Din Thomas: O‘g‘irlab qo‘yilgan lahza – UFC 330 ortidan tavba
Din Thomas o‘zini kechira olmayapti. U buni ochiq tan oldi: Gillian Robertsonning UFC 330 dagi mag‘lubiyatidan so‘ng burchakdan ketishini e’lon qilgan qarori “jirkanch” bo‘lgan.
Bu kecha Kanadalik jangchi uchun hayotiy ahamiyatga ega edi. U ayollar minimal vazn toifasidagi kamar uchun Mackenzie Dern bilan ko‘rishdi, ammo hakamlar qarori bilan imkoniyatni boy berdi. Oktagonda ko‘ngli cho‘kkan Robertson, chempionlik orzusidan ayrilgan holda turar, burchagida yillardan beri yonida bo‘lgan inson ham sahnani tark etishini aytdi.
Shu yerda bosim portladi.
Notog‘ri vaqt, og‘ir so‘zlar
UFC 330 post-shousida Thomas, odatdagidek, tahlilchi sifatida efirga chiqdi va shu yerning o‘zida endi hech qachon jangchilarga burchakda turmasligini ma’lum qildi. O‘zi uchun bu uzoqdan beri pishib kelayotgan qaror edi, lekin tanlagan on – eng og‘riqli payt edi.
Reaksiya kechikmadi. O‘tkir tili bilan tanilgan o‘rta vazn chempioni Sean Strickland ijtimoiy tarmoqlarda portladi, qo‘pol so‘zlar bilan Thomasni “taslim bo‘lgan”, “yomon murabbiy” deb atadi. Uning fikricha, mag‘lubiyatlar fonida bunday tarzda chekinish – yutqazishni tan olish bilan barobar.
Shu tanqidlar, shu shovqin ichida Thomas ichki kurashini yashira olmadi.
“Bu uning kechasi edi, men esa o‘zimni qo‘ydim o‘rtaga”
Deep Waters podkastida u mikrofon oldiga boshqacha kayfiyatda o‘tirdi. Bu safar tahlilchi emas, o‘z xatosini tan olayotgan odam edi.
U jang oldi va keyingi kunlarni “hissiy attraksion” deb atadi: jangchi ham, murabbiy ham bir xil xavotir, bir xil tushkunlik va ko‘tarilishlarni boshidan kechiradi. Thomas burchakda turish o‘zi uchun hech qachon sevimli ish bo‘lmaganini ochiq aytdi. U hatto Tyron Woodley Jake Paul tomonidan nokautga uchragan kechadayoq bu ishni tashlashga qaror qilganini esladi. O‘shanda ham: “Bu oxirgisi”, degandi o‘ziga.
Shunga qaramay, Gillian bilan yo‘lini davom ettirdi. Yetti yil. Faqat ikkovlari. Safarlar, yig‘ilishlar, mashg‘ulotlar – bir jamoa, bir maqsad. U Robertsonning ko‘z yoshlarini, “ketma-ket ikki-uchta g‘alaba qilsam edi”, degan iltijolarini esladi. Keyin kelgan seriyalarni, rekordlarni, nihoyat kamar jangini.
Shu fonni eslar ekan, Thomas o‘zini aybladi: o‘sha kechada hamma e’tibor Gillianning yo‘lida, uning rekordlari va chempionlikka chiqishida bo‘lishi kerak edi. O‘rniga esa sarlavhalar Thomasning qaroriga burildi.
U so‘zlarini ayamasdan gapirdi: “Bu eng noo‘rin payt edi. Mas’uliyatsiz, jirkanch ish bo‘ldi. Men uning lahzasini o‘g‘irlab qo‘ydim.”
Kechikkan, lekin og‘ir kechirim
Thomas mikrofon orqali bevosita Gillian Robertsonga murojaat qildi. U o‘zini “uyalgan, sharmanda bo‘lgan”, lekin “kechirim so‘rash uchun yetarlicha kichik” ekanini ta’kidladi. Yettita yil davomida qanday yonma-yon yurgan bo‘lsa, hozir ham o‘zini uning yonida deb bilishini aytdi.
U Gillianning faqat g‘alabalar seriyasi yoki kamar jangiga chiqqani bilan emas, hatto o‘sha mag‘lubiyat kechasida ham oxirgi raundni qaytarib olgani bilan faxrlanishini urg‘uladi. Chempionlik jangida so‘nggi daqiqagacha kurasha olish – bu ham xarakter, dedi u.
Thomasning so‘zlariga ko‘ra, bu kechirim so‘rovi bir kunda tugaydigan jarayon emas. “Qancha vaqt kerak bo‘lsa, shuncha kutaman”, degan ma’noda gapirdi u. Muhimi – Gillian o‘zining mehnati, rekordlari va yo‘li uchun e’tiborni qayta olishi.
“Faqat qochishni o‘yladim”
Thomas o‘sha lahzadagi ichki holatini ham yashirmadi. Jang tugashi bilan uning miyasi faqat bitta fikrni aylantirgan: bu yerdan tezroq ketish, burchakdan, bu bosimdan, bu hissiy charchoqdan qochish.
Shu bilan birga, u darhol efirga chiqib, neytral tahlil berishi kerak edi. Bir tomonda – mag‘lubiyatdan ezilgan murabbiy, ikkinchi tomonda – sovuqqon, obyektiv ekspert bo‘lish majburiyati. Shu ichki ziddiyat, charchoq va yillar davomida yig‘ilgan og‘irlik uni o‘sha shoshma-shosharlikdagi e’longa olib kelgan.
U baribir yakunda bitta gapga qaytdi: tushunaman, og‘ir edi, lekin bu bahona emas. “Baribir noto‘g‘ri qildim. Bunday qilmasligim kerak edi”, dedi u.
Din Thomas burchakdan ketadimi, yo‘qmi – bu endi vaqt ko‘rsatadi. Lekin bir narsa aniq: UFC 330 kechasi Gillian Robertson uchun chempionlik kamaridan ko‘ra kattaroq savol tug‘ildi – uning yillar davomida yonida turgan murabbiyi bilan munosabatlari qanday davom etadi?
