Hockey Night in Canada: Punjabi Edition efirga qaytmaydi
Kanadada yirik sport madaniyati loyihalaridan biri – Hockey Night in Canada: Punjabi Edition – o‘z sahnasini tark etmoqda. Dastur rasmiy X sahifasida e’lon qilingan bayonotga ko‘ra, loyiha endi efirga qaytmaydi.
“18 yil davomida bu ko‘rsatuv bizning jamiyatimizni sevimli o‘yinimizga yanada yaqinlashtirdi”, deyiladi bayonotda. “U Janubiy Osiyolik xokkeychilar va oilalar hikoyalarini dunyoga yetkazdi, Kanadadagi sport maydonida haqiqatan ham noyob bo‘lgan makonni yaratdi. Biz birga barpo etgan narsamizdan nihoyatda faxrlanamiz”.
Shu bir necha satr – bir avlod xotirasi. Ekran qarshisida ulg‘aygan bolalar, ota-onalar, bobolar tilini eshitgan, o‘ziga o‘xshagan sharhlovchilarni ko‘rgan, xokkeyni boshqa ohangda his qilgan.
Ko‘rsatuvni efirga uzatib kelgan Omni Television va uning egasi Rogers Sports & Media vakillari hozircha izoh bermadi. Sukut esa muxlislar kayfiyatini yanada og‘irlashtirdi.
Bayonotda tomoshabinlarga alohida minnatdorlik bildirildi: “Siz bizni uylaringizga taklif qildingiz, o‘z hikoyalaringizni biz bilan bo‘lishdingiz va bu ko‘rsatuvni hozirgi darajasiga yetkazdingiz”. Qisqa jumla, ammo orqasida – yuzlab shaharlarda, minglab xonadonlarda yigirma yilga yaqin davom etgan odat, har hafta kutib olinadigan ovozlar turibdi.
Ijtimoiy tarmoqlarda bekor qilish qarori og‘riqli qabul qilindi. Ko‘pchilik bu xabarni o‘qib, xotiralarga sho‘ng‘idi. Kimdir ilk bor xokkey qoidasini aynan shu dastur orqali tushunganini yozdi, boshqalar esa ota-onasi bilan birga o‘tirib, Punjabi tilidagi sharhlar ostida Kanada qishlarini qanday eslashini ta’kidladi.
“Asli pokistonlik muhojirlar avlodidan bo‘lgan, Kanadada tug‘ilganman, Punjabi tilini bilmasam ham, Hockey Night in Canada Punjabi men uchun juda o‘zgacha edi. Chunki unda xokkeyda faol bo‘lgan, menga o‘xshagan odamlarni ko‘rardim”, – deb yozdi foydalanuvchilardan biri.
Yana biri qisqa, ammo og‘ir ohangda fikr bildirdi: “Qanchalar achinarli. Janubiy Osiyo diasporasi uchun haqiqiy yo‘l ochuvchilar edingiz – barchangiz juda sog‘inilasiz”.
Bu izohlar tasodifiy sharh emas. Ular ko‘rsatuvning asl ta’sir doirasini ochib beradi: gap faqat xokkey haqida emasdi. Gap ko‘rinish, ovoz, tan olinishi haqida edi. Kanadadagi Janubiy Osiyo diasporasi uchun bu dastur nafaqat sport eshigi, balki o‘zini ko‘rish oynasi bo‘lib xizmat qildi.
Endi esa o‘sha oyna yopildi. Savol ochiq qoladi: xokkey kabi milliy ramzga aylangan sportda bunday ko‘rinish va ovozlar yana qachon, qayerda shu darajada markaziy o‘rin egallaydi?
