Coventry City Premier League’ga Qaytishi: Emireytsdagi Mag‘lubiyat Sabablari

Yigirma besh yil, 94 kun va son-sanoqsiz burilishlardan so‘ng, nihoyat Coventry City yana Premier League sahnasida.

Hisob? 3:0, London kechasida Arsenal foydasiga. Ammo bu raqamlar bu klubning qaytish hikoyasini chizib bera olmaydi.

Emireytsdagi qaytish

Emirates Stadium tribunalarida mehmonlar sektori so‘nishni bilmaydi. Uzoq yillik surgun, tushishlar, sudlar, ko‘chib yurishlar – bularning bari o‘sha ko‘k rangli sektor uchun bugun fon bo‘lib qoldi, xolos. Ular uchun bu o‘yin natijadan ko‘ra ramz edi: Coventry yana “katta sahnada”.

Raqib esa – amaldagi chempion, o‘tgan mavsumda Champions League finalchisiga aylangan Arsenal. Lampard jamoasi uchun bu qaytish tantanasi emas, haqiqatga qaytish bo‘ldi. 49-daqiqaga kelib hisob 3:0 bo‘lib ulgurgan, Coventry esa atigi bitta zarba bilan darvozani nishonga ola oldi.

Shunga qaramay, tribunadagi ovozlar pasaymadi.

Lampardning saboq kechasi

Frank Lampard noyabr 2024 yilda Mark Robins o‘rnini egallaganida, klub Championship jadvalida 17-o‘rinda edi. Endi esa u ilk top-divizion o‘yinidan so‘ng Sky Sports mikrofoni qarshisida turibdi.

“Bir necha yil avval bu klub League Two’da, boshqa stadionda o‘ynardi,” dedi u. “Biz kelganimizda liga jadvalida 17-chi edik. Yigitlar o‘sdi, jamoa o‘sdi, muxlislar bilan aloqa ajoyib bo‘ldi – ular bizning ulkan kuchimiz. Ular shundayligicha qolishi kerak, futbolchilar esa hammasini berishi kerak.”

Lampard Match of the Day’ga ham bu kecha haqida ochiq gapirdi: bu mag‘lubiyat – zarba emas, o‘quv qo‘llanma. “Bu o‘yinchilarimiz uchun yaxshi o‘rganish jarayoni. Bu yerga kelib nimadir qilishni xohlaysan, lekin juda qiyin. Bu yashab ko‘rish uchun yaxshi tajriba. Mag‘lubiyatlarni yomon ko‘ramiz, lekin bu yerda yutqazish mumkin. Mavsumda qilmoqchi bo‘lgan ishlarimiz uchun hali ko‘p narsa qilishimiz kerak, o‘rganadiganlarimizni olamiz.”

Uning ohangi tushkun emasdi. Real. Sovuqqon. Va baribir umidli.

2001 yildan beri cho‘zilgan tanaffus

Coventry City’ning Premier League’dagi avvalgi o‘yini 2001 yil 19 may kuni Bradford City’ga qarshi nol-nol durang bilan yakunlangan edi. O‘sha natija faqatgina muvaffaqiyatsiz 2000-01 mavsumiga nuqta qo‘ymadi, balki 34 yil davom etgan yuqori liga hayotini ham yopdi.

Keyin esa asta-sekin pastga tushish boshlandi. 11 yil Championship, so‘ng 2011-12 yilda League One. Bir mavsum League Two, 2016-17 yilda qaytish. 2020 yilda League One chempioni sifatida Championship’ga qaytish. Endi esa, olti yil o‘tib, yana Angliya futbolining eng yuqori qatlamida.

Bu yo‘l hech qachon tekis bo‘lmadi. Highfield Road’dan ayrilish, egalar bilan nizolar, Northampton va Birmingham’da “uy” o‘yinlari… Klub o‘z shahridan uzilib qolgan paytlar bo‘ldi. Shunga qaramay, u bugun yana Premier League’da. Bu qaytish – liga tarixidagi eng uzun tanaffusdan keyingi qaytish sifatida qayd etildi.

Arsenal bilan ilk sinov esa shu yo‘lning qanchalik tik ekanini yana bir bor eslatdi.

Yozgi inqilob va yangi yuzlar

Coventry bu ligaga tasodifan chiqib kelgani yo‘q. Championship’da Ipswich Town’dan 11 ochko farq bilan chempionlik, yozda esa taxminan 130 million funtlik sarmoya. Transfer rekordi to‘rt marta yangilandi – bu klub tarixida ko‘rinmagan tezlik.

Frank Onyeka, Aurele Amenda, Loum Tchaouna, Carl Rushworth va rekord darajadagi 23,1 million funtga olingan Caleb Yirenkyi – barchasi Emirates’da asosiy tarkibda maydonga tushdi. Ikkinchi bo‘limda Gustavo Hamer (Sheffield United’dan) va Taiwo Awoniyi (Nottingham Forest’dan) ham o‘yinga qo‘shildi.

Bu futbolchilarning barchasi yuqori liga yoki xalqaro tajribaga ega, jismoniy jihatdan ham kuchli. Lekin bu kecha bu yetarli bo‘lmadi. Arsenal o‘z ustunligini aniq ko‘rsatdi, tempni qo‘ldan boy bermadi, Coventry’ni deyarli nafas ololmaydigan darajaga olib keldi.

“Mavsumimiz bu yerda hal bo‘lmaydi”

Dressing-room eshigi yopilgach, so‘z navbati sardor Matt Grimes’ga keldi. U Lampard aytgan fikrni davom ettirdi, lekin futbolchiga xos keskinlik bilan.

“Bizning mavsumimiz bu kabi joylarga kelib, mag‘lub bo‘lishimiz bilan belgilanmaydi,” dedi u. “Bu yerga kelib, bu darajadagi futbolchilarga qarshi o‘ynash har doim juda qiyin bo‘ladi.”

Gap shundaki, Coventry o‘z janglarini boshqa frontlarda yutishi kerak bo‘ladi.

Hull City – ilk burilish nuqtasi?

Mana shu sababli keyingi hafta Coventry Building Society Arena’dagi Hull City’ga qarshi o‘yin allaqachon alohida vazn kasb etgan. Play-off orqali ko‘tarilgan Hull – raqib, lekin ayni paytda mezon ham.

Opta hisob-kitoblariga ko‘ra, bu mavsumda eng og‘ir start jadvali aynan Coventry’ga tegishli. Oldinda Manchester City va Nottingham Forest bilan safar uchrashuvlari kutib turibdi. Shunday paytda Hull’ga qarshi uy uchrashuvi – oddiy o‘yin emas, ritmni topish imkoniyati.

O‘tgan mavsumda bu ikki jamoa Championship’da ikki marta to‘qnash kelib, har ikkala uchrashuv ham nol-nol bilan tugagan. Endi esa sahna kattaroq, bosim kuchliroq, xatolarga joy kamroq.

Lampard buni yaxshi biladi: “Bunday start bilan biz xotirjam qolishimiz kerak. O‘tgan yili o‘yinlarni yutib borish hissi ajoyib edi, hammasini ancha osonlashtirardi. Bu mavsum bunaqa bo‘lmaydi, lekin ochkolarni olishni xohlaymiz, albatta.”

Eng og‘ir qismi endi boshlanmoqda

Coventry City uchun Premier League’ga qaytish – uzoq, og‘ir va hissiy jihatdan charchatadigan yo‘l bo‘ldi. Ammo bu yo‘l faqat eshikni ochdi, xolos.

Endi esa savol aniq: bu eshikdan kirib kelgan jamoa bu ligada yashab qolishga yetarlicha kuchli, qat’iyatli va sovuqqonmi?

Javobni 3:0 hisobidagi mag‘lubiyat bermaydi. Javobni Hull City bilan uchrashuv, Manchester City safarlari, Nottingham Forest kechalari va shu kabi o‘yinlar beradi.

Qaytish mushkul bo‘ldi. Endi esa bu yerda qolish undan ham mushkul bo‘ladi.