George Russell Zandvoortda Sprint poygasi uchun pole’ni qo‘lga kiritdi
Zandvoortdagi Sprint saralashi uch jamoa o‘rtasidagi ipdek nozik farqqa aylandi. Mercedes, Ferrari va McLaren – to‘rtta eng tezkor natija ichida uch xil rang, ammo atigi o‘ndan bir soniyadan kam tafovut. Shunday pallada pole egasi bo‘lish, xatoga yo‘l qo‘ymagan, bosimni ko‘targan va bitta mukammal aylanani topgan odamga nasib etishi aniq edi. Shu kuni tushdan keyin buni bajargan odam – George Russell bo‘ldi.
Bosim ostida topilgan aylana
Russellning hal qiluvchi aylanasi shunchaki tez emasdi, u bayonot edi. Zandvoortning tor, xatoni kechirmaydigan yo‘lagida u mashinani chegaraning o‘ziga olib bordi, lekin uni hech qachon yo‘qotmadi. Natija – Sprint uchun pole.
Bu tezlik qayerdan paydo bo‘ldi, degan savol tug‘ilishi tabiiy. Javob esa aslida allaqachon mashg‘ulotlardan beri ko‘rinayotgan edi. Erkin mashg‘ulotlarda Mercedes poygachisi uchinchi natijani qayd etdi, jamoa ichidagi mezon bo‘lgan raqibi – jamoa safdoshi va chempionat yetakchisi Kimi Antonelli’dan bor-yo‘g‘i o‘ndan bir soniyadan sal ko‘proq ortda qoldi. Demak, tezlik allaqachon bor edi, uni faqat eng kerakli vaqtda yig‘ib, bir joyga jamlash lozim edi.
Qadam-baqadam yuqoriga
Sprint saralashiga kelganda Russell darhol yuqoriga sakrab chiqib ketmadi. U yo‘lni asta-sekin bosib o‘tdi. O‘rta qattiqlikdagi shinalarda o‘tgan dastlabki ikki bosqichda u avval beshinchi, so‘ng to‘rtinchi bo‘ldi. Har bir chiqish – kichik, lekin muhim signal: mashina oynaga tushayotgan, haydovchi o‘z chegarasini topayotgan payt.
Saralashning chuquriga kirgan sari uch jamoa ham bir-birini siqib borardi. Ferrari bosimni oshirdi, McLaren ham aralashib ketdi, lekin Russell ritmni yo‘qotmadi. Har bir sektorni oz-ozdan yaxshilab, oxir-oqibat yakuniy urinishga tayyor bo‘ldi.
Shu yakuniy urinishda esa hamma narsa joyiga tushdi. Zandvoortning tezkor burilishlari, shamol, tribunadagi shovqin – barchasi fon bo‘lib qoldi. Russell esa faqat yo‘lga va rulga qaradi.
Natija ma’lum: uch jamoa, to‘rtta eng tezkor poygachi va ularning barchasini ajratib turgan o‘ndan bir soniyadan kam farq. Shunday fon ichida qo‘lga kiritilgan pole – bu faqat tezlik emas, balki sovuqqonlik, tayyorgarlik va hal qiluvchi paytda zarba bera olish qobiliyatining ham isboti.
Endi esa Sprint poygasi navbatda. Pole’dan start olayotgan Russell bu tezlikni poyga ritmiga aylantira oladimi – yoki raqiblar nihoyat shu ipdek nozik farqni o‘z tomoniga og‘diradimi?
