Chris Finchning xatosi va Minnesota Timberwolves uchun dars
Chris Finchning xatosi, Minnesota uchun ochilgan eshik
Chris Finch bir narsani yaxshi biladi: u xato qilsa, yashirmaydi. Yoz davomida bir necha bor tan oldi — 2025-26 mavsum arafasida Donte DiVincenzo’ni startga qo‘yib, Anthony Edwardsni birinchi raqamga surish qarori Minnesota Timberwolves’ni qimmatga tushirdi.
U yozda “Road Trippin’ Show” dasturida shunday degan edi: “O‘tgan yili ba’zi paytlarda uni birinchi raqamda o‘ynatib, Anthony’ga adolatsizlik qildik. Bu bizni quvib yetdi. U juda zo‘r ish qildi. Lekin pleyoffda u faqat dubl-teym, dubl-teym, dubl-teym ostida qoldi”.
Minnesota yozda Edwardsni yana o‘z tabiiy — off-guard — pozitsiyasiga qaytarish kerakligini juda yaxshi tushundi. Aynan shuning uchun LaMelo Ball uchun katta qadam tashlandi. Lekin orqaga qaralsa, Finchning Edwards qo‘liga to‘liq to‘p berib, uni asosiy tashabbuskor qilish qarori — o‘sha paytda xavf edi, bugun esa klub uchun ochilgan dars.
Nazariyada to‘g‘ri ko‘ringan, amalda esa yonib ketgan g‘oya
Edwards allaqachon to‘p bilan o‘ynaydigan klassik yulduz. Uning yoniga 38 foizlik uchlikchisi Donte DiVincenzo’ni startga qo‘yish, oldingi chiziqda esa Julius Randle’ning point-forward qobiliyatlaridan foydalanish — qog‘ozda jozibali edi.
Ba’zi oraliqlarda bu ishladi ham. Randle bir mavsum uchun o‘z kariyerasidagi eng yaxshi ko‘rsatkichlardan birini qayd etdi — o‘rtacha 5 ta golli uzatma, bu uning faoliyatidagi uchinchi eng yuqori ko‘rsatkichga teng. U perimetrdagi hamkorlarini yaxshi topdi, raqiblar bo‘shashgan lahzalarda uchlikchilarni jazoladi.
Ammo bu versiya Randle’dan yetarlicha tez-tez chiqib kelmadi. Uning 3 ochkolikdagi aniqligi 31,5 foizga tushib ketdi, bu esa maydonni Edwards uchun yanada toraytirdi. Anthony esa ilk bor karerasida haqiqiy lead guard sifatida, doimiy ravishda yig‘ilib turgan himoyaga qarshi yo‘l topishga majbur bo‘ldi.
Aslida Randle o‘tgan mavsum Minnesota’ning amaldagi birinchi raqami bo‘ldi — u jamoada eng ko‘p assist bergan o‘yinchi. Agar u bu rolga yanada chuqurroq kirib borganida, ehtimol, u va Edwards o‘rtasida samarali ikki kishilik o‘yin shakllangan bo‘lardi va maydonda an’anaviy point guardga ehtiyoj ham qolmasdi.
Bu sodir bo‘lmadi. Randle o‘zining eng yaxshi versiyasini tez-tez taklif eta olmadi. Edwards esa pas berish qarorlarida qiynaldi. Minnesota o‘zgarish kerakligini anglab bo‘lgandi.
Lekin mavsum davomida Finchda Edwardsni yana shooting guardga qaytarib, bosimni yechib yuboradigan tugma yo‘q edi. Mike Conley yilning katta qismida og‘ir ahvolda o‘ynadi, ba’zi paytlarda maydonga tushmasligi kerakdek ko‘rindi. Bones Hyland esa tarkibdagi yagona tabiiy yaratib beruvchi guard edi, Finch esa uning “plug-and-play” skorer sifatidagi rolini zaxiradan saqlab, jamoaning sayoz hujumiy chuqurligini yopishga qaror qildi.
Natija? Finch Edwards, DiVincenzo, Jaden McDaniels, Randle va Rudy Gobertdan iborat asosiy beshlikni oxirigacha ushlashga majbur bo‘ldi.
Bu beshlik muntazam mavsumda deyarli 4 000 daqiqa birga maydonda bo‘ldi. Shu paytda ular +3,5 net reyting va 117,4 hujum reytingini qayd etishdi — bu butun mavsum bo‘yicha jamoa o‘rtacha ko‘rsatkichidan 1,8 ochkoga yaxshi. Ya’ni, point guardsiz ham Minnesota asosiy tarkibi samarali hujum qildi, Edwards esa yulduz darajasidagi skorer sifatida yana bir pog‘ona ko‘tarildi.
Biroq pleyoff bu ertakni keskin to‘xtatdi.
San Antonio saboqlari
Minnesota Edwards va Randle’ni amaldagi birinchi raqamlar sifatida ko‘tarib, ikkinchi raundgacha yetib bordi. U yerda esa Chris Finch tajribasini yuziga qaytargan himoya devoriga — San Antonio Spurs’ga duch keldi. Spurs Edwardsni shunday dubl-teym ostida qoldirdiki, ayrim bo‘limlarda uni hujumdan deyarli uzib qo‘ydi.
Edwards San Antonio seriyasida tizzasidan jarohat bilan o‘ynadi, lekin unga qarshi qo‘llangan blitz shu darajada tajovuzkor bo‘ldiki, Minnesota uchun bir narsani ochiq qilib qo‘ydi: bu jamoa aniq bir tipdagi point guardga juda muhtoj.
Ant birinchi raqamda o‘ynagani Minnesota’ga nimani ko‘rsatdi?
Yozda Timberwolves nazariy jihatdan o‘rtamiyona darajadagi bir point guardni ham olib kelishi mumkin edi. Masalan, T.J. McConnell, Tre Jones yoki Jrue Holiday turidagi o‘yinchilar — startda chiqib, hujumni boshqarib bera oladigan, lekin Edwards yonida katta hajmli skorer bo‘lib turmaydigan variantlar.
San Antonio bilan seriya shuni ko‘rsatdi: bu daraja yetmaydi. Minnesota boshidan beri boshqa narsaga muhtoj edi — hujumni sifatli tashkil etib bera oladigan, lekin bir vaqtning o‘zida Edwards yonida All-Star darajasida ochko ura oladigan, katta sahnada Randle’dan ko‘ra barqarorroq bo‘ladigan birinchi raqamga.
Bunday o‘yinchilar — ayniqsa point guard pozitsiyasida — bozorga tez-tez chiqmaydi. Ular NFL’dagi quarterbacklarga o‘xshaydi: agar sening jamoangda shunday boshqaruvchi bo‘lsa, butun hujumni uning atrofida qurib yuborasan.
LaMelo Ball aynan shunday hujumni “quarterback” qila oladigan o‘yinchi. U Edwards bilan bir xil vaqt chizig‘iga ham mos keladi. Shu bois u savdoga chiqqan zahoti Tim Connelly va uning shtabi imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi.
Xato bo‘lgan qaror, to‘g‘ri bo‘lgan xulosa
Oxir-oqibat Finchning Edwardsni muntazam mavsum boshlanishidan oldin startdagi point guardga aylantirish qarori o‘tgan mavsum natijalari uchun xato bo‘ldi. Har bir mavsum — ayniqsa, prime davridagi superyulduz bilan — bebaho. Minnesota esa yana finalga chiqa olmadi.
Ammo shu bilan birga, o‘tgan mavsum Edwards rolini o‘zgartirish Finch uchun zarur tajriba bo‘ldi. U Ant’ning bu rolga qanchalik tayyor va qanchalik mosligini o‘z ko‘zi bilan ko‘rdi.
Agar hammasi Finch rejasidek ishlaganida, bugun Edwards bu jamoa uchun yanada to‘liq lead guard sifatida davom etayotgan bo‘lardi. Bunday holatda yozgi asosiy vazifa Randle o‘rniga Edwards yoniga yaxshiroq off-ball snayperlar topish bo‘lardi.
Reja ishlamadi. Lekin aynan shu muvaffaqiyatsizlik Minnesota ehtiyojlarini kristall darajada aniq qilib berdi.
Finchning Edwardsni de-fakto point guardga aylantirish qarori xavf edi. U xavf Ant’ning o‘tgan mavsumini murakkablashtirdi, lekin klub uchun bir haqiqatni ochdi: bu yadro LaMelo Ball kalibridagi birinchi raqamga muhtoj edi. Endi esa savol boshqacha — shu topilgan bo‘g‘in nihoyat bu jamoani final sari yetaklay oladimi?
