Gavi: Nyu-Jersidagi janjaldan so‘ng sovuqqonlik
Ispaniya va Argentina o‘rtasidagi portlovchi Jahon chempionati finalidan keyin keskinlashgan vaziyatni tinchlantirishga harakat qilayotgan eng kutilmagan odam – Gavi bo‘ldi. Nyu-Jersidagi o‘sha g‘ala-g‘ovur yakunida maydondagi ommaviy mushtlashuv markazida aynan u turgandi. Leandro Paredes bilan yuzma-yuz to‘qnashuv, yerga tashlangan lahzalar, itarishlar, qizil chiziqqa yaqinlashgan asablar – hammasi 21 yoshli yulduzning ko‘z o‘ngida sodir bo‘ldi.
Shu fon’da u uyiga – Los Palacios y Villafrancaga qaytdi. Bu safar raqiblar emas, olqishlar uni kutib oldi.
“Diskvalifikatsiya shart emas”
Mahalliy tantanada, Paris Saint-Germain yarim himoyachisi Fabian Ruiz bilan birga sharaflangan Gavi o‘sha final atrofidagi bahslar va FIFA sanksiyalari mavzusidan qochib o‘tmadi. Uning so‘zlari keskin sarlavhalar orasida sovuqqon ohangday yangradi.
U Marca nashri keltirgan fikrida shunday dedi: argentinaliklarni chetlatish kerakmi degan savolga “yo‘q” deb javob berdi. U sahnadagi nutqida holatning murakkabligini yashirmadi: bolalar uchun bu namuna emasligini tan oldi, lekin futbolning “zo‘rroq”, qattiq tomoni ham borligini eslatdi. Uning fikricha, eng mantiqli chora – bunday vaziyatda o‘yin davomidayoq maydondan chetlatish bo‘lgan bo‘lardi. Shunga qaramay, yakunda u bitta fikrga qaytdi: bu ham futbolning bir qismi, shunday bo‘lgan, shunday bo‘lishi ham mumkin.
Keskinlikni pasaytiruvchi, ammo pozitsiyasini aniq ifoda etuvchi javob. Hissiyotlar chirmashgan paytda bunday ohang kam uchraydi.
Paredes markazdagi figura
Butun mojaroga eng ko‘p chizilgan ism – Boca Juniors yarim himoyachisi Leandro Paredes. Teletranslyatsiya kadrlari hamma joyda: u Eric Garcia tomog‘iga qo‘li bilan zarba bergani, so‘ng Gaviyni yerga uloqtirgani ko‘rinib qolgan.
Bularning barchasi yakuniy hushtakdan ko‘p o‘tmay, Nahuel Molina tomonidan Rodri urib yuborilgach boshlangan edi. Bir lahzada maydon qaynab ketdi: itarishlar, qichqiriqlar, yugurib kirgan futbolchilar, murabbiylar shtabi. Argentina bosh murabbiyi Lionel Scaloni vaziyatni tarqatish uchun o‘rtaga kirishga majbur bo‘ldi, aks holda janjal yanada yomonlashishi hech gap emasdi.
Tanqidlar esa kechikmadi. Tomoshabinlar, sharhlovchilar, sobiq futbolchilar – ko‘pchilik Paredes harakatlarini keskin qoraladi. Shunga qaramay, u o‘z pozitsiyasida sobit qolmoqda.
Sukut va mag‘rurlik
Paredes ijtimoiy tarmoqlardagi bayonotida ataylab boshqa yo‘lni tanladi. U mojaroni tilga olmadi. Kechirim ham so‘ramadi. E’tiborini faqat bitta nuqtaga qaratdi: jamoaning umumiy ishi, Argentina terma jamoasi sharafini himoya qilayotganidan faxrlanishi, birga erishilgan natijadan mamnunlik.
Uning postida janjal, Gavi, Garcia, hakamlar haqida bir og‘iz ham gap yo‘q. Tovushsiz rad javobiga o‘xshaydi: tanqidlar bo‘lsin, men baribir ortga qaramayman.
Shu paytda Ispaniyada butunlay boshqa kayfiyat hukm surardi.
Pomidorlar, maydonlar va yodgorliklar
Los Palacios y Villafrancada futbol – bu nafaqat o‘yin, bu an’ana. Gavi va Fabian Ruiz uchun uyga qaytish marosimi shunchaki medal ko‘rsatish emasdi, balki butun shaharning minnatdorchilik tantanasi bo‘ldi.
Mahalliy odat bo‘yicha, ularning har biriga o‘z vaznicha pomidor tortiq qilindi. Gavi – 68,5 kilo. Fabian – 84,5 kilo. Qizil rangli, mazali, kulgili, lekin chuqur ramziy sovg‘a: “biz sizlarni o‘zimizniki deb bilamiz” degan xalqona ifoda.
Shahar rahbariyati bitta marosim bilan cheklanib qolmoqchi emas. Mahalliy futbol maydonlariga Gavi va Fabian nomi beriladi. Vaqt o‘tib, bu ikki yulduz yonida yana bir afsona – Jesus Navas bilan birga ularni abadiylashtiruvchi yodgorlik ham qad ko‘taradi. Navas ham marosimda qatnashib, bu uchlikning bir avloddan ikkinchisiga o‘tadigan ramziga aylandi.
Yangi nom oladigan maydonlar, kelajakda bu yerda to‘p suradigan bolalar, tribuna orqasida turib Gavi va Fabian suratlari bilan o‘sadigan avlod – bularning bari bugungi muvaffaqiyatning eng tirik, eng haqiqiy merosi.
Nyu-Jersidagi jazava, VAR, sanksiyalar haqidagi bahslar bir tomonda. Los Palacios y Villafrancadagi sahnada esa boshqa manzara: oddiy yigitlar, bolalik ko‘chalariga qaytgan jahon chempionlari va ularni quchoq ochib kutib olgan shahar.
Savol esa ochiq qoladi: bu ikki qutb – maydondagi keskinlik va uy shahridagi mehr – Gavi avlodining futbolga bo‘lgan qarashini qanday shakllantiradi?
