Dermot Mee: Croke Parkda unutilmas tun
Croke Park odatda hurling va gaelik futbolining muqaddas maskani. Kecha esa bu stadion boshqa bir sahnaga aylandi: yosh darvozabon Dermot Mee uchun bolalik orzusi, oilaviy tarix va professional jasorat bir kechada tutashgan maydonga.
U Birminghamda tug‘ilgan. Shimoliy Irlandiya yoshlari safida o‘ynagan. Lekin uning ildizlari Irlandiya Respublikasining turli burchaklariga yoyilgan. Aynan shu fon, aynan shu tarix kechagi dramatik penaltilar seriyasiga alohida mazmun berdi.
Onaning izi tushgan maydon, o‘g‘ilning kechagi jasorati
Mee onasi bir vaqtlar Croke Parkda camogie o‘ynaganini aytib berdi. O‘sha paytlar u maydonda bo‘lgan bo‘lsa, kecha 83 ming tomoshabin orasida o‘tirib, o‘g‘lining hal qiluvchi seyvini ko‘rdi. Bu safar tribunada. Bu safar ona sifatida.
“Bu juda maxsus lahza,” dedi darvozabon. “Onam bu yerda o‘ynagan, endi esa men kelib, yaxshi o‘yin ko‘rsatdim.”
Onasining onasi Limerickdan, otasi Wexforddan. Otasi tomoni esa Galway va Tyrone bilan bog‘langan. Mee o‘zini “hamma joydan biroz” deb tasvirlaydi. Ismning kelib chiqishi ham shu aralash ildizlarga borib taqaladi.
U yaqinda o‘tgan hurling finalini ham alohida qiziqish bilan tomosha qilgan. Sababi oddiy: Limerick va Galway to‘qnashuvi – onaga qarshi ota, uy ichidagi kichik, ammo keskin derbi.
Kecha esa bu ichki raqobat bir tomonga yig‘ildi. Ota-onasi tribunada, o‘g‘il esa darvoza chizig‘ida. Penaltilar seriyasida hal qiluvchi zarbani qaytargan pallada Mee aynan o‘sha lahzani esladi: “Onam va dadam tomoshabinlar orasida edi, oxirida o‘sha qo‘shimcha adrenalinning o‘zi sizga yana bir necha dyuym yetkazib beradi va seyvingizga yordam beradi.”
To‘rtinchi darvozabon, ammo birinchi navbatdagi mas’uliyat
23 yoshli darvozabon allaqachon o‘z rolini aniq qabul qilgan: u Manchester United tarkibida to‘rtinchi raqamli katta darvozabon. Bu yozda u ikki yillik shartnoma imzoladi va shuni bilardi – uning oldida Senne Lammens, Karl Darlow va Tom Heaton turadi.
Radek Vitek shu yoshda Middlesbrough safarini tanladi. Mee esa boshqa yo‘lni tanladi. U o‘z bolalikdagi klubida qolishni afzal bildi. Bilib turib bildi: agar Darlow va Heaton kechagidek jarohat olmasa, uning imkoniyatlari juda cheklangan bo‘ladi.
Shunga qaramay, u shartnomaga qalam qo‘yishdan oldin hamma narsani o‘ylab chiqqanini aytadi: “Har qanday shartnoma haqida o‘ylashingiz kerak, u sug‘urta bo‘ladimi yoki futbol shartnomasimi. Faqat ijobiy va salbiy tomonlarini solishtirish kerak.”
Mee uchun bu tanlovning javobi aniq bo‘lgan: “Men 11 yoshimdan beri Manchester United safidaman, bu taklifni rad etish juda qiyin edi. Klubni yaxshi ko‘raman, bu yerda bo‘lish menga yoqadi va bu mavsumda jamoaga imkon qadar ko‘proq yordam bermoqchiman.”
U o‘z rolini “ruhni tushiradigan” holat sifatida ko‘rmaydi. Tashqaridan qaraganda qiyin ko‘rinishi mumkin, lekin u o‘zini ichkaridan boshqacha his qiladi: “Har kuni dunyoning eng yaxshi futbolchilaridan ba’zilari bilan mashg‘ulot o‘tkazaman. Ayrim ma’noda bu o‘yinlarga tushishdan ham og‘irroq bo‘lishi mumkin – maydonga chiqishga, zaxirada bo‘lishga va har lahza tayyor turishga qaraganda.”
Croke Parkdagi ilk ingliz derbisi va yangi eshik
Leedsga qarshi o‘yin GAA uyi bo‘lgan Croke Parkda ingliz klublari o‘rtasidagi ilk uchrashuv sifatida tarixga kirdi. Tarixiy fon, ulkan stadion, 83 minglik olomon va penaltilar seriyasi – bularning barchasi odatda tajribali, yulduz darvozabonlarga nasib bo‘ladigan sahna.
Kecha esa bu sahnaga to‘rtinchi raqamli darvozabon chiqdi. Va u bu imkoniyatni qo‘ldan boy bermadi.
Mee uchun bu faqatgina bir seyv emas edi. Bu – oilaviy meros bilan professional orzular kesishgan nuqta, Croke Parkdagi onaning qadamlari bilan o‘g‘ilning sakrashi tutashgan lahza.
Endi savol boshqa: bu tun uning Manchester Uniteddagi yo‘lini qay darajada o‘zgartiradi?
