Crystal Palace transferlari: Pierre Sage va yangi chaqiriqlar
Pierre Sage Londonning janubiga kelishdan oldin Crystal Palace haqida yetarlicha ma’lumot to‘plagan ko‘rinadi. Boshqa yo‘l ham yo‘q edi. U Oliver Glasner o‘rnini egalladi – klub tarixidagi eng sermahsul davr tugagan zahoti. Shunday paytda ketma-ket Everton va Manchester Cityga yutqazib, yangi mavsumni boshlab yuborish, ustiga-ustak Konferensiya ligasi g‘oliblari tarkibidagi yetakchi futbolchilarning kelajagi mavhum bo‘lib turganida, oson lavozim almashinuvi bo‘lmadi.
Ismaïla Sarr va Jean-Philippe Mateta yakunda Selhurst Parkda qoldi. Ulardan biri bilan Liverpool, boshqasi bilan Aston Villa jiddiy qiziqib yurganiga qaramay. Klub esa to‘rt nafar yangi futbolchini olib keldi, lekin Malick Fofana uchun dramatik so‘nggi kun poygasida Sunderlandga boy berdi. Shunga qaramay, Sage janubiy Londonning odatdagi tartibsiz transfer oynasini xotirjam qabul qildi. Endi esa nihoyat maydondagi ishga qaytish, shanba kungi Fulham safariga tayyorgarlik ko‘rish vaqti keldi.
U klubning so‘nggi uch yozda transfer oynasining oxirgi kunida o‘nta futbolchi olib kelgan “kech harakat qilish” obro‘sini yaxshi bilgan.
“Men buni bilardim va bunga moslashishim kerak edi,” – deydi u. – “Oxir-oqibat eng muhimi – biz xohlagan futbolchi yoki profilga ega bo‘lish. Hozir shunday. Kerak bo‘lgan chiziqda turibmiz, deb o‘ylayman.”
Glasner – hozir Nottingham Forestda, yonida sobiq sherigi Daniel Muñoz bilan – o‘z davrida transferlar deadline daygacha cho‘zilishidan ochiq norozilik bildirgan edi. 2024-yilgi birinchi yozida to‘rt futbolchi kech kelgani unga yoqmagandi. Sage boshqa yo‘l tutdi. U shikoyat qilib minbar qidirmaydi. Biroq Maxence Lacroix iyul oyida Chelsea safini to‘ldirgach, uning o‘rniga yuqori darajadagi markaziy himoyachi topish urinishlari charchatgani sir emas.
Uning bosh maqsadi – o‘zi bilan Lensda Coupe de France yutgan va Ligue 1da ikkinchi o‘rinni olgan jamoaning tayanch bo‘lagi bo‘lgan 21 yoshli Ismaëlo Ganiou edi. Ammo Lens o‘z durdonasini qo‘yib yuborishni istamadi. Ganiou avgust boshida yangi shartnoma imzoladi. Shunda Palace boshqa yo‘nalishlarga o‘tishga majbur bo‘ldi.
Club Brugge himoyachisi Joel Ordóñez bilan kelishuv ham bekor bo‘ldi – ekvadorlik futbolchi hali singan oyog‘idan to‘liq tiklanmagan. Augsburg futbolchisi Chrislain Matsima va Brest vakili Raphaël Le Guen bilan bo‘lgan muzokaralar ham samarasiz tugadi. Natijada Axel Disasi va ijaraga olingan, hali endigina katta futbolga qadam qo‘yayotgan Honest Ahanor bo‘shliqni to‘ldirishi kerak bo‘ladi. Shunga qaramay, Lacroixning orqa chiziqdagi yetakchilik fazilatlari to‘liq o‘rnini topdimi yoki yo‘qmi – savol ochiq qolmoqda.
Sage yana bir sobiq jamoasiga yuzlandi. Mamadou Sangaréni Lensdan olib kelishning imkoni bo‘lmadi – maliyalik yarim himoyachi Brentfordni tanladi. Shundan keyin Sage Lyondagi tanishi Malick Fofana uchun shaxsan harakat qildi. Deadline dayda hujumchiga bir necha bor qo‘ng‘iroq qildi, klub ham maksimal darajada urinib ko‘rdi, ammo yakunda futbolchi boshqa yo‘lni tanladi.
“Klub bu borada qilgan ishi bilan faxrlanaman va xursandman,” – deydi Sage. – “Biz juda ko‘p kurashdik, ba’zan bundan ortig‘ini qilishning iloji yo‘q. Bu vaziyatda qo‘limizdan kelganini qildik. Oxirida tanlov futbolchiga tegishli.”
Endi savol: Daniya klubi Midtjyllanddan ijaraga olinib, kelasi yozda 26 million funt evaziga sotib olish majburiyati bilan kelgan Chili hujumchisi Dario Osorio shu bo‘shliqni to‘ldira oladimi? U asosan o‘ng qanotda harakat qiladi, Fofana esa boshqacha profil edi.
Hujum chizig‘ida tanlov ko‘p. Klub Dwight McNeil va Evann Guessandni ham qo‘shib oldi – Guessand esa hatto Europa League ro‘yxatidan ham joy olmadi. Eng muhimi, Sarr saqlab qolindi. Yarim himoyada Ben Chilwellning qaytishi va oxirgi daqiqalarda kelgan Quinten Timber chuqurlikni oshiradi. Bu qarorlar Sage kayfiyatini ancha yumshatgani aytiladi. Adam Wharton uchun noma’lum klublardan tushgan takliflarning rad etilgani ham shunga qo‘shildi. Qiziqqanlar orasida Manchester City va Chelsea borligi tilga olinadi.
“Klub bu vaziyatda qat’iy turdi, menimcha, futbolchining o‘zi ham bunga to‘liq rozi,” – deydi murabbiy.
Biroq moliyaviy manzara boshqacha. Yanvarda klub transfer rekordini ikki bor yangiladi – Jørgen Strand Larsen va Brennan Johnson uchun. Keyin Johnson Evertondan Dwight McNeilga almashildi. Yoz esa butunlay boshqa raqamlarni ko‘rsatdi: Palace taxminan 40 million funt sof foyda bilan transfer oynasini yakunladi. Bu ko‘rsatkich bo‘yicha Premyer ligada faqat Aston Villa kamroq sarflagan. So‘nggi besh yil ichida esa Championship vakillari Hull va Coventry ham Palacedan ko‘proq – 90 milliondan oshiq – investitsiya qilgan.
Sage bu fon oldida ham yozgi ishlaridan norozi ekani haqidagi gap-so‘zlarni rad etadi. U buning uchun o‘z bolaligi manzarasiga qaytadi – Belley shahridagi, sharqiy Fransiyadagi Ain mintaqasida joylashgan ota-onasining brasseriyasi.
“Men hafsalam pir bo‘lgan emas – biz bank emasmiz,” – deydi u. – “Qanday bor – shunga qarab ish qilamiz. Ota-onamning restorani bor edi, men har kuni ko‘p mijoz bo‘lishini xohlar edim, lekin hamisha ham shunday bo‘lmasdi. Har kuni shunga moslashish kerak edi. Futbolda ham xuddi shunday.”
Endi esa Fulhamga qarshi o‘yin arafasida yana bir bosh og‘riq. Sarr va Mateta yo‘q. Matetaning ketish umidi ham, o‘ynash imkoniyati ham hamstring jarohati tufayli uch haftaga qirqildi. Sarr esa bo‘yin qismidagi muammo sabab Ipswichga qarshi kelgusi shanba kungi uchrashuvda qaytishi kutilmoqda. Murabbiy uning holatini nafaqat tibbiy, balki ruhiy jarayon sifatida ko‘radi: Senegal terma jamoasi hujumchisiga Liverpool qiziqishi kuchli ta’sir qilgan, agentining futbolchi bilan muomala borasida tanqidiy bayonoti ham shov-shuvga sabab bo‘lgandi.
Sage uchun bu – Londonning shovqinli futbol bozorida birinchi katta sinov. Endi savol bitta: u bu notekis, ba’zan tartibsiz qurilgan tarkibdan yana bir tarixiy davr yasay oladimi? Yoki bu yozgi oyna Selhurst Parkni uzoq vaqt bezovta qilib yuradigan yo‘qotilgan imkoniyat sifatida esda qoladimi?
