Cole Palmerning qaytishi: Tuchelning qarori va futbolchining o'zgarishi

Cole Palmer bu mavsumda Premier League himoyalarini birin-ketin yorib o‘tayotganini ko‘rib, ko‘pchilikning xayoliga bitta savol keladi: Thomas Tuchel o‘shanda nimani o‘ylagan edi?

Fulhamga qarshi o‘yinda Joao Pedroga tashlangan o‘sha mayda, bir tegishdayoq yo‘nalishini o‘zgartirgan pas. Bernd Leno ostidan yo‘l topgan o‘tkir zarba. Brighton darvozaboni Bart Verbruggenni 20 yarddan “o‘rab o‘tgan” zarba oldidan tezlanish. Hull himoyasining chetiga siljib, bo‘shliq topib, yana Joao Pedroga golga teng uzatma. Bularning bari hozirgi Palmerga xos.

O‘tgan mavsumdagiga emas.

Yo‘q bo‘lib ketgan mavsum va yo‘qolgan jahon chempionati

Savol shundan chiqadi: Tuchel bu futbolchini qanday qilib Jahon chempionatiga olib bormadi?

Javobi sovuqqina, ammo mantiqli: bu Palmer o‘tgan mavsum umuman mavjud emas edi. U boshqa edi. Statistikada ham, kayfiyatda ham.

2023/24-yilgi mavsumda u Chelsea safida 42 ta golli harakat (gol+assist) qayd etdi. 2024/25-yilda yana 32 ta. Keyin esa keskin quladi: 2025/26-yilda atigi 14 ta golli harakat. Eng og‘riqli joyi – mavsum oxiridagi 12 o‘yinda bor-yo‘g‘i ikki marta ishtirokchi bo‘ldi, xolos.

Bu shunchaki “yomon forma” emasdi. Mavsum boshida olgan son (chov) jarohati uni oxirigacha qo‘yib yubormadi. Tuchel aslida Cole Palmerni tomosha qilayotgandek ko‘rindi, lekin bu o‘sha Palmer emasdi. Bir yil avval Brighton darvozasiga to‘rtta gol urgani emas. Yoki undan ham oldin, Club World Cup finalida PSGni yakson qilgani emas. Ayniqsa, o‘sha New Jersey stadionida – hozir Jahon chempionati finaliga mezbon bo‘ladigan arenada.

Agar Tuchel o‘sha Palmerni bahorda ko‘rganida, ehtimol, samolyot chiptasi allaqachon qo‘lida bo‘lardi. Murabbiy unga imkon ham berdi – mart oyi xalqaro oynasida chaqirdi. Ammo Wembleyda Yaponiyaga qarshi 0:1 hisobidagi mag‘lubiyatda Palmer o‘ziga o‘xshamadi. Ishtiyoqsiz, ishonchsiz, odatdagi “velkro” birinchi tegishi yo‘q, maydonda nima izlayotganini unutgandek yurdi.

Shundan keyin savol tabiiy edi: Tuchel yozda uni uyda qoldirgani uchun afsuslandimi?

Javob aniq bo‘ldi: yo‘q. U o‘z tanlovidan mamnunligini aytdi, tarkibni tanlash oldidan ko‘p tun uxlamaganini tan oldi, lekin Palmer bo‘yicha bir marta ham ikkilanganini his qilmaganini ta’kidladi. Ettidan ortiq hafta bir guruh futbolchilar bilan ishlagan, ular unga yetarlicha ishonch bergan.

Yangi mavsum, eski iste’dod va qaytgan “swagger”

Endi esa sahna yana Palmerga tegishli. U Angliyaning 2026/27-yilgi Nations League doirasidagi Ispaniya, Xorvatiya va Chexiyaga qarshi o‘yinlari uchun qayta chaqirildi.

Tuchel buni juda sodda tushuntirdi: “Uning raqamlari qaytdi. Assistlar qaytdi. Hal qiluvchi gollar qaytdi. Shu sabab u yana bu yerda. Va u nimanidir isbotlashi kerak.”

Raqamlar bilan birga, Palmer o‘ziga xos “salkam beparvo” mag‘rurligini ham qaytarib oldi. Uni maydonda ko‘rganingizda bilasiz: himoyadagi yumshoq nuqtani izlab, sekin aylanib yuradi, keyin birdaniga yelkasini biroz tushirib, raqibini boshqa yo‘lga yuboradi. Tashqi ko‘rinishida bo‘shanglik bor, harakatlarida esa keskin portlashlar.

Bugun uning o‘rniga o‘xshash futbolchi bormi? Uzun, g‘alati ko‘rinadigan qo‘l-oyoqlar, burchakli bo‘g‘inlar, lekin har bir harakati muvozanatda. Go‘yo maqsad bilan yo‘lga chiqqan hasharotdek. Klassik “10-raqam”dan kutganingizdek emas, lekin aynan shuning o‘zi uni qiziqarli qiladi. Unga xos ijodkorlik, vaziyatni bir zumda yechish qobiliyati ingliz futbolchisidan kutiladigan andozadan biroz tashqarida. Bu esa aynan mana shu Angliya jamoasi uchun katta ustunlikka aylanishi mumkin.

Kuchli raqobat va ogohlantiruvchi chaqiriq

Palmer bu safar tarkibga qaytish uchun jiddiy raqobatni yengib o‘tdi. Phil Foden mavsumni yorqin boshlagan bo‘lsa-da, Manchester derbisidagi qizil kartochkadan keyin bu safar ro‘yxatdan joy olmadi. Fulham hujumchisi Joshua King ko‘rib chiqildi, lekin yakunda chaqiruv olmadi. Nottingham Forestning motoriga aylangan Morgan Gibbs-White esa butun yil davomida a’lo darajada o‘ynadi, baribir tashqarida qoldi.

Tuchel aynan Gibbs-White haqida alohida to‘xtaldi: u mavsumni juda kuchli yakunlaganini, Forestni tushib ketishdan saqlab qolgan asosiy figura bo‘lganini tan oldi. Ammo bitta haqiqatni ham yashirmadi: maydonda uch-to‘rt, hatto beshta “sof” 10-raqamni birga ushlab bo‘lmaydi. Bu hech kimga foyda keltirmaydi.

Shu fon orqasida Palmerning qaytishi yanada ramziy tus oladi. Lekin bu faqat mukofot emas, ogohlantirish ham. Tuchel gap orasida alohida urg‘u berdi: nomzodlar ro‘yxatiga qaytish – faqat birinchi qadam. Asosiy bosqich – Angliya safida haqiqiy darajada o‘ynash.

“Cole ayniqsa, kelganida darhol shu raqamlarni, shu o‘yinlarni ko‘rsatishi kerak. O‘z o‘rnini olish, formasini saqlab qolish, bu qarorni oqlash uchun,” degan mazmunda signal berdi u.

Endi bahona yo‘q

Palmer uchun bu yangi chegaradir. U hozirgacha Angliya safida 14 ta o‘yinda atigi ikki gol va bitta assist bilan kifoyalangan. U o‘zini oqlashga urinishi mumkin: asosiy tarkibda atigi olti marta maydonga tushgan, deydi. Ammo endi sharoit boshqacha.

U formadа. U sog‘lom. U erkin.

Ehtimol, Tuchelning yozda uni Jahon chempionatiga olib bormagani ham shuning uchun pushaymonlik emas, balki foydali zarba bo‘lib chiqqandir. Maydondan tashqarida qolgan o‘sha yoz, ichidagi bo‘shliq, alam, o‘zini isbotlash istagi – bugungi Palmerni yasagan asosiy omillardan biri bo‘lishi mumkin.

Tuchel buni ochiq aytmaydi, lekin fikri ravshan: Cole Palmerning sifati haqida bahslashishga hojat yo‘q. Masala boshqada – u bu sifatni Angliya futbolkasi ostida qay darajada, qay tez-tez namoyish qila oladi?

Birinchi qadam – qayta chaqiruv. Ikkinchi qadam – o‘sha raqamni, o‘sha libosni o‘ziga tegishli qilib qo‘yish. Savol endi Tuchelga emas.

Javobni Palmerning o‘zi beradi. Maydonda.