Germaniyada jahon chempionati: Klopp, Nagelsmann va o'yin bosimi

Germaniya yana bir bor jahon chempionati sahnasidan erta tushib qoldi. To‘rt karra chempionlar bu safar ham penaltilar lotereyasida yonib ketdi: Paragvayga qarshi 4:3 hisobidagi mag‘lubiyat, 1/16 final, ilk bor mundialdagi penalti seriyasida boy berish. Og‘riqli, tarixiy va juda noqulay lahza.

Bunday paytda odatda bitta savol havoda muallaq qoladi: endi kim milliy jamoani olib ketadi?

Klopp – markazdagi ism, ammo eshik yopiq

E’tibor darhol bitta nomga o‘qdek uchdi. Jurgen Klopp. Sobiq Liverpool bosh murabbiyi, hozir Red Bull’ning global futbol bo‘yicha rahbari. Tabiiy ravishda, Germaniya terma jamoasi atrofidagi har qanday muhokamada uning ismi tilga olinadi.

Ammo Klopp bu gal hammasini juda tez sovutdi.

MagentaTV efirida undan Germaniya terma jamoasini qabul qilish ehtimoli haqida so‘rashdi. U Bild orqali keltirilgan so‘zlarida buni darhol rad etdi:

U bu holatni juda yaxshi bilishini, murabbiy sifatida katta orzular chilparchin bo‘lgan lahzalarni ko‘p marta boshidan kechirganini eslatdi. Shuning uchun aynan hozir, aynan bugun Nagelsmann kelajagi haqida bahs yuritish, ustiga ustak o‘z nomini shu suhbat markaziga qo‘yish – noto‘g‘ri ekanini urg‘uladi.

U o‘zining hozirgi ishidan rostdan ham zavq olayotganini, bu “yarim stavkali” lavozim emasligini aytib, Germaniyaning bugungi mag‘lubiyati fonida “Jurgen Klopp kelajagi” haqida o‘ylashni mutlaqo o‘rinli deb bilmasligini qat’iy bayon qildi.

Qisqa qilib aytganda: Klopp hozircha bu eshikni yopib qo‘ydi.

Nagelsmann bosim ostida, lekin qochmoqchi emas

Boshqa tomonda esa Julian Nagelsmann. Uning atrofidagi bosim har penalti bilan oshib bordi, Jose Canale hal qiluvchi zarbani amalga oshirgan paytga kelib esa deyarli portlash nuqtasiga yetdi.

Germaniya guruh bosqichini E guruhida birinchi o‘rinda yakunlagan bo‘lsa-da, o‘yinlar tinch o‘tmagandi. Uchinchi turda Ekvadorga qarshi 1:2 hisobidagi mag‘lubiyat, o‘yin ichidagi notekisliklar – hammasi fon bo‘lib turardi. Paragvayga qarshi bahs esa bu hikoyaga keskin nuqta qo‘ydi.

Boston shahridagi uchrashuvda Julio Enciso hisobni ochdi, Kai Havertz javob zarbasi bilan javob qaytardi. Qo‘shimcha bo‘limlarda Jonathan Tah boshi bilan gol urdi, ammo VAR uni bekor qildi. Keyin esa hammasi 11 metrlik nuqtaga ko‘chdi.

Nemislar uchun o‘sha lahza yana bir travmaga aylandi. Havertz va Nick Woltemade o‘z zarbalarini boy berishdi, Paragvay safida Antonio Sanabria va Fabian Balbuena ham g‘alabani tortib olish imkoniyatidan foydalana olmadi. Barcha dramatik burilishlar ortidan Tah nishonni topa olmadi, Jose Canale esa aniqlik bilan zarba berib, Germaniya taqdirini hal qildi.

Shu fon’da Nagelsmann matbuot anjumaniga chiqdi va bitta narsani aniq aytdi: u qochmaydi.

U o‘zini chekinadigan murabbiylar qatoriga kiritmasligini, ketma-ket bir necha yirik turnirlarda Germaniya kutilgan darajada ishtirok eta olmayotgani haqiqat ekanini tan oldi, lekin hozir iste’fo haqida bayonot berish fikridan yiroq ekanini ta’kidladi. Qarorni DFB qabul qiladi: agar ular davom etishini istasa – u qoladi, istamasa – aytishlari kifoya.

Germaniya futboli uchun bu juda nozik pallalardan biri. Tuzilma, mentalitet, maydondagi detallargacha qayta ko‘rib chiqiladigan davr boshlanmoqda.

Havertzning og‘riqli iqrorlari

Maydon markazida bo‘layotgan bu silkinishlar ichida Kai Havertzning so‘zlari alohida og‘ir eshitildi. U FIFA saytida keltirilgan fikrlarida o‘zini “so‘zsiz qolganini” aytdi. Ikkinchi jahon chempionati, ikkalasida ham natija – hech narsa.

U tomoshabinlardan uzr so‘radi. So‘nggi turnirlarda Germaniya yomon futbol o‘ynamagandek tuyulganini, ammo doim nimadir yetishmagani, bugun ham xuddi shu ssenariy takrorlangani haqida gapirdi. Eng keskin nuqtasi esa – mas’uliyatni o‘zlariga, futbolchilarga yuklab, murabbiyni bu tanqiddan chetda qoldirishga uringani bo‘ldi.

Bu so‘zlar Germaniya kiyinish xonasida qanday aks-sado beradi? Yaqin haftalar shuni ko‘rsatadi.

Gakpo uchun gol – faryodga aylangan lahza

Jahon chempionatining bu kuni faqat Germaniya bilan emas, boshqa maydonda ham og‘ir hislar bilan esda qoldi. Niderlandiya hujumchisi Cody Gakpo uchun esa bu uchrashuv hayotidagi eng murakkab kechalardan biri bo‘ldi.

Uning sherigi Noa van der Bij bir necha kun oldin ijtimoiy tarmoqlarda yurakni ezadigan xabarni e’lon qildi: ular Elijah deb ism qo‘ygan o‘g‘illari homiladorlik chog‘ida vafot etganini ma’lum qildi. “Yuraklarimiz parcha-parcha”, degan satrlar ortida ulkan fojea yotardi.

Gakpo ham o‘z sahifasida bu davr oilasi uchun naqadar og‘irligini yozib, hammaning tushunishi va xususiy hayotiga hurmat bilan yondashishini so‘radi.

Shunday fon’da u Marokashga qarshi 1/16 final uchrashuviga maydonga tushdi. Guadalupe shahridagi o‘yinda Crysencio Summerville uning oldiga nozik pas tashladi, Gakpo esa to‘pni nazoratga olib, pastdan kuchli zarba bilan darvozani ishg‘ol qildi. To‘p to‘rni topgan zahoti u tiz cho‘kdi, yuzini yerga yashirdi, ko‘z yoshlari esa yashirinmadi. Jamoadoshlari uni o‘rab olib, bag‘riga bosdi.

Bu oddiy gol emasdi. Bu ichki faryod edi.

Uning zarbasi uzoq vaqtgacha hal qiluvchi bo‘lib ko‘rindi. Ammo qo‘shib berilgan daqiqalarning birinchi daqiqasida Issa Diop hisobni tenglashtirdi. Keyin esa yana penaltilar sahnaga chiqdi va bu safar Marokash 3:2 hisobida ustun keldi.

Gakpo uchun bu kecha statistikadan ko‘ra kattaroq ma’noga ega bo‘lib qoldi. U maydonda o‘z dardini g‘alabaga aylantira olmadi, ammo o‘sha bir zarba orqali butun dunyoga ichidagi og‘riqni, kuchini va matonatini ko‘rsatdi.

Germaniya esa yana chorrahada turibdi. Klopp eshigi hozircha berk, Nagelsmann qarorni kutyapti, futbolchilar esa o‘zlariga savol berishga majbur: bu safar nimasi yetishmadi – va eng muhimi, bu zanjir qachon uziladi?