqa o‘ynamadi. U Portugaliyaga qarshi g‘alabali o‘yinda Jahon chempionatidagi debyutini o‘tkazdi xolos. Ammo bu uning ichki hissiyotlarini kichraytirmadi, aksincha, kattaroq ma’no berdi.
U uchun bu turnir shaxsiy statistikadan ko‘ra ko‘proq jamoaviy g‘alaba, umumiy his-tuyg‘u edi. U tom ma’noda “kollektiv muvaffaqiyat”ni o‘z tanasida his qildi: cheklangan daqiqalar, ammo cheksiz mehr. Tribunadagi olqishlar, ijtimoiy tarmoqlardagi qo‘llab-quvvatlash, ko‘chada uchragan muxlislarning iliq so‘zlari – bularning bari unga bu safar nafaqat o‘yinchi, balki xalqning bir bo‘ligi sifatida qaralayotganini ko‘rsatdi.
U muxlislarning muhabbatidan hayratda. Maydonda qancha o‘ynaganingiz emas, qanday jamoaning, qanday tarixiy lahzaning bir qismi bo‘lganingiz muhimligini yana bir bor sezdi.
Vigo guruhidagi video: “Agar ular bo‘lmaganda…”
Borja Jahon chempionatidagi oltin medalini faqat o‘ziga yozib qo‘ymadi. U darhol Celta dagi jamoadoshlarini esladi. Terma jamoa bilan bo‘lgan paytida ham u Vigo bilan aloqani uzmadi: umumiy guruh chatiga video jo‘natdi, ularni ham bu hikoyaga sherik qildi.
Uning fikri aniq: agar Celta jamosi bo‘lmaganida, u bu bosqichga chiqmagan bo‘lardi. Klubdagi kundalik mehnat, murabbiylar ishonchi, jamoadoshlar bilan raqobat va birdamlik – bularning bari uni terma jamoa darajasiga olib chiqqan asosiy poydevor. Shuning uchun u o‘zini nafaqat Ispaniya, balki Celta nomidan ham Jahon chempioni deb his qiladi.
Bu hissiy bog‘liqlik tasodif emas. Vigo shahrida ham endi Jahon chempionining borligi bilan faxrlanishadi, Borja esa bu faxrni ular bilan teng taqsimlashni xohlaydi.
Endi navbat Celta ga: Yevropa, Aspas va “juda maxsus” mavsum
Endi esa sahifa almashdi. Jahon chempionati ortda qoldi, ammo Borja Iglesias uchun yangi mavsum yanada qiziqarli bo‘lishi mumkin. U Celta Vigo bilan “juda maxsus” yilni kutyapti. Sababi aniq: Yevropa sahnasi va klub timsoliga aylangan Iago Aspas bilan ehtimol so‘nggi birga o‘ynaladigan mavsum.
Yevropa musobaqalarida qatnashish Celta uchun ham, Borja uchun ham alohida rag‘bat. U endi maydonga Jahon chempioni sifatida chiqadi, raqiblar unga boshqacha qaraydi, lekin ichida bitta sodda maqsad qoladi – klub libosida ham o‘zini isbotlash.
Albatta, Iago Aspas mavzusi alohida. Borja uning yonida har kuni mashg‘ulot o‘tkazishni, birga o‘ynashni, kichik detallargacha zavq bilan tasvirlaydi. U Aspasning nafaqat sport mahoratini, balki inson sifatidagi ta’sirini ham alohida ta’kidlaydi. Uningcha, Iago bilan har kuni birga bo‘lish – bu o‘zi bir ne’mat.
Uning ichida kichik umid ham bor: ehtimol, Aspasni yana bir yilga qolishga ko‘ndirish mumkin. Lekin bu bosim emas, ultimatum emas. Aksincha, “undan yana bir oz bahra olish” istagi. Agar bu chindan ham Iago Aspasning Celta dagi so‘nggi mavsumi bo‘lsa, Borja uni maksimal darajada zavq bilan o‘tkazishga bel bog‘lagan.
Nyu-York osmonida ko‘tarilgan kubok ortidan endi Vigo osmoni ostida yangi sahna ochilmoqda. Savol bitta: Jahon chempioni bo‘lgan hujumchi Yevropa kechalarida ham shu darajadagi hikoyalar yozishga ulgura oladimi?
