Franco Baresi: Milan afsonasi va uning merosi
Futbol ertalabni og‘ir xabar bilan qarshi oldi. 66 yoshida dunyoni tark etgan Franco Baresi nomi yana bir bor butun Yevropada yangradi, bu safar — og‘riq va sog‘inch bilan.
Bu faqat sobiq markaziy himoyachining o‘limi emas. Bu bir davrning yopilishi. Butun professional faoliyatini Milan libosida o‘tkazgan, raqib hujumchilarni qo‘rquvga solgan, jamoadoshlariga esa ishonch bergan inson haqida gap ketmoqda. Baresi o‘n yillab “rossoneri” qudratining ramzi bo‘lib keldi, klub tarixining o‘zagiga aylangan nom edi.
San-Siro tribunalari uni ko‘rgan, hurmat qilgan, unga suyanib yashagan. Endi esa o‘sha stadion atrofida sukut hukmron.
Zoffning og‘ir nafas olgani
Italiya futbolining yana bir ustuni, sobiq darvozabon Dino Zoff ham bu xabarni yuragi bilan qabul qildi. U Baresini nafaqat buyuk futbolchi, balki inson sifatida ham alohida tilga oldi.
“Italo futboli uchun og‘ir yo‘qotish,” — degan mazmunda u Baresining maydonda ham, undan tashqarida ham qanday obro‘ topganini eslatdi.
U yutgan kuboklar, skudettilar, terma jamoa bilan erishilgan yutuqlar — bularning bari shunchaki ro‘yxat emas, mehnat, intizom va xarakterning yakuniy natijasi sifatida ko‘rilmoqda.
Zoffning so‘zlarida bir haqiqat yaqqol seziladi: Baresining ketishi — bu faqatgina Milan yoki Italiya uchun emas, butun sport jamoatchiligi uchun yo‘qotish.
Madrid xotiralari: 5:0 va abadiy hurmat
Xotiralar esa o‘z-o‘zidan Real Madridga qarshi o‘sha klassik Yevropa kechalariga qaytadi. Ispaniya grand klubi Baresining vafotidan so‘ng rasmiy bayonot bilan chiqdi, uning oilasi va Milanga chuqur hamdardlik bildirdi.
Ular ayniqsa Arrigo Sacchi davridagi to‘qnashuvlarni esga olishdi. 1989 va 1990-yillarda Milan Yevropa Kubogini qo‘lga kiritish yo‘lida Real Madridni turnirdan chiqarib yuborgan paytlar. O‘sha mashhur 5:0 hisobidagi g‘alaba — Baresi sardorlik bog‘ichi bilan himoyani boshqarib turgan kecha — klub tarixining eng yorqin sahifalaridan biri bo‘lib qolgan.
Madridliklar o‘sha mag‘lubiyatni unutmagan. Lekin bugun u alam emas, balki hurmat bilan eslanmoqda. Chunki buyuk raqiblar hamisha xotirada qoladi.
UEFA ta’zim qiladi
Yevropa futbolining bosh tashkiloti ham sukut saqlamadi. UEFA Baresining unvonlarga to‘la faoliyatini alohida e’tirof etdi: uch marta Yevropa Kubogi, ikki marta UEFA Superkubogi, Italiya terma jamoasi safida 81 o‘yin.
Bu raqamlar quruq statistika emas. Ular Baresining necha yil davomida eng yuqori darajada o‘ynaganini, qanday bosim ostida barqaror qolganini ko‘rsatadi. Himoyachi uchun bu darajadagi davomiylik — kamdan-kam uchraydigan hodisa.
Italiyaning birlashgan kuni
Italiya klublari o‘rtasida raqobat hech qachon to‘xtamaydi. Ammo bugun raqamlar, jadval, tarixiy adovatlar chetga surildi. Barcha bir yoqadan bosh chiqardi.
Napoli prezidenti Aurelio De Laurentiis va jamoa murabbiyi Massimiliano Allegri Baresining oilasiga yo‘llangan qo‘shma murojaatida chuqur hamdardlik bildirdi. Raqib klub vakillaridan chiqqan bu ohang — Baresining qanchalik umumitaliyalik qahramonga aylanganini ko‘rsatadi.
Monza ham o‘z dardini yashirmadi. Klub Baresini “global futbol ikonkasi” deb atab, uni kelajak avlodlar uchun mutlaq ibrat sifatida ta’rifladi. Bu so‘zlar bo‘rttirish emas, balki uning maydondagi o‘yini va maydondan tashqaridagi fazilatlariga berilgan qisqa, ammo aniq baho.
Himoyachi ketdi, meros qoladi
Bir paytlar raqib hujumchilarga nafas olish imkonini bermagan markaziy himoyachi endi futbol olamini yana bir bor birlashtirdi — bu safar sukut va hurmatda.
Franco Baresi endi maydonga tushmaydi. Ammo uning boshqaruvidagi chiziq, intizomi, sardorlik ruhi, Milan libosidagi sadoqati — bugungi va ertangi futbolchilar uchun hanuz o‘lchov bo‘lib qoladimi?
Italiya futbolining keyingi avlodi endi shu savolga javob berishi kerak.
