FIFA World Cup 21-kuni: His-tuyg‘ular va dramatik sahnalar
FIFA World Cup’ning 21-kuni futbol nima uchun “go‘zal o‘yin” deb atalishini yana bir bor isbotladi. Bu safar hisoblar, sxemalar yoki statistikalar emas, balki maydonda va tribunalarda portlab chiqqan sof insoniy his-tuyg‘ular kun markazida turdi.
Inglaterra – DR Congo, Belgium – Senegal, USA – Bosnia kabi to‘qnashuvlar bir kunda turnir dramatugiyasining butun palitrasini ochib tashladi. Ba’zi uchrashuvlarda ilk daqiqalardayoq gol kiritilib, murabbiylar rejalari chilparchin bo‘ldi, o‘yin rejasi bir zumda ag‘dar-to‘ntar bo‘ldi. Kimdir ustunlikni qo‘lga kiritdim deb o‘ylagan paytda, kutilmagan qaytishlar mantiqni inkor etib, hisobni tenglashtirdi yoki butunlay ag‘darib yubordi.
Eng og‘ir zarba esa har doimgidek yakunda keldi. So‘nggi daqiqalarda yo‘l qo‘yilgan xatolar, penaltidan boy berilgan imkoniyatlar, yakuniy hushtakdan keyin gazonga cho‘kib qolgan yulduzlar – mag‘lubiyat og‘irligi futbolchining ko‘zida, qadamida, hatto jimligida yaqqol sezildi. Ba’zi kadrlar bor – ularda hisobni bilmasangiz ham, natijaning qay tomonga og‘ganini futbolchining nigohidan uqish mumkin.
Chiziq bo‘ylab teatr
Murabbiylar texnik hudud chegarasini unutib, har bir pressing, har bir zarba, har bir blokni o‘zlari o‘ynayotgandek boshdan kechirdi. Qo‘llar yuqoriga otiladi, yon chiziq bo‘ylab yugurishlar, hakamga qarab ishora qilishlar, taktik varaqlarni shoshilinch almashtirishlar – hammasi bitta maqsad yo‘lida: tirik qolish, keyingi bosqichga chiqish, tarixda iz qoldirish.
Himoyachilarning chiziq ustida qilgan jasorati alohida sahna. Oxirgi umid sakrashi, tanani to‘p yo‘liga tashlash, darvozabon allaqachon mag‘lub bo‘lgan pallada paydo bo‘lgan qutqaruvchi bloklar – bu lahzalar suratlarda go‘yo vaqtni muzlatib qo‘ygandek aks etgan. To‘p panjaraga qarab uchayotgan soniyada yuzdagi qo‘rquv, to‘p tepaga qaytib ketgan ondagi yengillik – bularning barchasi suratlarda hamon tirik.
Ammo bu kunning haqiqiy sehrini baribir tribunalar yaratdi. U yerdagi hayqiriq, yig‘i, qo‘shiq va raqslar har bir o‘yinni alohida spektaklga aylantirdi. Kimdir bayroqni yelkaga o‘rab, ko‘zida yosh bilan madhiyani kuyladi. Kimdir gol kiritilganda notanish odamni quchoqlab, zinapoyadan sakrab tushdi. Raqib muxlislar bilan yonma-yon o‘tirib, bir daqiqa oldin bir-biriga qarshi qichqirgan odamlar keyingi daqiqada o‘sha golni videoda qayta ko‘rib, yonma-yon hayratlandi.
Bu fotogalereya aynan shu tebranishni ushlaydi: mag‘lubiyatning ezib tashlovchi og‘irligi, murabbiylarning chiziq bo‘ylab portlagan g‘azabi va umidi, darvoza chizig‘ida sodir bo‘lgan kaskadyorlik darajasidagi qutqaruvlar. Eng muhimi, tribunadagi to‘lqin – yig‘lagan, baqirgan, quvonchdan o‘zini yo‘qotgan muxlislarning sof, filtrlarsiz ehtirosi.
Bu kadrlar bir kunlik xotira emas. Ular bu turnir tugagach ham yashashda davom etadi – kimdir uchun armon, kimdir uchun faxr, yana kimdir uchun esa futbolga yana ham ko‘proq oshno bo‘lishga sabab bo‘ladigan lahzalar sifatida.
