Franco Baresiga ta’zim: Milan afsonasining so‘nggi safari
Milan seshanba kuni sukutga cho‘mdi. Minglab odamlar ko‘chalarni to‘ldirdi, ammo bu safar bayram yoki g‘alaba paradiga emas, balki klub tarixidagi eng buyuk himoyachilardan birini so‘nggi bor kuzatish uchun yig‘ildi. 66 yoshida hayotdan ko‘z yumgan Franco Baresi bilan xayrlashuv marosimi Sant'Ambrogio bazilikasida bo‘lib o‘tdi.
Yillar davom etgan sog‘liq muammolaridan keyin kelgan bu xabar Milan uchun ham, Italiya futboli uchun ham og‘ir zarba bo‘ldi. Baresi nafaqat himoyachi edi. U butun bir davrning ramzi, “Rossoneri” ruhining timsoli edi.
15 mavsumlik sardor va 719 o‘yinlik sadoqat
Baresi Milan sardori sifatida 15 mavsum maydonga tushdi. Bu raqamlar ortida esa 719 o‘yin, 33 gol va o‘zini butunlay bitta klubga bag‘ishlagan futbolchining taqdiri yotadi. U markaziy himoyachi bo‘lsa-da, oddiy raqamlar uning ta’sirini to‘liq ifodalay olmaydi.
U bilan birga Milan 18 sovrin qo‘lga kiritdi: oltita Serie A chempionligi, uchta Champions League, to‘rtta Italian Super Cup, uchta Uefa Super Cup va ikkita Club World Cup. Bu – nafaqat g‘alabalar ro‘yxati, balki Baresi boshchiligidagi oltin avlodning yodnomasi.
Klub uning xizmatini rasman ham abadiylashtirgan. Baresi faoliyatini yakunlagach, Milan uning 6-raqamli futbolkasini butunlay muzlatib qo‘ydi. 2020 yilda esa u klubning faxriy prezidenti etib tayinlandi. Bu unvon qog‘ozdagi martabadan ko‘ra ko‘proq ma’no kasb etardi: u Milan uchun doimo maydonda, doimo oldingi safda bo‘lgan inson edi.
Mundial qahramoni va yo‘lboshchi
Baresining nufuzi klub darajasidan ancha olisga cho‘zilgan. U Italiya terma jamoasi safida 81 marta maydonga tushdi. 1982 yilda jahon chempioni bo‘lgan tarkibning bir bo‘lagi, 1994 yilda esa finalga chiqqan, ammo Braziliyaga imkoniyatni boy bergan jamoaning sardori edi.
Los-Anjelesdagi o‘sha final, penaltidagi alamli mag‘lubiyat, og‘riq va g‘urur aralash hissiyotlar – bularning barchasi Baresining terma jamoadagi merosini yanada teranlashtirdi. U har doim oxirigacha kurashadigan, og‘riqni ham, bosimni ham yengib o‘tadigan himoyachi sifatida eslanadi.
Sant'Ambrogioda buyuklar saf tortdi
Milandagi dafn marosimi futbol tarixining o‘ziga xos sahnasiga aylandi. Sant'Ambrogio bazilikasi peshtoqi ostida klubning turli avlodlari bir safga tizildi.
Paolo Maldini keldi. Uning yonida Marco van Basten, Clarence Seedorf, Roberto Baggio, Alessandro Costacurta – har biri o‘z davrining yulduzi, har biri Baresi nomi bilan chambarchas bog‘langan. Ular bugun raqib yoki sobiq hamkasb emas, balki bitta umumiy yo‘qotish atrofida birlashgan do‘stlar edi.
Hozirgi AC Milan asosiy tarkibi Avstraliyada, mavsumoldi safarda bo‘lsa-da, ba’zi birinchi jamoa futbolchilari marosimga yetib kelishga ulgurdilar. Ular orasida USA hujumchisi Christian Pulisic ham bor edi. Yangi avlod vakillari afsonaga yuzma-yuz ta’zim qildi – bu klub uzluksizligi, merosning davomiyligidan darak edi.
Derby oldidan ramziy daqiqa
Milan uchun hayot davom etadi, taqvim esa kechiktirilmaydi. Chorshanba kuni AC Milan o‘zining eski raqibi Interga qarshi o‘rtoqlik uchrashuviga tayyorlanmoqda. Ammo bu oddiy pre-season o‘yini bo‘lmaydi.
Uchrashuv oldidan klub sobiq sardorini alohida sharaflaydi. Bu daqiqa tribunadagi muxlislar uchun ham, maydondagi futbolchilar uchun ham ramziy bo‘ladi: har bir to‘p uzatish, har bir to‘qnashuv, har bir himoyaviy harakat – bularning barchasi bir paytlar 6-raqam ostida maydonni boshqargan inson xotirasiga bo‘lgan hurmat sifatida qabul qilinadi.
Milan ko‘chalarida bugun sukut hukm surdi. Lekin bu sukut ichida bitta savol hamon jaranglaydi: Baresi singari bir klubga, bir shaharga, bir rangga butun umri bilan xizmat qiladigan futbolchilar yana tug‘iladimi?
