Ellen Walshe: Parijdan Dublingacha qaytgan oltin medalli suzuvchi
Parijdagi yevropalik gigantlar orasida ikki marotaba shohsupaga chiqqan suzuvchi endi uyiga – Dublin aeroportiga qaytdi. Ammo bu safar basseynga emas, xalq oldiga chiqdi.
Ikki medalli haftaning yakuni – aeroportdagi olqishlar
Yevropa suzish chempionatida 200 metr va 400 metr kompleks suzish bo‘yicha oltin medallarni qo‘lga kiritgan Ellen Walshe bugun tushdan keyin Dublinga qaytib keldi. Terminal eshigi ochilishi bilan zalni to‘ldirgan olqishlar aeroportni sport arenasi darajasida larzaga keltirdi.
U eshikdan qadam qo‘yishi bilan yuzidagi hayratni yashira olmadi. RTÉ News bilan suhbatda u o‘zini tutolmadi:
"Men mutlaqo hayratdaman. O‘sha eshikdan o‘tayotganimda hammasi birdaniga tushundi, hammani qarsak chalib, baqirayotganini eshitib, haqiqatan ham hayratda qoldim", – dedi u.
Bu Parijdagi haftaning og‘ir mashg‘ulotlar, ruhiy bosim va nihoyat mukofot bilan tugagan yakuni edi. U o‘tgan kunlarni eslab, shunday deya qo‘shib qo‘ydi:
"Bu juda maxsus hafta bo‘ldi, men uchun ham, Irlandiya jamoasi uchun ham hech qachon unutilmaydigan voqea bo‘lib qoladi."
Chempionning uyga qaytishidagi asabiylik
Medallar bo‘ynida, tabriklar yomg‘iri ostida bo‘lsa-da, Walshe o‘zini xotirjam his qilmadi. U aeroportdagi sahnani yana bir start, yana bir finaldek qabul qildi.
"Uyga qaytganimdan juda xursandman. Qarsaklar ostida tashqariga chiqqanimda, aslida juda hayajonlandim, o‘zimni yana start oldiga kelgandek, kasal bo‘lib qolgandek his qildim", – dedi u.
Shu lahzada u faqat musobaqadagi tezlikni emas, balki yillar davomida to‘plangan mehnat va bosimni ham ortiga qaytarayotgandek edi. U so‘zini qisqa, ammo aniq yakunladi:
"Hammaga rahmat, bu – tushim ro‘yobga chiqqandek bo‘ldi."
Mehnatning 11 yillik narxi
Swim Ireland yuqori darajadagi sport direktori Andy Reid uchun bu manzara oddiy kutib olish marosimi emasdi. U Ellenning yo‘lini deyarli boshidan beri ko‘rib keladi. Shuning uchun bugungi olqishlar uning uchun ham shaxsiy g‘alabaga teng edi.
"Men Ellen uchun juda xursandman. U 11–12 yildan beri tinimsiz mehnat qilib keladi. Shunday mashaqqatli mehnatning samara berishi, uning sadoqati va fidoyiligini ko‘rish – ajoyib", – dedi Reid.
Bu medallar tasodifiy yutuq emas, balki bolalikdan beri davom etayotgan rejaning mantiqiy davomi ekanini u ochiq aytdi.
Mona McSharry – Parijda qolgan yulduz
Bugungi kutib olish marosimida yana bir katta ism – Mona McSharry – yo‘q edi. U Parijda bir necha kun qolib, tanaffus olishni tanladi. Shunday bo‘lsa-da, uning nomi aeroportdagi har bir suhbatda tilga olindi.
Reid buni ham eslatib o‘tdi:
"Mona bu yerda emas, u Parijda yana bir necha kun qoladi. Jamoa juda yaxshi natija ko‘rsatdi, ayniqsa bu ikki qiz – alohida e’tiborga loyiq."
Demak, Irlandiya suzish delegatsiyasi Parijdan faqat medallar emas, balki keyingi yillarga ishonch ham olib qaytyapti.
Oldinda – Los-Anjeles soyasi va band taqvim
Bugungi shovqin, bayroqlar va suratga tushishlar fonida murabbiylar shtabi allaqachon kelajakni o‘ylayapti. Andy Reid ham fikrini yashirmadi – ikki yildan keyingi yirik sahna allaqachon rejada.
"Los Angelesdagi Olimpiya o‘yinlari har doim miyangizning orqa tomonida turadi – sportchilarni tayyorlash, yo‘llanma olish imkoniyatlarini rejalashtirayotganda", – dedi u.
Oldinda esa tinch mavsum yo‘q. U band taqvimni sanab o‘tdi: kelasi yil iyulda Budapeshtda jahon chempionati, sentabrda esa Beijingda jahon qisqa yo‘lak chempionati. Bu esa keyingi 12 oy ichida Irlandiya suzuvchilari uchun nafas rostlashga deyarli imkon qolmasligini anglatadi.
Walshe uchun bu medallar – yakun emas, balki yangi bosqichga ochilgan eshik. Endi undan muntazamlik, barqarorlik va yana ham balandroq marralar kutishadi.
Kate O’Connor – yengil atletikadan kelayotgan navbatdagi oltin
Irlandiya sporti uchun bu hafta faqat basseynga bog‘lanib qolmadi. Yevropa yengil atletika chempionatida yettibo‘lak (heptatlon) bo‘yicha oltin medalni qo‘lga kiritgan Kate O’Connor ham tez orada Dublinga qaytishi kutilmoqda.
Demak, yaqin kunlarda aeroport yana bir bor sportchilarni qarsaklar bilan kutib oladi. Savol esa bitta: bu ketishda Irlandiya sporti uchun Parijdagi bu yoz – butun bir avlodning boshlanish nuqtasiga aylanmaydimi?
