Buffalo Sabres yangi mavsumga tayyorgarlikni boshladi

LECOM Harborcenter’dagi payshanba tongi nafaqat muz ustida, balki butun klub atrofida ritmni o‘zgartirgan mashg‘ulot bo‘ldi. Birinchi yig‘ilishdayoq sur’at shunchalik baland ediki, mashg‘ulot oxiriga kelib ko‘pchilikning nafasi qisdi. Lekin bu charchoqdan ko‘ra, tayyorgarlik darajasining belgisi edi. Buffalo Sabres mavsumoldi uchrashuvlariga yomon holatda kirib kelmayapti, aksincha.

Bosh murabbiy Lindy Ruff buni birinchi daqiqalardanoq ko‘rdi.

Uning fikricha, bu jamoa jismoniy jihatdan o‘tgan yilgi startdan ham, ikki yil avvalgisidan esa ancha oldinda. Bu gap shunchaki maqtov emas, lagerning ilk kuni muz ustida ko‘rinib turgan haqiqat edi.

Yangi mavsum, yangi yuzlar, yangi talablar. Ruff va bosh menejer Jarmo Kekäläinen buni allaqachon ochiq aytib bo‘lishgan. Endi esa xuddi shu kayfiyat kiyinish xonasidagi yetakchilardan tortib, yosh hujumchilargacha hammani bir sahifaga yig‘ib turibdi. Maqsad bitta: 1-oktabr kuni Columbus’da boshlanadigan mavsumga tayyor bo‘lib kirish.

Kapitan Rasmus Dahlin ham buni yashirmaydi: bu yil oson bo‘lmaydi. O‘zlariga bo‘lgan talab ham, liga bo‘ylab ularga bo‘lgan qarash ham oshgan. Ularning o‘zi aytganidek, boshqa jamoalar ko‘zida ular endi “eski Sabres” emas. Bu esa har bir kechani, har bir o‘yinni yanada og‘irlashtiradi, lekin ayni paytda jiddiy imkoniyat ham yaratadi.

O‘tgan mavsumni esa hech kim xotiradan o‘chirayotgan yo‘q. Oxirgi o‘rindan pley-offning ikkinchi bosqichigacha bo‘lgan olti oylik yo‘l – bu hozirgi jamoa uchun tayyor qo‘llanma. Qanday yutish kerak, qanday qilib Atlantic Division ichida har kuni raqobatga bardosh berish mumkin – bular endi nazariya emas, o‘z boshlaridan o‘tkazgan tajriba.

Alternativ kapitan Tage Thompson bu yo‘lning formulasi haqida gapirarkan, hammasi mehnat va mayda detallar yig‘indisiga borib taqalishini urg‘uladi. Bir o‘yinda arzimas ko‘ringan ishlar mavsum oxirida jamoaning haqiqiy yuzini belgilab beradi.

Lagerning birinchi muz ustidagi kuni – aynan o‘sha mehnat madaniyatini qayta tiklashdagi ilk katta qadam bo‘ldi.

Tage markazga qaytadi

Lindy Ruff yozdayoq ishora bergandi: Tage Thompson yangi mavsumni markazda boshlashi kutilayotganini. Payshanba mashg‘ulotidagi chiziqlar bunga tasdiq bo‘ldi – u Peyton Krebs va Josh Doan o‘rtasida o‘ynadi. O‘tgan dekabrda jamoaning burilish nuqtasini boshlab bergan uchlik aynan shu edi.

Thompson o‘zi ham markazda o‘ynashni yoqtirishini ko‘p marta aytgan. Uning eng yorqin hujumiy seriyalari ham ko‘pincha shu pozitsiyaga to‘g‘ri keladi. Lekin markaz – bu faqat erkinlik emas, mas’uliyat ham. Kekäläinen ta’kidlaganidek, markaz hujumchi ikkala uchida ham darvoza ortida ko‘proq ishlaydi, ko‘proq uchadi, ko‘proq to‘qnashadi. Katta gavdali, ko‘p daqiqa o‘ynaydigan Thompson uchun bu yuk butun mavsum davomida seziladi.

Biroq 72-raqamning roli qanday bo‘lishidan qat’i nazar, Buffalo markazda yoshlar uchun eshikni ochiq qoldirmoqda. Noah Ostlund, Konsta Helenius va Jiri Kulich – ularning barchasi 22 yoshdan kichik, ammo markaz chizig‘ida o‘zini ko‘rsatish imkoniga ega bo‘ladi.

Thompson bu jarayonni yaxshi tushunadi. U ham St. Louis safida 19 yoshli hujumchi sifatida ligaga kirib kelgan, tajribali markazlar va eng kuchli himoyachilar fonida o‘z o‘rnini topishga urinib ko‘rgan. Uning aytishicha, yuqori oltitalikda o‘ynab, har kecha raqibning eng yaxshi juftligi va eng tajribali markazlariga qarshi maydonga tushish – bu doimiy sinov. Eng katta qiyinchilik esa – barqarorlik.

Shu bilan birga, u bitta narsani eslatdi: bunday yo‘lni hech kim yakka o‘zi bosib o‘tmaydi. Muz ustida hammasi besh kishilik blok. Tajribali o‘yinchilar bor, savol beradigan, suyanadigan odamlar yetarli. Yosh markazlar aynan shular orqali tezroq ulg‘ayishi kerak bo‘ladi.

Dahlin nihoyat odatiy yozni o‘tkazdi

Rasmus Dahlin uchun bu yoz o‘tgan yilgi kabi bo‘lmadi. O‘tgan mavsum oldidan u kutilmaganda kelgan shaxsiy fojia – uning kelini Carolina uchun zarur bo‘lgan yurak ko‘chirib o‘tkazish operatsiyasi va keyingi tiklanish jarayoni bilan yashagan edi. Har kuni xavotir, har kuni noaniqlik.

Bu safar esa hammasi boshqacha. Dahlin o‘zi ta’riflaganidek, “tun bilan kunduz” farqi. Endi u har kuni nima bo‘layotganini o‘ylab qiynalmaydi, diqqatini yana to‘liq xokkeyga qaratishi mumkin. Hayot asta-sekin odatdagi iziga tushgan, u esa yozni to‘liq mashg‘ulot va mehnatga bag‘ishlash imkonini qo‘lga kiritgan.

O‘tgan mavsum starti uning darajasidagi yulduz uchun biroz sust bo‘lgandi: dastlabki 14 o‘yinda atigi 9 ochko (1+8) va “minus-11”. Shaxsiy sabablarga ko‘ra qisqa tanaffus olib, 15-noyabr kuni Detroit’da jamoaga qaytgach esa hammasi keskin o‘zgardi. Keyingi 63 uchrashuvda u “plus-29” ko‘rsatkich bilan 65 ochko (18+47) jamg‘ardi, 17 marta bir o‘yinda kamida ikki ochko to‘pladi.

Mavsum yakunida 74 ochko – shaxsiy rekord, Norris Trophy poygasida uchinchi o‘rin. Endi savol bitta: u shu darajadan ham yuqoriga chiqa oladimi? Agar Buffalo kuch o‘yinini yaxshilasa, Dahlin uchun yana bir pog‘ona tepaga sakrash imkoniyati paydo bo‘ladi. Uning o‘yini allaqachon liga yulduzlari qatorida, lekin bu yozdagi to‘liq tayyorgarlik uni yanada xavfliroq qilib qo‘yishi mumkin.

50 gollik orzu: Thompson chegarani kengaytiradi

Tage Thompson 2021-22 mavsumidan beri 198 gol urdi. Bu butun liga bo‘yicha sakkizinchi ko‘rsatkich. Raqamlar ketma-ketligi ham o‘ziga xos: 38, 47, 29, 44 va o‘tgan mavsumda 40.

Bunday barqarorlik tasodif emas. Bu – o‘z o‘yinini doimiy ravishda yangilab borayotgan hujumchining mehnati. Thompsonning o‘zi aytganidek, mavsumlar o‘tgan sari gol urishning yangi yo‘llarini topishga majbur bo‘lasan. Uning dahshatli slap-shot zarbasi 2022-23 yilda 12 gol olib kelgan bo‘lsa, o‘tgan mavsumda bu ko‘rsatkich 5 taga tushdi. Liga bo‘ylab bir zarbali, oldindan o‘qilishi mumkin bo‘lgan urinishlar tobora kamroq samara bermoqda – himoyalar bunga moslashib bo‘ldi, ayniqsa Thompson kabi toza snayperlarga qarshi.

Shunga qaramay, uning ichida bitta raqam yashab turibdi: 50. U bunga ochiq iqror bo‘ladi. Stanley Cup – birinchi maqsad, jamoaviy muvaffaqiyat – hamma narsadan ustun. Lekin 50 gol – bu ham shaxsiy reja, ham motivatsiya, ham har kuni mashg‘ulotga qayta-qayta chiqishga sabab.

Buffalo uchun esa bu raqamlarning o‘zi yetarli emas. Sabres o‘tgan mavsumdagi sakrashini tasodif emasligini isbotlashi kerak bo‘lgan pallaga kirib keldi. LECOM Harborcenter’dagi birinchi kun shuni ko‘rsatdiki, ular bu bosimdan qochmayapti. Savol endi boshqacha: bu jismoniy tayyorgarlik, o‘zgargan mentalitet va baland talablar Columbus’dagi ochilish kechasidan boshlab natijaga aylanishi mumkinmi?