Frank Lampard: Og‘ir mag‘lubiyatdan so‘ng kelajakni ko‘rish
Arsenal Shimoliy Londonda sinov darajasidagi dars berdi. Hisob bir tomonlama bo‘ldi, lekin Frank Lampard maydon chetida boshini egmadi. U uchun bu kecha – yangi ko‘tarilgan jamoasi uchun elita darajasini ko‘z bilan ko‘rgan, bosimni his qilgan, xatolarini o‘lchagan kun bo‘ldi.
U Sky Sports bilan suhbatda ochiq gapirdi: bu uchrashuv qanchalik og‘ir bo‘lganini yashirmadi, lekin ohangida tushkunlik emas, tahlil va qat’iyat sezildi. Lampard raqibni ochiqchasiga e’tirof etdi: Arsenal bu kecha haqiqiy chempionlar kabi o‘ynadi. Uning futbolchilari esa, aynan mana shu “daraja”ni ko‘rishi kerak edi.
“Bu juda katta chaqiriq edi. Ular fantastik jamoa, yigitlarimiz uchun bu darajani ko‘rish bo‘yicha yaxshi saboq bo‘ldi. Ular chempionlar kabi o‘ynashdi,” – dedi u.
Stadion, o‘yin boshidagi atmosfera, raqib sifati – hammasi birgalikda yangi kelgan klub uchun Premyer-liga haqiqatini ochib berdi.
Huqumda sukut, lekin umidda bo‘shliq yo‘q
Raqamlarda bu kecha Coventry uchun og‘ir ko‘rinadi: atigi 0.28 xG. Bu darajada raqib darvozasi deyarli sinovdan o‘tmadi. Lekin Lampard hujum chizig‘ini yer bilan bitta qilib tashlashni tanlamadi.
“Bizdan bundan ko‘prog‘ini ko‘rasiz,” – dedi u ishonch bilan. – “Arsenal bu yerda juda ko‘p jamoalarni yengadi.”
Bu jumlada ham raqib kuchi, ham o‘z jamoasiga bo‘lgan ishonch birlashgan edi. U ayrim epizodlarda jamoasidan yomon narsa ko‘rmaganini, futbolchilari natijadan ko‘ra yaxshiroqni haqlashini aytdi. Ayniqsa, tribunadagi safarbandlikni alohida tilga oldi: mehmon muxlislar mag‘lubiyatga qaramay, jamoasini oxirigacha qo‘llab-quvvatladi.
“Bizning qo‘llab-quvvatlashimiz ajoyib edi – muxlislar bu o‘yinni yutqazganimizni, lekin undan saboq olishimizni tushunishadi,” – dedi Lampard.
Uningcha, bu ko‘rinish – har haftadagi “yangi normal holat” emas. Arsenal hozir ko‘tarinki kayfiyatda, o‘z uyida, o‘z ritmida. Lampard esa bu manzarani ertangi kun uchun hukm sifatida qabul qilmayapti.
U Leeds misolini eslatdi: o‘tgan mavsum boshida shu maydonda yutqazib, yakunda Premyer-ligada qolgan jamoa. Xulosa aniq: bir og‘ir kecha – butun kampaniya uchun hukm emas. “Men erta hukm chiqarmayman. Biz bu ligaga moslashishimiz kerak,” – dedi u.
Pastdan cho‘qqiga: yo‘l hali tugamagan
Coventry’ning bugungi manzarasini tushunish uchun orqaga qarash kifoya. Bir necha yil avval klub League Two’da, boshqa stadionda o‘ynar edi. Lampard ishni qo‘lga olganida, jamoa Championship jadvalida 17-o‘rinda edi. Bugun esa – Premyer-liga, to‘la stadionlar, telekameralar, eng kuchli raqiblar.
Lampard aynan shu yo‘lni eslatdi: “Bundan bir necha yil avval bu klub League Two’da edi, boshqa stadionda o‘ynardi. Biz kelganimizda, Championship’da 17-o‘rinda edik. Yigitlar ko‘tarildi; jamoa ko‘tarildi va muxlislar bilan aloqamiz ajoyib bo‘ldi.”
Bu so‘zlarda o‘zini oqlash emas, klubning umumiy yo‘lini chizish bor edi. Chunki statistikaga qarasangiz, manzara unchalik chiroyli emas: Lampardning so‘nggi 18 ta Premyer-liga o‘yinida atigi bitta g‘alaba (4 durang, 13 mag‘lubiyat), ketma-ket 17 uchrashuvda “quruq” o‘yin yo‘q. Har bir yangi o‘yin – ham imkoniyat, ham bosim.
Shunga qaramay, u jamoa ruhini, tribunadagi kuchni asosiy tayanch sifatida ko‘radi: “Muxlislar biz uchun ulkan kuch bo‘lishdi. Ular shunday bo‘lib qolishlari kerak va yigitlar ham maydonda hammasini berishlari kerak.”
Mag‘lubiyat og‘ir. Hisob ham, raqamlar ham, raqib ham – buni yashirishning keragi yo‘q. Lekin Coventry’ning hikoyasi allaqachon tubdan boshlangan. Savol endi bitta: bu jamoa va bu murabbiy Premyer-liga bosimini o‘z foydasiga aylantira oladimi – yoki bu kechadagi kabi darslar yana qayta-qayta takrorlanadimi?
