Hibs Belgiya safarida 0:0 natijani saqladi
Belgiya tuni, yashil-oq to‘lqin va sovuqqonlik
“Hibs away, uh-huh uh-huh, I like it, uh-huh uh-huh” – shu kuy ostida Edinburghdan kelgan muxlislar Belgiya kechasini larzaga keltirishdi. Sababi faqatgina kayfiyat emas edi. Kun davomida rais Ian Gordon fanzoneda bar ortiga £40,000 qo‘yib, safardagi armiyaga bayram sovg‘a qilgan bo‘lsa, kechga kelib jamoa o‘zi £5 milliondan ortiq bo‘lishi mumkin bo‘lgan mukofot sari ulkan qadam tashladi.
Hisob – 0:0. Lekin bu raqam Hibernian uchun juda ko‘p narsani anglatadi.
Belgiyada pishgan jamoa
KAA Gent maydonida o‘ynab, darvozasi daxlsiz qolgan Hibs endi Conference League asosiy bosqichiga, ya’ni eski tilda aytganda guruh bosqichiga chiqish ostonasida turibdi. David Gray uchrashuvdan so‘ng “zo‘r safardagi o‘yin”ni maqtadi, lekin darhol tormozni bosdi: “hali hech narsa erishilgani yo‘q”. Shunday bo‘lsa-da, javob o‘yinida favorit kim ekani aniq.
Bu imkoniyat – klub tarixida yangi sahifa ochish, Hibs nomini Yevropa “league phase”iga ilk bor yozdirish imkoniyati.
Shimoliy Makedoniyada Shkendija ustidan yetuk, tartibli o‘yin ko‘rsatishgan edi. Endi esa Belgiya safarida ham xuddi shu pishiq, himoyada aqlli, xavfni bo‘g‘ib qo‘yadigan futbolni namoyish etishdi. Natija – bu juftlikda tashabbusni qo‘lga olgan, o‘zini ishonchli his qilayotgan jamoa.
Easter Roadda, uy tribunalarining bosimi ostida, ular bu juftlikning eng muhim ishini yakunlashlari mumkinligini juda yaxshi bilishadi. Ayniqsa bu Gent – urib bo‘ladigan raqib ekanini ko‘rsatib bo‘lishdi.
0:0 – oldindan qabul qilingan orzu
O‘yin oldidan O’Learys – billiard, darts, bouling va karaoke bilan to‘la zalda to‘plangan Hibs muxlislaridan so‘ralsa, 0:0 natija emas, balki orzu bo‘lardi. Taklif etilsa, qo‘lini emas, bilagini ham uzib olishardi.
Chunki Gent – oddiy jamoa emas. Belgian Pro League vakili, Rik de Mil boshqaruvidagi atletik, tezkor, mavsumni mag‘lubiyatsiz boshlagan, bu bosqichga yetib kelish uchun Gothenburgni yo‘ldan surib tashlagan tarkib.
Uchrashuvning ilk daqiqalarida mezbonlar Hibsni bosim ostiga oldi. Edinburgh jamoasi raqib yarim maydoniga chiqishga ham qiynalib qoldi, nafas olishga ham zo‘rg‘a ulgurdi.
Shu paytcha.
Warren O’Hora raqib tomonidan qo‘pol to‘xtatildi va hakam nuqtani ko‘rsatdi. Planet Group Arena chap burchagiga joylashgan Hibs sektori portlab ketdi – xayolda allaqachon hisob ochilgan, orzular uchib ketgan edi.
Eldingning jasorati va Roefning qo‘li
Yaqinda, atigi ikki hafta avval, Josh Campbell Ibroxda penalti tepib, Rangersni jim qoldirgandi. Bu safar esa to‘pni Owen Elding oldi.
Yigirma yoshli hujumchi zarbani burchakka yo‘lladi, lekin Gent darvozaboni va sardori Davy Roef o‘zini yana bir bor ko‘rsatdi – pastga sakradi, zarbani qaytardi, stadionni hayajonga soldi. U penaltida qahramon bo‘lishga o‘rgangan – ikkinchi saralash bosqichida Cherkasyga qarshi penaltilar seriyasida ham sahnaga chiqqan edi.
Elding, albatta, xafa bo‘ldi. Lekin bukilmadi. Leithga kelganidan beri maqtov yog‘ilib turgan bu yigit yana o‘yin ichiga sho‘ng‘ib ketdi, o‘zini yo‘qotmadi.
“Owen tanaffusda kirib keldi-da: ‘penalti uchun uzr, yigitlar, lekin biz ustunmiz, davom etamiz’, dedi”, – deya eslaydi kechagi sardor O’Hora BBC Scotlandga bergan intervyusida. – “Bu uning qanday yigit ekanini ko‘rsatadi.”
O’Hora va jamoadoshlari yelkasiga qo‘l qo‘yishdi, lekin Elding yashirinib qolmadi. Maydonda yana kurashdi, keyingi imkoniyatni kutdi.
“U hali butun karerasi davomida penalti tepadi, bu oxirgisi emas,” – degan O’Hora. – “Men esa umrimda penalti tepgan emasman, rejamda ham yo‘q. Uning o‘rnida bo‘lishni xohlamayman. Biz uchun a’lo ishlayapti, xavotirga o‘rin yo‘q.”
Himoya devori va uchinchi “quruq” o‘yin
Hibs himoya chizig‘i uchun esa bu kecha deyarli ideal bo‘ldi. O’Hora, Jason Kerr va Jordan Obita uchligi sovuqqon, tartibli, xotirjam o‘yin ko‘rsatdi. Uch o‘yindan iborat seriya, uchinchi ketma-ket “clean sheet”.
Kutilganidek, to‘p nazorati ko‘proq Gent qo‘lida bo‘ldi. Lekin bu nazorat Hibs darvozasi oldida xavfga aylanmadi. Raphael Sallinger deyarli jiddiy seyv qilishga majbur bo‘lmadi – bu esa mezbonlarning yakunlovchi bosqichdagi sustligini fosh etdi.
Raqib bir necha bor yaqinlashdi, lekin so‘nggi zarba, oxirgi uzatma – hammasi yetishmadi. Hibs uchun esa bu kecha “tinch” himoya ishining mukammal namunasi bo‘ldi. Bunday oqshomni Easter Roadda ham mamnuniyat bilan qabul qilishadi, faqat bu safar old chiziqdagilar ham so‘nggi zarbani topishni xohlashadi.
David Gray ham shuni tan oldi: “Biz yetarlicha xavf tug‘dira olmadik, lekin futbolchilar katta jur’at ko‘rsatishdi va ‘quruq’ o‘yinga haqli bo‘lishdi”, – dedi u uchrashuvdan so‘ng.
“Yevropada, safarda, juda yaxshi jamoaga qarshi bu ulkan natija, ulkan o‘yin. Jismonan ajoyib ko‘rinish berdik. Men odatda alohida futbolchilarni ajratishni yoqtirmayman, lekin markazdagi ikki yigit – Josh Mulligan va Miguel Chaiwa – alohida maqtovga loyiq. Raqibning tahdidlari ko‘p, lekin biz ularni juda kam imkoniyat bilan cheklab qo‘ydik. Intizom, tashkilot, o‘yin rejasi va unga bo‘lgan ishonch – hammasi ko‘ngildagidek bo‘ldi. Lekin bu juftlikda faqat tanaffus. Men o‘zimni yo‘qotmayapman. Hali hech narsa yutganimiz yo‘q.”
Tarix eshigi ochiq, kalit – Easter Roadda
Murabbiyning ogohlantirishi to‘g‘ri. Lekin bu jamoa allaqachon tarix eshigini chertishni boshladi. Endi bu eshikni tepib ochish yoki sekin yopib qo‘yish – hammasi kelasi payshanba qo‘llarida.
Muxlislar uchun hammasi endi shu kechaga bog‘liq. To‘qson daqiqa, ehtimol 120 daqiqa, balki yana penaltilar. Shundan keyin pasportlar Rojdestvogacha stol ustida yotadimi-yo‘qmi – shuni hal qiladi.
Easter Roadda qo‘shiq yana yangraydi: “Hibs away, uh-huh uh-huh…”
Bu safar esa, ehtimol, Yevropaning yangi manzillari ko‘z oldiga kelgancha.
