Cape Verde futbolining yangi qahramonlari: Blue Sharks shaharni to‘ldirdi
Praia ko‘chalarini to‘lqin bosdi. Minglab muxlislar yakshanba kuni ertalabdan boshlab Cape Verde terma jamoasi – Blue Sharks’ni aeroportdan shahar markazigacha qo‘llarida bayroq, qo‘llarida baraban bilan kuzatib bordi. Tablo bo‘yicha ular Argentina’dan yutqazib qaytishdi. Ammo bu safar mag‘lubiyat bayramni bekor qilmadi, aksincha uni yanada shiddatli qildi.
Qahramonlarni kutib olgan shahar
Parvozdan chiqqan futbolchilarni allaqachon qaynab turgan atmosfera kutib oldi. Asosiy yo‘laklar bo‘ylab harakatlanish qiyinlashib ketdi – yo‘llarni to‘sib olgan odamlar raqsga tushdi, qo‘shiq aytdi, mashinalar signal chaldi. Avtobus sekin oldinga siljidi, lekin hech kim shoshmasdi. Bu safar vaqt emas, hissiyotlar boshqarardi.
Marshrut aeroportdan boshlanib, Praidagi asosiy tumanlar orqali o‘tdi. Har burilishda yangi to‘lqin – yangi shovqin. Ko‘k libosdagi bolalar panjaralarga osilib, o‘z qahramonlarini bir soniyaga bo‘lsa ham yaqinroq ko‘rishga urinardi. Ularning ko‘zida 3:2 hisobidagi mag‘lubiyat emas, dunyo chempionlarini titratgan jamoaga bo‘lgan faxr yaltirardi.
Prezident saroyidagi so‘z
Kunning yakuniy manzili – prezident saroyi. Bu yerda Cape Verde prezidenti Jose Maria Neves qisqa, ammo esda qoladigan jumla bilan mamlakat kayfiyatini aniq ifodaladi: Argentina g‘alaba qozondi, lekin Cape Verde zafar qildi.
Bu nafaqat chiroyli ibora edi. Bu – ilk bor Jahon chempionati pley-off bosqichiga chiqqan, butun dunyoni hayratga solgan orol davlatining o‘ziga bergan bahosi edi. Miami’dagi o‘sha dramatik 1/16 final uchrashuvi – Argentina va Cape Verde o‘rtasidagi 3:2 hisobidagi o‘yin – hanuz tilga tushib turibdi.
Neves o‘sha bahsning tomoshabinlar soniga ham ishora qildi: agar bu o‘yin turnirdagi eng ko‘p tomosha qilingan uchrashuv bo‘lgan bo‘lsa, bunga sabab faqat Argentina emasligini kulgi ostida eslatib qo‘ydi. Zalda kulgi ko‘tarildi, ammo bu gap ortida katta haqiqat yotardi: Blue Sharks bu mundialda o‘z nomini butun sayyoraga eshittirdi.
Mustaqillik kuni va yangi qahramonlar
Jamoaning qaytishi Cape Verde uchun ramziy kun – Mustaqillik kuni bilan to‘g‘ri keldi. 1975 yilda Portugaliya mustamlakasidan ozod bo‘lgan, atigi yarim million aholiga ega arxipelag uchun bu kun allaqachon tarixiy sanaga aylangan. Endi esa bu sana yangi ma’no oldi.
Aeroportda 28 yoshli muxlis Edmilson Correia shunday dedi: mustaqillik uchun kurashgan qahramonlardan keyin endi bizda yangi qahramonlar bor – Blue Sharks. Atrofida turgan, ko‘k rangga burkangan, qo‘lida bayroq ushlagan yuzlab odamlarning nigohi bu so‘zlarni tasdiqlab turardi.
Vozinha va charchoqning shirinligi
Paraddan oldin darvozabon Vozinha jurnalistlar bilan suhbatlashdi. U jamoaning nima qilganini bir jumlada jamladi: biz nimadir ulkan ishni amalga oshirdik. O‘zi ham hali bu muvaffaqiyat ko‘lamini to‘liq anglab ulgurmaganini tan oldi.
Uning keyingi rejalariga oid savolga javobi esa futbolchining ichki holatini yaqqol ko‘rsatdi: hozircha faqat dam olishni o‘ylayapman, keyin ko‘ramiz. Miami’dagi 120 daqiqa, ruhiy bosim, butun dunyo nigohi ostidagi o‘yin – bularning barchasi endi sekin-asta charchoqka aylanayotgan, lekin ayni paytda shirin xotiraga ham aylangan pallalar edi.
Parlamentga yetib bormagan avtobus
Muxlislar to‘lqini shu qadar kuchli bo‘ldiki, parad rejasi ham o‘zgardi. Dastlab Milliy Assambleyaga ham borish rejalashtirilgan edi, ammo olomon zichligi bunga yo‘l qo‘ymadi. Blue Sharks parlamentni dushanba kuni alohida ziyorat qilishga kelishib oldi.
Avtobus oxir-oqibat Kebra Kanela sohiliga yetib bordi. Bu – Praidagi asosiy dengiz bo‘yi maskani. Bu yerda yana minglab odamlar kutib turgan edi. Barabanlar yangradi, qarsaklar tinmadi. Futbolchilar maydondan chiqib ketishganiga bir necha kun bo‘lgan bo‘lsa-da, ular uchun bu yerda hali ham stadiondek shovqin ko‘tarilardi.
“Bu omad emas edi”
Cape Verde bosh murabbiyi Bubista Praidaga qo‘ngan zahoti bergan intervyusida jamoaning eng muhim yutug‘ini bir og‘izda aniq qilib qo‘ydi: bu Jahon chempionatiga chiqish tasodif bo‘lmaganini isbotladik. U mehnat, matonat va bosim ostida ham bosh egmagan jamoa haqida gapirdi va AQShni tark etayotganida boshlarini baland ko‘targanini ta’kidladi.
Aeroportda bolalar va kattalar birday Sidny Lopes Cabral hamda Vozinha’ni ko‘rish uchun bo‘yin cho‘zdi. 12 yoshli Ivan Goncalves ayniqsa Cabralni kutayotganini aytdi – Argentina darvozasiga kiritgan o‘sha “ajoyib gol” uning bolalik xotiralarida uzoq vaqt qoladigandek.
“Katta millat” maqomi va yangi marralar
Madaniyat va sport vaziri Antonio Duarte Blue Sharks va ularning murabbiylar shtabini tabriklar ekan, bu jamoa Cape Verde’ni “buyuk millat” sifatida mustahkamlab qo‘yganini ta’kidladi. Gap faqat futbol haqida emas edi. Gap shundaki, kichik orol davlati endi o‘zini eng katta sahnada teng raqib sifatida ko‘ra boshladi.
Cape Verde futbol federatsiyasi prezidenti Mario Semedo esa buni boshlanish deb atadi. Uning fikricha, bu natija rejalarning darajasini ham oshiradi: endi oldindagi sinovlar kattaroq bo‘ladi. U baribir ishonch bilan gapirdi – hamma bunga tayyor bo‘ladi, dedi u.
Praia ko‘chalarida esa shu payt hamon qo‘shiq yangrayotgan, bayroqlar hilpirayotgan, bolalar esa o‘z qahramonlarini taqlid qilib, qum ustida to‘p tepishda davom etayotgan edi. Savol esa endi shunday: bu mundial Cape Verde futboli uchun cho‘qqimi yoki hali boshlanayotgan yo‘lning faqat birinchi burilishimi?
