Enzo Fernándezning qizil kartochkasi: Argentina tarixidagi eng achchiq final
Argentina yakshanba kungi finalni faqat Ferran Torresning goliga emas, asab va intizomning yemirilishiga ham yutqazdi. 1:0 hisobidagi mag‘lubiyat, 106-daqiqadagi zarba bilan rasmiylashdi, lekin ramziy zarba ancha kechroq, hakam Slavko Vinčić qo‘lidan chiqqan qizil kartochka bo‘ldi. Uni ko‘rgan ism – Enzo Fernández.
Uchrashuvning so‘nggi daqiqalarida maydondan haydalgan Fernández Argentina tarixiga kirdi, lekin hech bir futbolchi istamaydigan sahifaga. U bilan birga Argentina jahon chempionati finalida uch nafar o‘yinchisi maydondan chetlatilgan ilk terma jamoaga aylandi.
Asablar chiday olmadi
Chelsea yarim himoyachisi avvaliga o‘zini ushlab tura olmadi. Hakamga nisbatan norozilik, keskin e’tiroz – va birinchi sariq kartochka. Bu paytda hisob hanuz 0:0, umid tirik, o‘yin penaltigacha borishi mumkin edi.
Keyin esa halokatli xato. Qo‘shimcha vaqtning uchinchi daqiqasi, charchoq, taranglik, lekin baribir kechirilmaydigan qaror: Pau Cubarsiga kechikkan, keraksiz, qo‘pol zarba. Vinčić ikkinchi sariqni ko‘rsatdi, demak – qizil. Argentina o‘sha lahzada nafaqat bir o‘yinchidan, balki finalni penaltigacha sudrab borish rejasidan ham ayrildi.
Shu paytgacha Lionel Scaloni jamoasi birorta ham aniq zarba yo‘llay olmagan bo‘lsa-da, hisob teng edi. Himoya tirishib turardi, vaqt esa Argentina foydasiga ishlayotgandek tuyulardi. Fernándezning chetlatilishi shu mo‘rt muvozanatni chilparchin qildi.
Ferran Torres yakuniy zarbani berdi
Bosim oxiri o‘z so‘zini aytdi. 106-daqiqada Nico Williams jarima maydoni ichida to‘pni boshi bilan sherigiga oshirdi, Ferran Torres esa bir zumda vaziyatni golga aylantirdi. Oddiy ko‘ringan kombinatsiya, lekin tarixni o‘zgartirgan zarba.
Argentina esa javob qaytara olmadi. Butun final davomida darvozaga birorta ham aniq zarba yo‘llamagan jamoa uchun bunday yakun, ayniqsa, og‘ir. Bu nafaqat mag‘lubiyat, bu – bo‘sh qolgan final, ishlatilmagan imkoniyatlar va intizomiy falokat aralashmasi.
Intizomiy rekord: yoqimsiz yakka peshqadamlik
Fernándezning qizil kartochkasi Argentina uchun alohida qora sahifani ochdi. U Pedro Monzón va Gustavo Dezotti ortidan jahon chempionati finalida maydondan chetlatilgan uchinchi argentinalik bo‘ldi.
Monzón va Dezotti 1990-yilgi finalda, G‘arbiy Germaniyaga qarshi 1:0 hisobidagi mag‘lubiyatda qizil kartochka olishgan edi. O‘sha uchrashuv – bir jamoa safidan ikki o‘yinchi haydalgan yagona jahon chempionati finali sifatida tilga olinardi. Endi esa Argentina bu yoqimsiz tarixni yanada “boyitdi” – umumiy hisobda uchta qizil kartochka bilan.
Oldin bu anti-rekordni Argentina Fransiya bilan bo‘lishib turgan edi: 1998-yilda Marcel Desailly, 2006-yilda esa Zinedine Zidane’ning Marco Materazzi bilan mashhur to‘qnashuvi fransuzlar uchun finaldagi ikki chetlatish bo‘lib qayd etilgan. Endi esa bu “sharaf” butunlay Argentinaga tegishli.
Final la’nati: to‘rtta mag‘lubiyat
Bu mag‘lubiyat faqat bir o‘yinning natijasi emas, butun avlodlar bo‘ylab cho‘zilgan og‘riqning davomidek ko‘rindi. Argentina endi jahon chempionati finalidagi mag‘lubiyatlar soni bo‘yicha Germaniya bilan tenglashdi – to‘rttadan.
1930, 1990, 2014 va endi yana bir bor – yirik sahnadagi to‘rtinchi yiqilish. Yonida esa uchta oltin yillik turibdi: 1978, 1986, 2022. Shon-shuhrat va alam yonma-yon, ammo so‘nggi sahifa yana achchiq rangda yozildi.
Final chog‘ida kubokni ko‘tarib, dunyoni rom etgan o‘sha avlodning suratlari hanuz ko‘z o‘ngida. Ammo bu safar Argentina maydonni boshini egib tark etdi, rekordlar esa faqat g‘alabalar bilan emas, intizomiy dog‘lar bilan ham o‘lchanishini yana bir bor eslatib qo‘ydi.
Savol endi bitta: bu og‘ir yakun yangi qayta qurilish uchun boshlanish nuqtasiga aylanadimi yoki Argentina yana bir avlodni finalning sovuq soyasida kutib oladimi?
