Conor McGregor Las-Vegasda qaytadi: Jang va shou tarixi
Las-Vegasdagi T-Mobile Arena shanba kuni kechqurun faqat bir jangni emas, butun bir davrning qaytishini kutib oldi. Uch yillik tanaffus, singan oyoq, sud ishlari, doping taqiqi – bularning bari ortda qolgandek tuyuldi. Oktagon sari qaytayotgan Conor McGregor yana markazda edi.
UFC 329 oldidan yuzma-yuz uchrashuv shundoq ham tarang edi, lekin irlandiyalik yulduz odatdagidek chiziqni biroz kengaytirdi. Max Holloway sahnaga ko‘zoynakda chiqdi, McGregor esa ularni shunchaki yulqib olib, tomoshabinlar ko‘z o‘ngida irg‘itib yubordi. Atrofdagilar qiyqirig‘i ko‘tarildi, xavfsizlik xodimlari esa zudlik bilan ularning orasiga tushdi. Qisqa lahza, lekin jang kayfiyatini aniq belgilab berdi.
Qaytish hikoyasi: singan oyoqdan UFC 329 gacha
37 yoshli McGregor 2021 yilda Dustin Poirierga qarshi jangda oyog‘ini sindirib olganidan beri oktagonga qadam qo‘ymagan. O‘sha kecha uning karerasi yakunlangandek ko‘ringandi. Endi esa u Las-Vegasda rematch uchun qaytmoqda, raqib – 2013 yilda mag‘lub etgan Max Holloway.
Bu uch yil McGregor uchun faqat tiklanish davri bo‘lmadi. U sud ishlari, jamoatchilik bosimi va doping mojarolari markazida bo‘ldi. Ayrim tanqidchilar hanuz savol beradi: u hali ham bu sahnaga loyiqmi? U hali ham UFC brendining yuzi bo‘la oladimi?
T-Mobile Arena ichida esa kayfiyat boshqacha edi. McGregor nomi aytilganda zal portlagandek bo‘ldi. Irlandiyalikning har bir ishorasi, har bir so‘zi olqish bilan kutib olindi. Amerikalik Holloway esa hushtaklar ostida qoldi. 2013 yilda McGregor qo‘lini baland ko‘targan o‘sha jang xotirasi hali ham tomoshabinlar ongida yashayotgandek.
Ikki kamar, ikki davr, bitta obraz
Yuzma-yuz uchrashuv tarangligidan so‘ng McGregor qo‘liga ikkita esdalik kamarini oldi. Ularni Irlandiya bayrog‘i ranglariga burkab, osmonga ko‘tardi. Bu tasvir tasodifiy emasdi – 2015 yilda featherweight, 2016 yilda lightweight bo‘yicha bir vaqtning o‘zida ikki vazn toifasida chempion bo‘lgan ilk UFC jangchisi sifatidagi davriga ishora edi.
O‘sha yillarda u faqat oktagonda emas, mikrofon oldida ham hukmron edi. Hozir ham u o‘zini shunday ko‘rsatmoqchi:
“Men insonning matonati, istagi va fidoyiligi nimalarga qodir ekanini ko‘rsatmoqchiman,” – dedi u. “Imkoniyatlar sizga qarshi bo‘lsa ham, ularni yenga olasiz. Hech qachon vaziyat qurboni bo‘lmang, uni yengib o‘ting. Men dunyoga shuni ko‘rsataman – siz ham shunday qila olasiz.”
Bu so‘zlar zalni qizdirdi. Lekin oktagondan tashqaridagi faktlar bu hikoyaga boshqa ohang ham qo‘shadi.
Sud zallari, da’volar va taqiq
2024 yil noyabrida Nikita Hand tomonidan ochilgan fuqarolik ishida hakamlar hay’ati McGregorni 2018 yil dekabrida Dublin mehmonxonasida uni zo‘rlab hujum qilganlikda aybdor deb topdi. Sud qaroriga ko‘ra, u 206 ming funt va qo‘shimcha zarar puli to‘lashga majbur etildi.
2025 yil iyulida u fuqarolik ishini apellyatsiya qilishga urindi, ammo yutqazdi. Oradan ko‘p o‘tmay, Hand McGregor va yana ikki shaxsga qarshi yangi da’vo qo‘zg‘atish niyatida ekanini e’lon qildi, ularga sud jarayonlarini qasddan suiiste’mol qilganlik bo‘yicha ayblov qo‘ydi.
Bunga qo‘shimcha ravishda, o‘tgan yili McGregor UFC antidoping qoidalarini buzganini tan oldi: 2024 yil davomida 12 oy ichida uch marta doping nazoratiga kelmagani uchun unga 18 oylik taqiq berildi. Taqiq uchinchi o‘tkazib yuborilgan test sanasi – 2024 yil sentabridan orqaga qaytarib qo‘llanildi va 2025 yil martida yakunlandi.
Irlandiya ichida unga bo‘lgan munosabat ham o‘zgargan. Ayrim sharhlovchilar fikricha, u yerda McGregor atrofidagi e’tibor va qo‘llab-quvvatlash ancha so‘nib borgan. T-Mobile Arena ichida irland ranglaridagi bayroqlar bor edi, lekin avvalgi matbuot anjumanlaridagi kabi to‘lqin bo‘lib ko‘tarilmadi, ovozlar ham unchalik baland emasdi.
Shu bilan birga, UFC rahbariyati boshqa narsa haqida o‘ylayotganga o‘xshaydi: reytinglar, kassadagi pul va global qiziqish. Ular uchun McGregor hanuz eng katta magnit.
UFC prezidenti Dana White jang ko‘lamiga baho berar ekan, bu kecha “UFC tarixidagi eng katta daromadli kecha” bo‘lishini aytdi. Bu raqamlar McGregor atrofidagi tortishuvlardan ustun turishi mumkinligini ko‘rsatadi.
Sahnadagi shou: Wonderwall, kulgi va “ikkinchi eng katta qarsak”
McGregor karerasining boshida o‘zining keskir tili, hazilkashligi va sahnadagi erkinligi bilan MMA olamida alohida obraz yaratgan. U kecha ham o‘sha rolga qaytdi. Mikrofonni qo‘lga olib, u zalga Oasis guruhining mashhur “Wonderwall” qo‘shig‘ini kuylab berdi. Tomoshabinlar hamohang bo‘ldi, atmosfera stadiondagi futbol uchrashuvini eslatdi.
Keyin u hazil aralash Britaniyalik Paddy Pimblettga yuzlandi va nima uchun birga kuylamaganini so‘radi. Pimblett o‘zi uchun ham katta kechaga tayyorlanmoqda: u co-main eventda Fransiyalik Benoit Saint-Denisga qarshi jang qiladi. Bu uning yanvar oyida Justin Gaethje bilan interim lightweight kamari uchun bo‘lgan mag‘lubiyatdan keyingi ilk jangi bo‘ladi.
Pimblett ham zalda yaxshi kutib olindi, qo‘shiqlar, qarsaklar, hazil-huzul. Shunga qaramay, u o‘z o‘rnini aniq his qildi:
“Men eng katta qarsak olayotgan yigit emasman, bu yerda katta Conor McGregor turibdi. Lekin uning ortidan ikkinchi eng katta qarsakni olish yoqimli. Kim ‘boy’ ekanini bilasiz,” – dedi u. “Hammamiz maroqlanyapmiz, hamma kulyapti, tomoshabinlar zavq olyapti – sportning mohiyati ham shunda.”
Savol ochiq: merosmi, yoki faqat shou?
T-Mobile Arena atrofida kechgan bu kun McGregorning kimligini yana bir bor eslatdi: u hamon sahnani boshqaradi, hamon olomonni o‘ziga ergashtira oladi, hamon UFC uchun eng katta kassabop ism. Shu bilan birga, u bilan birga keladigan sud ishlari, taqiq va bahslar ham bu kechadan ajralmas bo‘lib qoldi.
Endi esa hamma narsa oktagonda hal bo‘ladi. Max Holloway bilan rematch – bu nafaqat sportiy hisob-kitob, balki McGregorning bugungi UFC sahnasidagi haqiqiy o‘rni uchun sinov.
Bu qaytish yangi bobning boshlanishimi bo‘ladi yoki uzoq davom etgan afsonaning so‘nggi, eng shov-shuvli sahnasimi?







