Diomande: Madrid uchun yangi umid va tezlikni baholash

Ispaniyaning "Marca" nashri Diomande portretini chizarkan, uni darhol Vinicius bilan bir chiziqqa qo‘ymaydi. U — chiziqlarni bog‘lab beradigan, to‘pni tinchlantiradigan klassik vinger emas. Uni ta’riflaydigan narsa boshqacha: vertikal zarba. To‘g‘ridan-to‘g‘ri, keskir, aniqligi yuqori va eng muhimi — portlash tezligi.

So‘nggi Jahon chempionatida u 34,7 km/soat tezlikka chiqqan. Bu ham o‘zi bir raqam, lekin baribir "Real Madrid" hujumchisi Kylian Mbappe qayd etgan 37,6 km/soatdan past. Shunga qaramay, Diomande maydonda ko‘rganingizda, tezligi ekranni yorib chiqadigandek tuyuladi.

Dribling? Bu ham uning asosiy qurollaridan biri. O‘tgan mavsum Bundesliga doirasida u 213 urinishdan 118 muvaffaqiyatli dribling amalga oshirdi — ligadagi ikkinchi eng yaxshi dribler Michael Olise esa 149 urinishdan 65 tasinigina uddalagan. Farq kichik emas, ustunlik yaqqol.

O‘ng qanotdagi ishchi rejim

Diomande’ni Vinicius’dan ajratib turadigan jihatlardan biri — ko‘lamdorlik. U tabiatan o‘ng qanot futbolchisi, lekin ikkala qanotda ham o‘zini bemalol his qiladi. Shunga qaramay, o‘tgan mavsum Leipzig safida uning daqiqalari ancha notekis taqsimlangan: o‘ngda 1 591 daqiqa, chapda esa atigi 478 daqiqa.

"Marca" uning o‘ng va chapdagi o‘yinlarini solishtirib, qayerda haqiqiy maksimal darajaga chiqishini izlab ko‘rdi. O‘ng qanotda u ko‘pincha chiziqqa yopishgan holda, kenglikda to‘p qabul qiladi. To‘pni oladi, raqibini o‘ziga tortadi, vaziyatni o‘qiydi. Ishonchi to‘liq bo‘lmasa, qayta urinadi. Bu yerda u ehtiyotkorroq.

O‘ng oyog‘ida o‘ynab, ko‘proq qanot bo‘ylab bo‘shliq izlaydi, oxirigacha yetib borib, chiziq bo‘ylab o‘tib, to‘pni ortga qaytaradi. Raqibni aldab o‘tishda u ko‘proq jismoniy kuch, qudrat va tezlikni o‘zgartirishga tayanadi, klassik mayda dribling emas. To‘xtab turib ham, yugurib ketayotgan paytda ham, ustunlikni shundan oladi.

Markazga diagonal kirishlari esa tabiiy chap oyog‘li futbolchi — xuddi Olise singari — o‘yinchilarnikidek nozik emas. Bu tushunarli: uning chap oyog‘i hozircha qurol emas, ko‘proq asbob. Shunga qaramay, o‘tgan mavsumda jarima maydoni atrofida to‘pni oxirgi lahzada chap oyog‘iga o‘tkazib, bir necha gol urishga ulgurdi. U chap oyog‘ini, ayniqsa, uzun, egri chiziqli yugurishlarda raqibni ortda qoldirish uchun ishlatadi.

Mana shu joyda uning dahshatli kuchi yuzaga chiqadi. Markazga burilish harakatini mukammal darajada o‘zlashtirmagan bo‘lsa-da, chuqur joylashgan, tashqi yo‘lni yopib qo‘yadigan himoyalarga qarshi o‘ziga "qochish yo‘li" topgan: raqibni yon tomonga sudrab chiqadi va old zonaga yoki zaif qanotga keskin uzatma bilan zarba beradi.

Statistika ham bu manzarani tasdiqlaydi. O‘ng qanotda Diomande har 90 daqiqada ko‘proq imkoniyat yaratadi. U ko‘proq dribling qiladi (4,41 ga 3,23), ko‘proq kross bajaradi (0,91 ga 0,67) va jarima maydoniga ko‘proq pas uzatadi (2,21 ga 1,48). Zarba soni ham yuqoriroq (1,7 ga 1,48), kutilayotgan gollar ko‘rsatkichi ham (0,21 ga 0,16). Lekin shu bilan birga, to‘pni yo‘qotishlari ham ko‘proq (2,21 ga 1,48). Xavf va risk birga yuradi.

Chap qanotdagi beozor ko‘rinishdagi xaos

Shunga qaramay, sobiq Leganés futbolchisi chap qanotda yanada jasurroq, erkinroq ko‘rinadi — eng qizig‘i, bu yerda u o‘zining nisbatan zaif oyog‘iga tayanadi. To‘pni yana kenglikda qabul qiladi, lekin buni o‘ngdagidek tez-tez qilmaydi. Buni raqamlar ham aytadi: raqib jarima maydoni ichidagi tegishlari 7,8 ga qarshi 6,51.

Chap tomonda u endi qanot bo‘ylab "o‘tish", raqibini kuch bilan surib tashlashga kamroq e’tibor beradi. Uning o‘ng oyog‘i unga ichkariga keskin burilib zarba berish yoki uzatma qilish imkonini beradi, bu esa unga to‘g‘ridan-to‘g‘ri o‘ynashga ishonch bag‘ishlaydi. Driblingga bo‘lgan ishonchini ko‘rib turasiz — u bu yerda o‘zini tiymaydi.

Ikki ko‘rsatkich ayniqsa ko‘zga tashlanadi. Chap qanotda uning kutilayotgan gollari 1,17 ga 0,84, kutilayotgan golli uzatmalari esa 0,43 ga 0,21 nisbatida oshgan. Ya’ni, o‘ngda u raqibni yengish, kross va spontanik yugurishlar orqali imkoniyat "ishlab chiqaradigan" futbolchiga aylanadi. Chapda esa — xaos yaratishni xohlaydigan, ta’sir doirasi kengroq bo‘lgan o‘yinchiga.

Chapdagi daqiqalari kam bo‘lishiga qaramay, bir naqsh qayta-qayta takrorlanadi: u to‘psiz bo‘sh zonalarni juda yaxshi "sezadi". Diomande zaruriyatni ustunlikka aylantirgan. U ko‘pincha darvozaga orqa qilib, tor zonada to‘p qabul qiladi yoki faulga uchraydi. Bunga javoban u tezkor yechim topgan: to‘pni bir zumda sherigiga oshiradi, devor pasiga kiradi va bo‘shliq sari portlab chiqadi. Uning tezligi va oldidagi ochiq maydonni hisobga olsak, bu paytda uni to‘xtatish deyarli imkonsiz.

Himoya, pressing va qarshi hujumdagi qurol

Qaysi qanotda o‘ynashidan qat’i nazar, uning himoyaviy ishlari deyarli o‘zgarmaydi. Uni ajratib turadigan narsa — energiya va to‘p yo‘qotilgandan keyingi pressing samaradorligi.

Natija aniq: Diomande Bundesliga’da kamida 1 000 daqiqa o‘ynagan hujumchilar orasida to‘pni qaytarib olish bo‘yicha birinchi o‘rinda (148 marta). Pasni uzib olishda ikkinchi (16 marta), muvaffaqiyatli to‘p tortib olishda esa to‘rtinchi (19 marta). U raqibga tinchlik bermaydigan, old chiziqda himoyachilarga nafas oldirmaydigan tipdagi futbolchi.

Standart vaziyatlarda u ko‘proq reaktiv rolni bajaradi, joyini ushlab turishga moyil. Lekin to‘p qaytarilgan zahoti — bir zumda "yonadi". Qarshi hujumlar paytida u ko‘pincha markaziy pozitsiyani egallaydi va aynan shu yerda uning driblingi o‘ldiruvchi qurolga aylanadi, ayniqsa, himoya chizig‘i ortidagi bo‘sh zonaga to‘psiz yugurib kirganida.

Bu manzara "Real Madrid" muxlislariga begona emas. José Mourinho birinchi davrida Madridning eng xavfli quroli aynan shunday qarshi hujumlar edi. Endi esa Diomande o‘sha paytlarda Cristiano Ronaldo va Di María zavqlanib yugurgan bo‘shliqlarga yorib kirish uchun yetarli arsenalga ega ko‘rinadi.

Savol bitta: u bu bo‘shliqlarga qaysi tomondan hujum qiladi — chapdanmi yoki o‘ngdan?