Emile Heskey: Angliyada bolalar yo‘l topa olmayapti, Germaniya esa isbotlab bo‘lgan yo‘l
Emile Heskey: “Angliyada bolalar yo‘l topa olmayapti, Germaniya esa isbotlab bo‘lgan yo‘l”
Manchester City qanotidagi yosh, kuchli hujumchi Angliyani tark etib, o‘zini boshqa chet el ligasida ko‘rsatishga bel bog‘ladi. Uning otasi, sobiq hujumchi Emile Heskey bu qarorni hissiz statistika bilan emas, balki o‘z avlodi taqdirini o‘ylagan ota yuragi bilan tushuntiradi.
Uning fikricha, gap faqat bitta klub yoki bitta transferda emas. Masala butun ingliz tizimida.
“17–18 yoshda tayyor bo‘lsang, kutib o‘tira olmaysan”
Emile Heskey o‘g‘lining tanlovini izohlar ekan, keskin gapirdi: 17–18 yoshda futbolchi birinchi jamoa darajasiga yetgan bo‘lsa, lekin maydonga tushish imkoniyati bo‘lmasa, Angliyada qolib bo‘lmasligini ochiq aytadi. Unga ko‘ra, bu yoshda o‘yinchi katta futbolni ko‘rishi, bosimni his qilishi, xatolaridan o‘rganishi kerak.
Shu yerda Germaniya sahnaga chiqadi. Heskey aynan Bundesligani misol qilib keltiradi: u yerda yosh futbolchilarga ishonch bor, bu so‘nggi yillarda qayta-qayta isbotlangan. Germaniya klublari ingliz yoshlari bilan qiziqib, ularga maydon va vaqt berayotganini ko‘rib turibmiz. Natija esa ko‘rinib turibdi.
“Nemislar ko‘rdi, bizniki-chi?”
Heskey Angliya yosh terma jamoalarini alohida e’tirof etadi. Uning aytishicha, ingliz yoshlari xalqaro darajada ajoyib avlodni shakllantirgan. Nemis skautlari buni ko‘rib, tezda harakat qilmoqda. Savol esa ochiq qoladi: nega o‘sha ishonchni o‘z klublaridan ko‘rishmayapti?
U og‘riqli haqiqatni tilga oladi: ingliz klublari 20–21 yoshli futbolchilarni Germaniya, Fransiya yoki Belgiya klublaridan katta pulga sotib olmoqda. Shu paytda esa xuddi shu yoshdagi ingliz bolalari o‘sha legionerlarga qarshi xalqaro darajada o‘ynab, ko‘pincha ularni yengib kelgan bo‘ladi. Lekin transfer oynasi ochilganda, tanlov baribir chetdan bo‘ladi.
“Sancho, Phil Foden, Marc Guehi – eng yaxshi avlod, lekin…”
Emile Heskey o‘g‘li avlodi haqida gapirar ekan, konkret ism-shariflarni tilga oladi: Jadon Sancho, Phil Foden, Marc Guehi. Ularning yosh toifasi Yevropadagi eng kuchli avlod sifatida ko‘rilganini eslatadi. Ammo bu avlod ham to‘liq ishonchga ega bo‘lmadi.
Marc Guehi misoli juda aniq: u Chelsea tarkibida bo‘lgan, lekin imkoniyat topmadi va klubni tark etishga majbur bo‘ldi. Shu bilan bir paytda boshqa mamlakatlarda o‘sha yoshdagi futbolchilar o‘z ligalarida asosiy tarkibga kirib, o‘sishdan to‘xtamayapti.
Heskey Angliyadagi paradoksni tan oladi: mamlakatda dunyodagi eng kuchli va eng boy liga bor, lekin aynan shu narsa yosh futbolchilar yo‘lini to‘sib qo‘yayotgandek. “Bizning bolalar hech qachon navbatga yetib kelmaydi”, degan fikr ortida nafaqat tanqid, balki xavotir ham bor.
“Men 22 yoshimda allaqachon besh mavsum o‘ynagan edim”
Emile Heskey shaxsiy tajribasini eslatadi. U 22 yoshga yetganida Liverpool safiga o‘tgan, lekin bu paytga kelib u allaqachon Leicester bilan besh mavsum davomida birinchi jamoada to‘p surgan bo‘lgan. U o‘g‘liga qarab, taqqoslaydi: bugun 20 yosh, tez orada 21ga kiradi, lekin uning tengdoshlari ko‘p hollarda hanuz U-21 darajasida qolib ketmoqda.
Heskey bu bolalar “ushlab turilmoqda” deb ochiq aytishni istamaydi, lekin ularning 18–20 yosh oralig‘idagi eng muhim yillarini yo‘qotayotganini ta’kidlaydi. Bu davrni u “o‘rganish yillari” deb ataydi – bu yillarda futbolchi katta o‘yin, katta bosim, xatolar, tomoshabinlar, tanqid bilan yashashi kerak. U-21 ligasi esa buni bera olmaydi.
EFL Trophy musobaqasini u alohida maqtaydi – bu yerda yoshlar kattalarga qarshi o‘ynaydi, haqiqiy futbolga yaqinlashadi. Lekin bu ham faqat bir necha o‘yindan iborat. Yilning qolgan qismida esa ko‘pchilik uchun bu faqat akademiya devorlari va ikkinchi darajali uchrashuvlar.
“Biz Germaniyaga borishga majbur bo‘lmasligimiz kerak edi”
Heskeyning eng og‘riqli jumlalaridan biri shunda: u ingliz bolalari Germaniya, Belgiya yoki Fransiyaga ketishga majbur bo‘layotganidan norozi. U “borish kerak emas” demaydi, lekin “majbur bo‘lmaslik kerak edi” degan kayfiyat seziladi.
Uningcha, Angliya ichida ham yosh futbolchi uchun yo‘l bo‘lishi kerak edi. Lekin bugungi real manzara boshqa: iste’dodlar chetga chiqib, o‘sha yerda o‘smoqda, keyin esa ingliz klublari ularni qayta sotib olish uchun katta pul to‘lashga tayyor. Bu mantiqni Heskey qabul qilmaydi.
Shu fon’da uning o‘g‘lining qarori yanada ravshanlashadi. City tarkibida navbat kutish o‘rniga, u Germaniyada maydonga chiqib, o‘zini ko‘rsatishni tanladi. Bu nafaqat shaxsiy ambitsiya, balki butun bir avlod uchun signal: agar Angliyada eshiklar yopiq bo‘lsa, boshqa joyda ochiq eshiklar bor.
Savol endi bitta: Premier League klublari bu signallarni qachon jiddiy qabul qiladi?
