Futbol olamidagi muhim o'zgarishlar: Rodri, Mourinho va Musiala
Rodri – «Barça»ning yozgi zarbasi
«Camp Nou» atrofida allaqachon eshitilgan shovqin endi rasman tasdiqlandi: Rodrigo Hernández endi «Barcelona» futbolchisi. Yozgi transfer oynasining eng yirik hikoyalaridan biri yakuniga yetdi – va bu safar kataloniyaliklar o‘z so‘zini qat’iy aytdi.
Uning «Real Madrid»ga o‘tishi deyarli bitgandek tuyulgandi. Ammo Madriddagi muzokaralar chappasiga ketdi, «Barça» esa vaziyatga chaqqon kirib keldi va Rodrini raqib qo‘lidan tortib oldi. Bu nafaqat sportiy, balki ramziy g‘alaba ham: «Blaugrana» nafaqat raqibini zaiflashtirdi, balki Ballon d'Or sohibini o‘z o‘yin markaziga olib keldi.
Rodri 2030 yilgacha shartnoma imzoladi. Bu qisqa muddatli yechim emas, butun avlodga mo‘ljallangan loyiha. Uning kelishi bilan «Barça» o‘rtachasi qog‘ozda ham, tasavvurda ham mukammal ko‘rinishni boshladi: texnika, ritm nazorati, tajriba va sovuqqonlik bir joyda jam bo‘ldi. Endi savol bitta – bu orzu yarim himoya maydonda ham xuddi shunday ishlaydimi?
Mourinho: «Real Madrid»ga qaytish – uyga qaytish
Madridda esa boshqa sahna. José Mourinho qaytdi. Va u odatdagidek mayda gap bilan emas, og‘ir ibora bilan qaytdi: «Returning to Real Madrid is coming home».
Ikkinchi davr boshlandi. Portugaliyalik murabbiy bu safar klubni boshqacha qadrlashini ochiq aytdi. Bir vaqtlar keskin uslubi, matbuot anjumanlaridagi portlashi va «bizga qarshi hamma» kayfiyati bilan «Santiago Bernabéu»ni qaynagan qozonga aylantirgan murabbiy endi o‘zini yanada mulohazali, lekin baribir o‘sha o‘tkirlikni yo‘qotmagan ko‘rsatmoqda.
U muxlislarni ilk so‘zidanoq yoniga tortishga urinib, shunday dedi: «I am one of you. I have been since I arrived in 2010». Bu ibora tasodifiy emas. Mourinho yaxshi biladi: «Real Madrid»da faqat g‘alaba emas, o‘zini «biznikidan» deb his qilish ham muhim. Endi esa savol – u ikkinchi marotaba ham bu klubni eng yuqori cho‘qqiga qaytara oladimi?
Julián Álvarez – shov-shuv bor, maydonga chiqish yo‘q
Madrid va Barselonadagi katta sahna ortida yana bir hikoya pishib yetmoqda. Julián Álvarez atrofidagi mish-mishlar, ayniqsa, uning «Barcelona»ga ehtimoliy transferi bo‘yicha gap-so‘zlar kun sayin kuchaymoqda. Lekin Diego Pablo Simeone hozircha shovqinga berilmayapti.
«Atlético» bosh murabbiyi uni «Málaga»ga qarshi o‘yinga tarkibga kiritmadi. «El País» xabariga ko‘ra, bu qaror taktika emas, ehtiyot chorasi: Álvarez to‘liq tayyor bo‘lmaguncha, chaqiruv bo‘lmaydi. Simeone odatdagidek qat’iy – jamoa uchun kurashga tayyor bo‘lmagan futbolchi maydonga qadam qo‘ymaydi.
U «Málaga»ga qarshi noodatiy asosiy tarkib bilan chiqishi kutilmoqda, ammo eng qiziq tomoni shundaki, eng ko‘p gapirilayotgan ism – Julián – hozircha faqat sarlavhalarda, maydonda emas.
Musiala uchun ikkinchi qo‘rqinch
Germaniyada esa barchani hushyor torttirgan manzara takrorlandi. Jamal Musiala bir necha kun ichida ikkinchi bor maydonda yiqildi. Avvaliga bu «RB Leipzig»ga qarshi o‘rtoqlik uchrashuvida sodir bo‘lgandi. Endi esa «Heidenheim»ga qarshi navbatdagi o‘yin – va yana o‘sha lahza. Yangi o‘yin, yangi raqib, lekin bir xil tashvishli manzara.
Yaxshiyamki, bu safar ham u maydonni o‘z oyog‘ida tark etdi. Lekin qo‘rquv yo‘qolmadi. Dastlab shifokorlar buni issiq urishi bilan izohlagandi. Oddiyroq, yumshoqroq tashxis. Ammo Musialaning o‘zi keyingi holat bo‘yicha ijtimoiy tarmoqlarda aniqroq ma’lumot berdi: unga nevrologik disfunktsiya tufayli qisqa muddatli hushdan ketish xurujlari tashxisi qo‘yilgan.
Bu ibora – futbolchining o‘yinidagi noziklik, tezlik va ijodkorlikni yaxshi ko‘radiganlar uchun sovuq dush. Endi hammasi tibbiyot xulosalariga, ehtiyot choralariga va klubning u bilan qanday yo‘l tutishiga bog‘liq. Bunday iste’dod uchun eng katta raqib ko‘pincha raqib himoyachisi emas, o‘z organizmi bo‘lib chiqadi.
Infantino uchun navbatdagi zarba: Isroil ham yuz o‘girdi
Futbol siyosati ham tinch emas. Gianni Infantino atrofida federatsiyalar qo‘llovi tomchilab emas, oqib keta boshladi. Endi bu safga Isroil ham qo‘shildi.
Isroil futbol federatsiyasining FIFA prezidenti uchun ko‘rsatgan yillik yordami va yaqinligi inobatga olinsa, bu qaror kutilmagan zarba sifatida qabul qilinmoqda. Ayniqsa, AQSh bilan yaqin aloqalar va Trump–Infantino chizig‘idagi iliq munosabatlar fonida bu burilish yanada keskin ko‘rinadi.
Shunga qaramay, fakt o‘zgarmaydi: yana bir federatsiya Infantino yonidan ketdi. Bu endi alohida epizod emas, tendensiya tusini olayotgan jarayon. Savol shuki, bu oqim qachon to‘xtaydi – yoki u FIFA rahbariyati uchun hal qiluvchi siyosiy bo‘ronning boshlanishimi?
