Fernando da Cruz Kaizer Chiefs bosh murabbiyi sifatida maydonga qaytmoqda
Kaizer Chiefs bosh murabbiylik lavozimiga Fernando da Cruz tayinlangani bilan birga Naturenada havoning o‘zi o‘zgargandek. Qiziquvchanlik, shubha, umid — hammasi aralashib ketgan. Klub muxlislarining bir qismi uchun esa savol bitta: uch yil davomida raqamli stol ortida ishlagan fransuz mutaxassis haqiqiy bosim ostidagi lavkani yana ko‘tara oladimi?
Da Cruzning so‘nggi yillik yo‘li oddiy murabbiylik yo‘li emas edi. 2022/23 mavsumida Marokashning yirik klublaridan biri AS FARda bosh murabbiylik qilganidan keyin u texnik direktorlikka o‘tdi, Royal Moroccan Football Federation tarkibida ishladi, tizim va strategiya bilan shug‘ullandi. Qog‘ozda u endi “maydondan uzoqlashgan” odamga o‘xshaydi. Ammo u bunday tasavvurni keskin rad etadi.
U o‘zining Shimoliy Afrikadagi yillari haqida gapirar ekan, mashg‘ulot maydonidan uzilmaganini ta’kidlaydi. AS FAR davrini eslab, u har kuni mashg‘ulotda, har hafta o‘yin kuni esa texnik zonada bo‘lganini aytadi. Federatsiyadagi lavozimi ham uni to‘liq kabinetga qamab qo‘ymagan: vazifalarining bir qismi baribir gazon ustida, murabbiylar va futbolchilar orasida bajarilgan.
Shu bois Naturenaga kelish, uning tasviriga ko‘ra, unutilgan kasbga qaytish emas, allaqachon shakllangan falsafani boshqa libosda davom ettirish. U murabbiylikni insonning oddiy motor ko‘nikmalariga qiyoslaydi: bir marta o‘rgangan bo‘lsangiz, tanangiz uni unutmaydi. O‘zi buni juda sodda obraz bilan tushuntiradi — velosiped haydashga qaytgandek. Bir marta minishni bilgan odam yana o‘tirsa, tanasi o‘zi eslaydi.
Da Cruz aynan shu o‘xshatish orqali Kaizer Chiefs ishqibozlarini tinchlantirmoqchi: taktikasiyam, futbolchini boshqarish uslubiyam zang bosmagan, faqat yangi muhitga ko‘chib o‘tgan, xolos.
Bosim, sovrinlar va CAF sahnasi
Kaizer Chiefs lavkasi oddiy ish joyi emas, Janubiy Afrikada u alohida “issiq o‘rindiq” sifatida qaraladi. Klub uzoq yillik sovrinsizlikni ortda qoldirishni xohlaydi, shu bilan birga CAF Confederation Cup musobaqasida ham jiddiy raqobatchi bo‘lish niyatida. Xato uchun joy deyarli yo‘q.
Da Cruz bu manzarani yaxshi anglaydi va bosimdan cho‘chimaydi. U bu ishning tabiatini shunday qabul qilgan: bosim bo‘lmasa, bu darajadagi murabbiylik bo‘lmaydi. O‘zini bu muhitga tayyor deb hisoblaydi va atrofdagi shovqinni boshqarishga o‘rganganini aytadi. Shu bilan birga, u bu kurashni faqat murabbiylar shtabi ichida yutib bo‘lmasligini ham biladi: tribunadagi muxlislar ham jamoani oldinga sudraydigan asosiy kuch sifatida tilga olinadi. Natija talab qilinadigan joyda, ijobiy muhit ham talab qilinadi.
Mbombeladagi birinchi sinov
Endi esa gap nazariyadan amaliyotga o‘tadi. Shanba kuni Mbombela Stadium maydonida Kaizer Chiefs ichki chempionatdagi yangi mavsumni Kruger Unitedga qarshi boshlaydi. Bu uch yil ichida Da Cruz uchun birinchi rasmiy o‘yin bo‘ladi, u yana rasman lavkada, chiziq yonida turadi.
Aynan shu o‘yinda uning pre-season davridagi barcha ish uslubi ko‘rinadi: boshlang‘ich tarkib tanlovi, pressing balandligi, pressingdan qaytish, o‘yindagi moslashuv, zaxiradan kiritiladigan o‘yinchilar. Har bir qaror maydondagi natijadan tashqari, tribunadagi kayfiyatni ham belgilaydi. Uch yillik tanaffusdan keyingi ilk qadamlar juda yaqqol ko‘rinadi — muxlislar ham, mutaxassislar ham aynan shunga qaraydi.
Da Cruz esa bunday burilish nuqtasiga sovuqqon qarashga urinadi. Uning fikricha, murabbiylikda har kuni, har o‘yinda hammasi ikki tomonga ketishi mumkin, bunga oldindan tayyor bo‘lish kerak. U “har kuni eng yaxshisini berish” haqida gapiradi va atrofdagilarni — futbolchilarni, klub ichkarisini, muxlislarni — bitta ijobiy oqimga birlashtirishni asosiy vazifa sifatida ko‘radi.
Oldinda murakkab mavsum turibdi. Klub CAF musobaqasida guruh bosqichidan o‘tishni, ichki frontda esa sovrin yutishni va liga chempionligi poygasida haqiqiy ishtirokchi bo‘lishni maqsad qilgan.
Endi savol bitta: Naturenadagi bu “velosipedchi” Kaizer Chiefsni yana katta yo‘lga olib chiqishga yetarlicha tezlikka ega bo‘ladimi?
