Cucurella London bilan xayrlashdi: “Bu shahar mening uyim”
Marc Cucurella o‘zining shaxsiy ijtimoiy tarmoqlarida joylashtirgan videomurojaati bilan London g‘arbiga bo‘lgan sayohatini yopdi. To‘rt mavsum davom etgan yo‘l. Og‘ir start. So‘ng esa 2024–25 UEFA Conference League va 2025 FIFA Club World Cup bilan tugagan muvaffaqiyatli davr.
Ispaniyalik himoyachi klubdagilarga minnatdorchiligini yashirmadi. U shunday deydi: “Hi Blues, to‘rt mavsum birga bo‘lgach, xayrlashish vaqti keldi. Men biroz vaqt topib, birga boshdan kechirganlarimizni esladim.”
U Londonga kelgan ilk kunlarini esga oldi – katta orzular, katta bosim, katta savollar.
“Bu yerga ko‘plab sovrinlar yutish va Champions League’da o‘ynash orzusi bilan yosh yigit sifatida kelgan edim. Boshlanishi og‘ir bo‘ldi, bu rost, lekin mehnat va tirishqoqlik bilan vaziyatni o‘zgartirishga muvaffaq bo‘ldik”, – deya davom etadi Cucurella.
Boshlanishda tanqidlar ko‘p edi. Moslashish qiyin kechdi, narxiga yarasha o‘yin kutganlar ham, shubha bilan qaraganlar ham bo‘ldi. Ammo vaqt o‘tishi bilan u Premier League’dagi eng ishonchli chap qanot himoyachilaridan biriga aylandi, Yevropa miqyosida ham nomi tilga olinadigan darajaga chiqdi.
Shu jarayonda Stamford Bridge tribunalaridan kelgan qo‘llab-quvvatlash unga tayanch bo‘ldi. U buni alohida ta’kidlaydi: klubning talabchan muhiti, ichki raqobat, yuqori maqsadlar uni o‘zgartirdi.
“Bu klub va uning yuqori talablaridan kelib chiqib, bugun chin dildan ayta olamanki, London har doim mening uyim bo‘ladi va siz mening hikoyamning bir bo‘lagisiz”, – deydi u.
Cucurella uchun bu nafaqat sovrinlar, balki shakllanish yillari bo‘ldi. U kelganida “yosh yigit” edi, ketayotganda esa o‘zi aytganidek, “erkak” bo‘lib chiqmoqda. Yutib olingan Conference League, dunyo miqyosidagi Club World Cup g‘alabasi – bular faqat statistik satrlar emas, balki uning karerasidagi burilish nuqtalari.
U o‘z murojaatini eng ko‘p esda qoladigan lahzalar bilan yakunladi: “Stadionda mening qo‘shig‘im yangraganini, Bridge’dagi sehrli kechalarni, bu nishonni taqib yutgan sovrinlarni va menga bergan barcha mehringizni unutmayman. Endi men klubni erkak sifatida tark etyapman. Orzularimning ko‘piga siz tufayli erishdim va buning uchun barchangizga rahmat aytmoqchiman.”
So‘ngra u murabbiylar shtabi va jamoadoshlariga alohida murojaat qiladi – bu ichki doira, kiyinish xonasining yopiq eshiklar ortidagi hayotini ifodalovchi so‘zlar: “Murabbiylar va shtabga bergan barcha maslahatlaringiz uchun, jamoadoshlarimga esa birga boshdan kechirganlarimiz uchun rahmat, bularni unutmayman.”
Shu tariqa, Stamford Bridge’dagi bir bob yopildi. Chap qanotdagi ishonchli raqam endi boshqa yo‘lni tanlamoqda. Ammo uning so‘zlaridan ko‘rinib turibdiki, London va bu klub uning futbolchi sifatida emas, inson sifatida ham shakllangan joyi bo‘lib qoladi. Savol esa bitta: endi u o‘zining keyingi katta orzularini qayerda davom ettiradi?
