
- muallif:
- Jasur Ahmedov
Carlos Alcaraz — jarohatdan qaytgan chempion
Carlos Alcaraz nihoyat o‘zi orzu qilganini oldi. U uzoq kutgan ATP Finals unvoniga ega chiqdi, hamda buni dunyo reytingi yetakchisi Alexander Zverevni taslim etib uddaladi. Bu shunchaki navbatdagi g‘alaba emas edi. Bu jarohatdan keyingi qaytishning baland nuqtasi, mavsum yakunida berilgan kuchli javob bo‘ldi.
To‘rt oylik tanaffusdan — yana cho‘qqiga
Yil boshida Alcaraz tarixga kirdi: u “career Grand Slam”ni to‘ldirgan eng yosh tennischi bo‘ldi. Shundan ko‘p o‘tmay, bilakdagi muammo uni to‘rt oydan ortiq kortdan uzoqlashtirdi. Mavsum shu yerda tugagandek tuyulgan pallada, u yana qaytdi.
Faqat 84 kun avval, avgust oyida, u US Open orqali safga qo‘shildi. O‘shandan beri joriy uchinchi raketka 22 ta o‘yinning 21 tasida g‘alaba qozondi, beshta turnirdan to‘rttasida kubokni ko‘tardi. Yakuniy nuqta esa — ATP Finals unvoni.
Endi u tarix sahifasida yana bir o‘rin egalladi: barcha to‘rt Grand Slam va mavsum yakuniy turnirini qo‘lga kiritgan eng yosh tennischi. Buni ilgari faqat uch kishi uddalagandi.
Zverevning quroli ish bermagan kecha
Finalga kelguniga qadar Zverev to‘rt o‘yinda ham set bermadi, biror marta servisini boy bermadi. Mavsumni ATP Tourda eng ko‘p g‘alaba (69) bilan yakunlayotgan nemis uchun bu turnir ham o‘ziga xos tasdiq bo‘lishi kerak edi. Ayniqsa, Alcaraz va Jannik Sinner jarohatlari fonida u reyting tepasiga ko‘tarilib, ikki yirik unvonni qo‘lga kiritgan bir paytda.
Ammo final boshqa hikoya yozdi.
Kortda Alcaraz butunlay boshqacha darajada ko‘rindi. Zverevning eng katta quroli — serve — asta-sekin yemirildi. Ikki soatlik hal qiluvchi jang davomida aynan mana shu elementni ispan yulduz mayda bo‘laklarga ajratib tashladi.
Birinchi setdagi tarang boshlanishdan so‘ng, Alcaraz to‘satdan tezlikni oshirdi. 4:1 hisobida ikki karra breyk ustunligi — final bosimi ostida ham u vaziyatni qanchalik sovuqqonlik bilan boshqara olayotganini ko‘rsatdi.
Bir nuqtada farq ayniqsa yaqqol ko‘rindi: Alcaraz oyoqlari orasidan lob ijro etdi, to‘p Zverevni qiyin ahvolga solib, uning zarbasi to‘rga tushdi. Ispan yigit kulib yubordi, tomoshabinlar ham bu lahzadan zavq oldi. Kortning narigi tomonida esa raketka uchib ketdi — Zverev o‘z jahli bilan kurashardi.
Alcaraz g‘alaba sari raqsga tushgandek borardi — tanaffus paytida quloqchinlarda musiqa, yuzida tabassum. Zverev esa vaqtni cho‘zganlik uchun ikkinchi bor ogohlantirildi va ketma-ket uchinchi marotaba servisini boy berib qo‘ydi. Birinchi setda u atigi uchta “winner” va 19 ta xatosiz bo‘lishi kerak bo‘lgan, ammo amalga oshmagan zarba qayd etdi. Final uchun juda notekis start.
Ikkinchi setdagi bo‘ron va hal qiluvchi tay-brek
Alcaraz ikkinchi setni ham o‘z nazorati ostiga oldi. To‘rtinchi bor breyk qildi, hamma narsa “ish tugadi” degan taassurotni uyg‘otdi. Lekin Zverev taslim bo‘lmadi.
Sakkizinchi geYmda nemis tennischi hisobni tenglashtirdi, o‘yinga qaytdi, atmosfera yana qaynay boshladi. Oxir-oqibat, set tay-brekka bordi — va u yerda haqiqiy dramatik burilish boshlandi.
Alcaraz 3:0 hisobida oldinga chiqdi. Hammasi shu yerda yakunlanadigandek ko‘rindi. Zverev esa birdaniga olti ochkoni ketma-ket yutib, uchta set ochkosiga ega bo‘ldi. Shunda ham Alcaraz yonib ketmadi, yonib bo‘lmadi.
Nemis tennischi uchala imkoniyatni ham qo‘ldan chiqardi, ulardan biri o‘z servisi ustida edi. Ispan esa ikkinchi “match point”da chap qo‘l bilan zarbaga o‘xshash kuchli bekxendni yo‘llab, finalga nuqta qo‘ydi: 6-2, 7-6 (9-7).
Yakuniy to‘p kortga tushgach, Alcaraz og‘riq tufayli hali ham qalin bint bilan o‘ralgan chap soniga qaramay, yerga qulab, yuzini qoplab yotib qoldi. Bu yengillik edi. Bu orqaga qaytmas g‘urur edi.
Keyin u o‘rnidan turdi, tribunaga yugurdi, to‘rt yildan beri quvib kelayotgan unvonni nihoyat qo‘lga kiritganini jamoasi bilan birga nishonladi.
“Bu kubok men uchun butun dunyo”
23 yoshli ispan finaldan so‘ng his-tuyg‘ularini yashirmadi. U bu kubokni uzoq yillardan beri orzu qilganini, jamoasi bilan juda og‘ir pallalardan o‘tganini ta’kidladi. Uning aytishicha, bu hafta u uchun “ajoyib” bo‘lgan, va uni bundan ham yaxshiroq yakunlashning iloji yo‘q edi.
Bu so‘zlar raqamlar bilan tasdiqlanadi: ketma-ket 14-g‘alaba, uchinchi final va uchinchi unvon, jami yetti marta katta turnir chempioni. Jarohatdan so‘ng shubhalar ko‘p edi, ammo bu finaldan keyin bir savol qoladi: kim uni to‘xtata oladi?
Dublga chiqqan fransuz juftligi
Yakuniy kun faqat yakka bahs bilan cheklanib qolmadi. Juftlik bahslarida fransuzlar Theo Arribage va Albano Olivetti o‘z debyut mavsumini ertakday yakunlashdi. Ular finalda tajribali Marcelo Arevalo va Mate Pavic duetini ortda qoldirishdi.
Fransuzlar birinchi setni 3-6 hisobida boy berdi. Lekin o‘yinni qo‘yib yubormadi: ikkinchi setni tay-brekda 7-6 (7-2) bilan yutishdi, hal qiluvchi “match-tiebreak”da esa 10-6 hisobini qayd etishdi.
Bu g‘alaba ularga nafaqat turnir kubogini, balki yilni erkaklar juftligida eng ko‘p g‘alaba (59) va eng ko‘p unvon (yetti) bilan yakunlash sharafini ham berdi.
Mavsum yakunida esa asosiy savol shunday: agar sog‘lom bo‘lsa, kelasi yil butun sahnani Alcaraz egallaydimi yoki Zverev va boshqalar javob qaytara oladimi?