Cristian Romero: Transfer va Tottenhamdagi Hikoyasi
Cristian Romero uchun bu yoz faqat transfer oynasi emas, ichki hisob-kitob davri ham bo‘ldi. Besh yil davomida himoyaning markazida turib kelgan argentinalik endi Londonni tark etib, Madrid sari yo‘l olmoqda. Narx aniq: Atletico Madrid uning uchun Tottenham Hotspurga 34,2 million funt to‘laydi. Raqamlar sovuq, ammo bu ketish ortida juda issiq hikoya yotibdi.
Ko‘z yoshlar bilan tugagan so‘nggi o‘yin
Romero uchun Tottenhamdagi so‘nggi daqiqa aprel oyida, Sunderlandga qarshi o‘yinda yozildi. U maydonni ko‘z yoshlar bilan tark etdi – tizzasidagi jarohat uni nafaqat o‘sha kuni, balki qolgan olti turdan ham mahrum qildi. Klub esa o‘sha paytda tushish chizig‘i ostida aylanayotgan, har bir ochko hayot-mamotga teng edi.
Jarohat fonida yana bir mojaro paydo bo‘ldi. Romero oxirgi turda Angliyada emas, Argentinada bo‘lishni rejalashtirgani uchun muxlislar g‘azabiga uchradi: u o‘zining birinchi klubi Belgrano ishtirok etayotgan Primera Division Apertura finalini stadiondan tomosha qilmoqchi edi. Relegatsiya xavfi ostidagi jamoa, bosh himoyachisi esa boshqa qit’aga uchishga tayyor — bu tasvir Tottenham tarafdorlarini larzaga soldi.
Bosim kuchaydi. Tanqidlar ko‘paydi. Va u yo‘lini o‘zgartirdi.
Romero yakunda Angliyaga qaytdi va Evertonga qarshi hal qiluvchi o‘yinni tribuna tomoshabinlari orasidan kuzatdi. U maydonda emasdi, ammo klubning 1:0 hisobidagi g‘alabasi, ketma-ket ikkinchi mavsum 17-o‘rinni egallash va Premer-ligada qolish – uning Tottenhamdagi hikoyasini ramziy tarzda yopib qo‘ydi. Himoyachi bu safar oyoqlari bilan emas, balki ishtiroki va tanlovi bilan jamoa yonida bo‘ldi.
“Mukammal emas edim, lekin hammasini berdim”
Ketish arafasida Romero sukut saqlamadi. U ijtimoiy tarmoqlarda muxlislar bilan yuzma-yuz gaplashishni tanladi.
“Men mukammal emasligimni bilaman. Lekin bir narsa menga tinchlik beradi: men har doim hammasini berdim. Bu libosni faxr bilan, yuragimni qo‘yib himoya qildim”, – deb yozdi u.
Bu so‘zlar Tottenhamdagi besh yillik davrini aniq tasvirlaydi. Xatolari bo‘lgan, ba’zan temperamentiga berilib ketgan, ba’zan qarorlari tushunarsiz bo‘lgan. Lekin hech kim uning maydondagi intensivligi, to‘qnashuvga qo‘rqmay kirishi, raqib hujumchilarni “yeb qo‘yadigan” xarakterini inkor eta olmaydi.
2021-yilda Atalanta safidan kelgan Romero tez orada himoyaning tayanchiga aylandi. 156 ta o‘yin – bu oddiy raqam emas, bu murabbiylar ishonchi, o‘yin tizimlari o‘zgarsa ham, himoya markazida uning nomi yozilaverishini anglatadi.
17 yillik qurg‘oqchilikni tugatgan kecha
Tottenhamdagi eng yorqin lahza esa, albatta, 2025-yil bahorida keldi. Klub 17 yillik sovrinsizlikni nihoyat buzdi. Europa League finalida Manchester United ustidan qozonilgan g‘alaba nafaqat klub, balki Romero uchun ham cho‘qqi bo‘ldi.
U o‘sha kecha faqat kubok ko‘tarmadi. U o‘z orzusini ham ko‘tardi.
“Bu yerga kelganimda, aniq bir orzum bor edi: ismimni klub tarixiga yozib qo‘yish”, – deya eslaydi u. “Buni faqat mehnat, fidoyilik va uzoq yillar imkonsizdek ko‘ringan narsaga erishish bilan amalga oshirish mumkinligini bilardim: yana bir bor kubok ko‘tarish. Va biz buni uddaladik”.
Bu so‘zlar ortida murakkab davrlar ham yotadi – murabbiylar almashinuvi, natijadagi tebranishlar, tushish zonasiga yaqin mavsumlar, og‘ir tanqidlar. Shunga qaramay, tarix sahifasida qoladigan satr oddiy: Romero – Tottenham bilan 17 yillik tanaffusdan keyin sovrin ko‘targan jamoaning markaziy himoyachisi.
Xayr emas, boshqa rangdagi davommi?
Endi esa sahna o‘zgaradi. London o‘rnini Madrid egallaydi, oq-ko‘k libos o‘rnini qizil-oq ranglar bosadi. Atletico Madridga o‘tish – Romero xarakteri uchun mos muhitdek ko‘rinadi: qat’iylik, intizom, himoyaga asoslangan futbol, yuqori intensivlik. Bu klubda uning o‘yin uslubi boshqacha talqin topishi mumkin.
Tottenham uchun esa bu xayrlashuv hissiy bo‘ldi. Argentinalik so‘nggi murojaatini quyidagicha yakunladi:
“Men klubni tark etyapman, lekin yuragimning bir qismi bu yerda qoladi. Bir vaqtlar men sizlardan biri edim. Bugun ham sizlardan biri bo‘lib ketayapman. Barcha muhabbat va hurmatim bilan. Hammasi uchun rahmat”.
Bu gaplar ortida nafaqat odatiy xayrlashuv, balki ichki kechirim so‘rovi, o‘zini oqlashga urinmasdan, ammo qilgan ishiga ishongan futbolchining ohangi seziladi.
Endi savol bitta: Tottenham himoya markazida uning o‘rnini kim bilan to‘ldiradi va Romero nomi London shimolidagi xotiralarda qanchalik uzoq yashaydi?
